Συνέντευξη στον Ανδρέα Βεντούρη... / Η αλήθεια είναι πως η… κρούση για συνέντευξη έγινε πριν από καιρό. Λίγο μετά την οριστική αποχώρησή του από την ΑΕΚ. Η ευκαιρία όμως δόθηκε πρόσφατα, ένεκα της ολιγοήμερης παρουσίας του-επιστροφής του στην Κύπρο για οικογενειακούς λόγους.
Ο Ζλάταν Αλομέροβιτς, περί ου ο λόγος, μπορεί να μην βρίσκεται πια στην ομάδα της Λάρνακας, αλλά τέτοια ευκαιρία, απλά δεν χανόταν. Στην πρώτη του συνέντευξη σε κυπριακό Μέσο, ο Σέρβος τερματοφύλακας είπε πολλά στην ιστοσελίδα μας, δίνοντας απαντήσεις σε ερωτήματα που υπήρχαν και προκαλούν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, χωρίς να διστάσει να καταθέσει τις απόψεις του.
-Ζλάταν, πώς βρέθηκες ξανά στα μέρη μας; «Η οικογένειά μου βρίσκεται ακόμη εδώ, η κόρη μου πάει σχολείο. Εγώ έπρεπε να πάω προετοιμασία με την Ζαγκλέμπιε. Τώρα ήρθα γιατί έχουμε κάποιες μέρες ρεπό από την προετοιμασία γιατί αρχίσαμε πολύ νωρίς».
-Πώς πάνε τα πράγματα στη Ζαγκλέμπιε Λούμπιν; «Γενικά έχω θετικές εντυπώσεις. Ξέρω την χώρα, τη γλώσσα το πρωτάθλημα, την κουλτούρα εκεί κι αυτό με βοηθάει πάρα πολύ. Γνωρίζω κάποιους συμπαίκτες, με τον έναν ήμασταν μαζί στην Λέχια Γκντανσκ. Είχαμε 17 ποδοσφαιριστές στην προετοιμασία κάτω των 19 ετών, αυτή η ομάδα δουλεύει πολύ με τους νεαρούς και τους εξελίσσει. Είναι και μια πρόκληση να τους βοηθήσω και να τους υποστηρίξω».
-Γιατί επέλεξες να συνεχίσεις εκεί την καριέρα σου; Το γεγονός ότι σου πρόσφερε κλειστό διετές συμβόλαιο, ήταν ο βασικός λόγος; «Είχαμε κάποιες συζητήσεις με την ΑΕΚ για ανανέωση αλλά είχαμε διαφορετικές απόψεις. Μου άρεσε το πρότζεκτ της Ζαγκλέμπιε. Θέλω να βρίσκομαι κάπου που μου αρέσει. Σίγουρα ήταν ένας από τους λόγους το διετές συμβόλαιο, αλλά είναι κι άλλα πράγματα. Το στάδιο, ο κόσμος, το πρωτάθλημα είναι σε ψηλό επίπεδο. Πιθανόν κάθε παιχνίδι να είναι πολύ δύσκολο. Δεν ήταν ένας λόγος, είναι διάφοροι. Όποιος με γνωρίζει, ξέρει ότι δεν αποφασίζω συναισθηματικά. Βλέπω το πρότζεκτ και διάφορα άλλα πράγματα».
-Ήταν ο λόγος που δεν τα βρήκες με την ΑΕΚ; Ισχύει ότι σου πρόσφερε συμβόλαιο για 1+1 χρόνια; «Δεν ξέρω αν ήταν αυτός ο βασικός λόγος. Για να σου πω την αλήθεια, δεν αισθάνθηκα ότι η ΑΕΚ ήθελε πραγματικά να με κρατήσει. Δεν έχει να κάνει απλά με το κλειστό συμβόλαιο. Δεν το ένιωσα στο 100% ότι ήθελε να μείνω. Αν το ένιωθα ίσως να μπορούσαμε να δούμε κάποιες λεπτομέρειες και να τα βρούμε. Αλλά δεν είμαι θυμωμένος μ’ αυτό. Είπαν ότι δεν θέλουν να δώσουν κλειστό διετές συμβόλαιο σε ποδοσφαιριστές πάνω των 35 ετών, αλλά είχα αγωνιστεί σε 50 παιχνίδια κι έχασα πέντε προπονήσεις. Είχαν διαφορετική άποψη και το σέβομαι. Κρατά μόνο τα θετικά από την ΑΕΚ. Το κύπελλο, την ευρωπαϊκή πορεία κι ότι κάναμε ότι καλύτερο μπορούσαμε».
-Αν η ΑΕΚ σου πρόσφερε κλειστό διετές συμβόλαιο, θα είχες παραμείνει; Θα ήταν ένα «μήνυμα» προς εσένα; «Πάντα είναι ένα μήνυμα, ανάλογα το τι σου λέει το κάθε κλαμπ. Πάντα έδειχνα ότι δεν ήμουν εδώ για διακοπές, ο κόσμος με σέβεται».
-Η πρώτη σου επιλογή ήταν να μείνεις στην ΑΕΚ; «Για να είμαι ειλικρινής, η Ζαγκλέμπιε ήρθε πρώτη. Από τον Απρίλιο. Μίλησα με την ΑΕΚ, τους είπα ότι έχω μία πρόταση, αλλά δεν υπήρχε εκείνη τη στιγμή τεχνικός διευθυντής. Εγώ έπρεπε να πάρω την απόφασή μου».
-Απογοητεύτηκες; «Είναι μεγάλη λέξη για να πω κάτι τέτοιο. Το ποδόσφαιρο είναι… business. Είχαν ξεκάθαρη θέση, την αποδέχθηκα και την σέβομαι. Ο Μέσι είναι 39 ετών, ο Ρονάλντο στα 41. Πιστεύω ότι πρέπει να πάρεις μία απόφαση ατομικά για τον καθένα, όχι γενικά. Να δεις τα στατιστικά του, την ατμόσφαιρα γύρω από το κλαμπ κι απ’ όλα μαζί να πάρεις την απόφασή σου. Εγώ είμαι στα 35 μου».
-Πότε κατάλαβες ότι οι πιθανότητες να παραμείνεις στην ΑΕΚ είχαν ουσιαστικά τελειώσει; Πότε είπες μέσα σου «φεύγω»; «Μετά που μίλησα με την Ζαγκλέμπιε, πέρασε αρκετός χρόνος και δεν έγινε κάτι με την ΑΕΚ. Ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι έχει τελειώσει. Ήταν αρχές Μαΐου, εκεί κατάλαβα ότι δεν θα συνεχίσω. Όταν εξασφαλίσαμε την Ευρώπη, είπα στον προπονητή τερματοφυλάκων πως αν θέλει ο κόουτς να χρησιμοποιήσει τον Ανδρέα Παρασκευά για να αγωνιστεί κι αυτός. Είναι πολύ καλός τερματοφύλακας. Έχουμε εξαιρετική σχέση».
-Μπορεί ο Ανδρέας να γίνει ο πρώτος τερματοφύλακας της ΑΕΚ; «Όταν ένας τερματοφύλακας αρχίζει να παίζει, πάντοτε κάνει λάθη. Είναι φυσιολογικό. Μαθαίνεις από τα λάθη σου κι αποκτάς εμπειρία. Για μένα ο Ανδρέας είναι πολύ καλός τερματοφύλακας, είχε κάποια προβλήματα κι ατυχίες με τραυματισμούς αλλά τα τελευταία δύο χρόνια είναι καλά. Μπορεί να εξελιχθεί. Αν αποφασίσεις να του δώσεις την ευκαιρία, πρέπει να αποδεχθείς ότι θα κάνει και λάθη, θα μάθει από αυτά και θα γίνει καλύτερος. Πρέπει να έχεις υπομονή. Αυτό είναι το πρόβλημα στο ποδόσφαιρο, ότι όλοι θέλουν άμεσα αποτελέσματα. Αν δεν έχεις όραμα και να πιστεύεις στο πλάνο σου, δεν μπορείς να πετύχεις. Αν κάνεις υπομονή και ξεπεράσεις τις δύσκολες στιγμές, μετά θα βγεις δυνατότερος. Κάποιες φορές μπορεί να χρειαστεί να πληρώσει το τίμημα για να φτάσεις μέχρι εκεί. Δες την Πάφο. Πήρε τον πρώτο χρόνο με τον Καρσέδο το κύπελλο, έκαναν υπομονή και μετά πήραν το πρωτάθλημα κι αγωνίστηκαν στο Τσάμπιονς Λιγκ».
-Κοιτώντας πίσω, πώς θα περιέγραφες τη διετία σου στην ΑΕΚ; Ποιες είναι οι πιο δυνατές στιγμές που κρατάς και τι θα ήθελες να είχε εξελιχθεί διαφορετικά; «Σίγουρα πέρασα πολύ δύσκολα τους πρώτους εννέα μήνες που δεν αγωνιζόμουν, αλλά κρατάω μόνο τα θετικά. Όχι μόνο εντός γηπέδου αλλά κι εκτός. Είχα πολύ καλή σχέση με τους συμπαίκτες μου. Το κύπελλο, η πορεία στην Ευρώπη, ποιες ομάδες αποκλείσαμε. Ο κόσμος ίσως να μην αντιλαμβάνεται ότι σε κάθε γύρο ήμασταν στους αδύνατους. Με την Παρτίζαν, την Λέγκια, την Τσέλιε. Κάναμε εκπληκτική πορεία στη league phase του Conference League, τα ματς με την Κρίσταλ Πάλας… Αν έπρεπε να κρατήσω μία στιγμή, αυτή θα ήταν ο τελικός κυπέλλου με την Πάφο. Ήταν πολλά τα συναισθήματα, η οικογένειά μου ήταν εκεί. Καμιά φορά στη ζωή γίνονται πράγματα που δεν μπορείς να εξηγήσεις, ήταν σαν το… Χόλιγουντ. Η έκρηξη του κόσμου. Ακόμη κι ο φροντιστής μας, ο Φλορίν, που μένει στα αποδυτήρια ακόμη κι όταν αγωνιζόμαστε και βλέπει το παιχνίδι στην τηλεόραση, ήταν στον πάγκο από την αγωνία του κι έκανε… σπριντ μετά το τέλος του αγώνα».
«Η πιο δύσκολη περίοδος στην καριέρα μου»
-Στην αρχή πέρασες όντως μια δύσκολη περίοδο. Δέχθηκες έντονη κριτική και υπήρξαν ακόμη και σενάρια αποχώρησής σου. Πώς βίωσες και πώς διαχειρίστηκες εκείνο το διάστημα; «Για να είμαι ειλικρινής, ήταν η πιο δύσκολη περίοδος στην ποδοσφαιρική μου καριέρα. Ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι δεν ήμουν… ευπρόσδεκτος. Το καταλάβαινες από την ατμόσφαιρα. Φυσικά, τι να πεις μετά από δύο ήττες από την Πάκσι με συνολικό σκορ 5-0. Δεν είχα επιχειρήματα. Υπήρχαν αρκετές αλλαγές στην ομάδα τότε, νέος προπονητής, δεν είχαμε αυτοματισμούς. Ούτε κι έναν. Για διάφορους λόγους, δεν έχει σημασία. Ήταν δύσκολη περίοδος, η σύζυγος μου ήταν έγκυος, μετακομίσαμε εδώ και η κατάσταση ήταν ζόρικη. Το πιο επίπονο για μένα ήταν που η κόρη μου δεν ερχόταν στην ΑΕΚ Αρένα. Πίστευε ότι ακόμη αγωνιζόμουν στην Γιαγκελόνια. Τότε φοβόμουν ότι δεν θα με ξαναδεί να αγωνίζομαι. Για να είμαι ειλικρινής, έχω έναν αθλητικό ψυχολόγο στη Γερμανία και του είχα τηλεφωνήσει τότε. Είμαι άνθρωπος, έχω συναισθήματα κι έπρεπε να διαχειριστώ την κατάσταση. Έπρεπε να δουλέψω, να βελτιωθώ, να αφήσω έξω από το μυαλό μου κάθε αρνητικό. Δούλεψα και με προσωπικό γυμναστή για δύο φορές τη βδομάδα, πέραν της προπόνησης με την ομάδα. Ο Τσάβι είχε φέρει έναν νέο τερματοφύλακα τότε (σ.σ εννοεί τον Γιώργο Αθανασιάδη), ο προπονητής (Χένινγκ Μπεργκ) μου είχε πει αν θέλω να βρω μια άλλη ομάδα μπορώ να πάω. Του είπα πως είμαι επαγγελματίας και δεν θα δημιουργήσω κανένα πρόβλημα. Αν θες να με χρησιμοποιήσεις θα είμαι εδώ. Είχαμε πολύ καλή σχέση, κατάλαβα και μετά την κατάκτηση του κυπέλλου γιατί είναι αυτός που είναι. Τι προπονητής, ψυχολόγος, πώς διαχειρίστηκε κάποιες καταστάσεις. Το μεγαλύτερο μου κίνητρο ήταν να με δει η κόρη μου να αγωνίζομαι ξανά».
-Όταν ήρθε η στιγμή που ο Μπεργκ σου είπε «Ζλάταν, παίζεις», τι σκέφτηκες; «Αισθάνθηκα πολύ παράξενα στην αρχή. Παίζαμε τον Άρη την Κυριακή και την Ομόνοια την Τετάρτη για το κύπελλο. Έκανε πολλές αλλαγές με τον Άρη, μόνο ο Μίλι έμεινε στην ενδεκάδα. Είχαμε προπόνηση, το καθιερωμένο μίτινγκ, μας είπε ότι θα κάνει πολλές αλλαγές. Απλά είπε την ενδεκάδα και βρισκόμουν μέσα. Είπα από μέσα μου “αλήθεια;”. Μετά στην προπόνηση μου είπε πως είναι απλά ένα παιχνίδι, έχεις την εμπειρία. Χάσαμε, αλλά έκανα καλό παιχνίδι. Στο επόμενο περίμενα ότι θα επέστρεφε στην ενδεκάδα ο Γιώργος Αθανασιάδης, αλλά ο Μπεργκ ανακοίνωσε το αρχικό σχήμα και με ανέφερε. Στην αρχή του είπα “κόουτς, όντως παίζω εγώ;” (σ.σ γέλια), μου είπε “ναι” και από τότε δεν βγήκα από την ενδεκάδα. Στην προθέρμανση μου είπε επίσης ότι είναι ένα νόρμαλ παιχνίδι, πιστεύω σε σένα κι ούτω καθεξής. Πριν φύγει μου είπε ότι μου έδωσε την ευκαιρία γιατί το άξιζα. Θα σου πω ακόμη μια ιστορία με τον Μπεργκ. Παίζαμε παιχνίδι κυπέλλου με την ΠΑΕΕΚ, του είχα ζητήσει να αγωνιστώ στην ενδεκάδα. Τελικά αποφάσισε να ξεκινήσει ο Γιώργος, αλλά με έβαλε αλλαγή στο 70’. Εκείνη την ώρα είχα γελάσει, αλλά ήμουν χαρούμενος που θα αγωνιζόμουν. Μου είχε λείψει πολύ. Το πήρα από τη θετική πλευρά, ήμουν τόσο πεινασμένος να παίξω».
-Πιστεύεις ότι αποτελείς ένα πολύ καλό παράδειγμα για όλους, τον κόσμο, τον Τύπο, ως προς το να μη βιαζόμαστε να κρίνουμε κάποιον ποδοσφαιριστή ή προπονητή; «Είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα. Κάποιος μπορεί να θυσιάζει, να υποφέρει από πράγματα. Ίσως να μην ήμουν έτοιμος, ίσως ο προπονητής να μην ήταν καλός, ίσως υπήρξαν διάφορα, αλλά δεν είναι εύκολο για κάποιον που έρχεται από άλλη χώρα. Ο καιρός για παράδειγμα, κάναμε προπόνηση στις 8 το πρωί και δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Είναι διάφορα πράγματα που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Γιατί πιστεύεις ότι πετύχαμε πέρυσι; Διότι ο βασικός κορμός ήταν ο ίδιος. Την πρώτη μου χρονιά είχαμε πέντε νέους παίκτες στην ενδεκάδα. Χρειάζεται να επικεντρώνεσαι στα θετικά κάποιου ποδοσφαιριστή. Ο Μέσι ή ο Ρονάλντο δεν μαρκάρουν αλλά κανείς δεν ασχολείται με αυτό, είναι λογικό. Δώστε χρόνο στον παίκτη. Ο νέος τερματοφύλακας της ΑΕΚ είναι 24 ετών, φεύγει για πρώτη φορά από την πατρίδα του και πρώτη φορά από την ομάδα του. Δώστε του χρόνο. Πρέπει να διαχειρίζεσαι σωστά τις δύσκολες καταστάσεις, όπως κάνεις για παράδειγμα με την ή τον σύζυγο σου».
-Υπήρξε στιγμή που σκέφτηκες ότι ίσως η μεταγραφή στην ΑΕΚ ήταν λάθος επιλογή; «Όχι. Ποτέ δεν παίρνω μια απόφαση τόσο εύκολα. Ρώτησα πολλούς ανθρώπους, μου είχαν πει τα καλύτερα για την ΑΕΚ, το πρωτάθλημα, τον διευθυντή της Γιαγκελόνια που γνώριζε αρκετά πράγματα. Ποτέ δεν το μετάνιωσα. Ακόμη κι όταν με κάλεσε ο Τζόζεφ Φράγκος στο γραφείο του να μιλήσουμε για να καταλήξουμε σε συμφωνία να τερματίσουμε το συμβόλαιό μου, του είχα πει ότι θέλω να μείνω».
-Ξεχώρισες κατά τη διάρκεια της παρουσίας σου εδώ για τις αποκρούσεις πέναλτι. Είναι θέμα ικανότητας, μελέτης, προετοιμασίας ή ενστίκτου; Πώς προετοιμάστηκες για τα πέναλτι στον τελικό με την Πάφο και στη ρεβάνς με την Παρτίζαν; «Ο προπονητής τερματοφυλάκων της ΑΕΚ, ο Άριαν Μπεκιάι, μου έδινε πληροφορίες μέσω βίντεο για παίκτες του αντιπάλου, το πώς χτυπάνε τα πέναλτι. Μελετούσαμε, μιλούσαμε, τι είδαμε, τα βλέπαμε ξανά, γράφαμε σημειώσεις, ακόμη και για τις συνθήκες πίεσης μιας εκτέλεσης. Αλλιώς είναι στο 0-0 και διαφορετικά στο 4-0. Μέχρι το πώς τρέχει κάποιος όταν πάει να εκτελέσει το πέναλτι, με ποιο πόδι. Τότε κάναμε ένα προφίλ του ποδοσφαιριστή. Η προετοιμασία παίζει μεγάλο ρόλο, αλλά σίγουρα μετράει και το ένστικτο. Με την Πάφο έκανα προετοιμασία, αλλά ο παίκτης που εκτέλεσε το έκτο πέναλτι, ο Κίνα, δεν είχε εκτελέσει άλλο πέναλτι προηγουμένως! Πήγα στον Άνχελ και τον ρώτησα “ποιος είναι αυτός που έρχεται!”. Δεν τον είχα αναγνωρίσει από τη μελέτη που κάναμε κι αποφάσισα μόνος μου που θα πέσω. Με την Παρτίζαν το ίδιο, οι περισσότεροι παίκτες της ήταν μικροί, δεν μπορούσαμε να τους μελετήσουμε από πριν».
«Αυτό μας έλειψε»
-Τι ήταν αυτό που σας έλειψε την προηγούμενη διετία για να διεκδικήσετε το πρωτάθλημα; «Πιστεύω το βάθος στον πάγκο που είχε η Ομόνοια. Έπαιζε βασικός ο Μαέ και είχε στον πάγκο τον Γιόβετιτς. Είχε Μαγιαμπέλα, Χατζηγιοβάνη, Εράκοβιτς, είχε πολύ ποιοτικούς ποδοσφαιριστές που έρχονταν από τον πάγκο. Αυτό πιστεύω ότι έκανε πέρυσι τη διαφορά, ιδίως αφού εμείς είχαμε αρκετούς τραυματισμούς. Την πρώτη χρονιά πιστεύω ότι απλά η Πάφος ήταν σχεδόν αλάνθαστη. Κατάφερνε να παίρνει νίκες ακόμη κι όταν δεν είχε καλή απόδοση. Δεν ήταν θέμα τύχης. Δούλεψαν για δύο χρόνια με τον ίδιο προπονητή».
- Η ευρωπαϊκή πορεία επηρέασε την προσπάθεια στο πρωτάθλημα λόγω κόπωσης, τραυματισμών και συνεχόμενων αγώνων; «Δεν μπορώ να το πω αυτό, μα και η Ομόνοια έδωσε σχεδόν τον ίδιο αριθμό αγώνων».
-Γιατί υπήρξαν πέρυσι τόσοι τραυματισμοί; «Είναι πολλοί οι λόγοι. Πρώτα απ’ όλα η ομάδα δεν ξεκουράστηκε καθόλου. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν γίνεται νωρίτερα ο τελικός κυπέλλου εδώ. Η ομοσπονδία πρέπει να βοηθήσει τις ομάδες σ’ αυτό. Η προετοιμασία επίσης, πόσο πολύ μπορείς να… σπρώξεις από τη στιγμή που δεν υπήρξε χρόνος για ξεκούραση. Δεν είμαι ειδικός πάνω σ’ αυτά. Εξαρτάται κι από τον ίδιο τον παίκτη. Μπορεί να έχεις το καλύτερο σταφ, αλλά ο οργανισμός του κάθε ποδοσφαιριστή είναι διαφορετικός. Είναι εύκολο να πεις ότι φταίει ένα πράγμα μόνο, αλλά είναι περισσότερα».
-Πώς βίωσες την περσινή ευρωπαϊκή διαδρομή; Αν δεν βρίσκατε απέναντί σας την Κρίσταλ Πάλας, θα μπορούσατε να προχωρήσετε περισσότερο; «Θα σου πω κάτι. Μετά το 0-0 στο Λονδίνο, πίστευα ότι μπορούσαμε να προκριθούμε. Κοίτα, είναι σαφώς καλύτερη ομάδα. Εννέα στις δέκα φορές να παίξουμε, θα χάσουμε. Αλλά είχαμε τις πιθανότητές μας. Όρισαν έναν άπειρο διαιτητή, η δεύτερη κίτρινη κάρτα του Σαμπορίτ δεν ήταν. Αν μέναμε με έντεκα παίκτες, με την Αρένα δίπλα μας διότι ήταν πολύ καλή η ατμόσφαιρα, θα μπορούσαμε να προκριθούμε. Βέβαια, μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε τη Σίγκμα Όλομουτς και πάλι να είχαμε αποκλειστεί. Όλα είναι θεωρητικά».
«Αυτό χρειάζεται η ΑΕΚ…»
-Γενικότερα, τι πιστεύεις ότι χρειάζεται η ΑΕΚ για να κάνει το τελευταίο βήμα και να κατακτήσει το πρωτάθλημα; «Κοίτα, η ΑΕΚ ως… ΑΕΚ, δεν έχει πάρει ακόμη πρωτάθλημα. Άρα δεν μπορείς να πεις ότι έχασες το πρωτάθλημα, μόνο ότι το κερδίζεις. Η Ομόνοια μπορεί να το πει…».
-(Τον διακόπτω) Ναι, αλλά μια ομάδα που τερματίζει 7 φορές σε 12 χρόνια στη 2η θέση, αρχίζει να αισθάνεται από ένα σημείο και μετά ότι το χάνει. «Καταλαβαίνω τι θες να πεις. Χρειάζεται ακόμη καλύτερη επικοινωνία, να φέρεις κάποιον που γνωρίζει τι εστί πρωταθλητισμός όπως ήταν ο Μπεργκ, δεν είναι μόνο απλά οι μεταγραφές. Δεν τον είχαμε ακούσει ποτέ να ουρλιάζει».
-Γίνεται λόγος κατά καιρούς ότι στην ΑΕΚ λείπει η νοοτροπία του πρωταθλητή. Ότι πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερη πίεση πρωταθλητισμού στα αποδυτήρια. Συμφωνείς με αυτή την άποψη ή θεωρείς ότι είναι μια εύκολη και πολύ γενική εξήγηση; «Πιστεύω ότι όλοι θέλουν να γίνουν πρωταθλητές. Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς με την πίεση. Δεν είναι θέμα να το φωνάζεις ότι θες το πρωτάθλημα, αλλά να βρεις τον τρόπο για το πώς να το πάρεις. Είναι μικρές λεπτομέρειες που σε κάνουν πρωταθλητή».
-Ποιες είναι αυτές οι μικρές λεπτομέρειες; «Όλα ξεκινάνε από την… κεφαλή. Την ατμόσφαιρα που δημιουργείται. Από τη διοίκηση, από τον διευθυντή, την ομάδα. Εγώ πιστεύω ότι όλοι οι παίκτες θέλουν το πρωτάθλημα. Η ΑΕΚ έχει ποδοσφαιριστές που ήδη πήραν πρωτάθλημα. Να υπάρξει καλύτερη επικοινωνία σε διάφορους τομείς, σ’ αυτό μπορεί να βελτιωθεί η ΑΕΚ. Αυτό που επίσης θα είναι ωραίο να κάνει, είναι να πηγαίνουν οι ποδοσφαιριστές της στα σχολεία. Να έρθει ακόμη πιο κοντά στα μικρά παιδιά».
-Στα δύο χρόνια παρουσίας σου στην ΑΕΚ, δούλεψες με τέσσερις προπονητές. Χουάν Φεράντο, Χένινγκ Μπεργκ, Ιμανόλ Ιδιάκεθ και Χάβι Ροθάδα. Τι ξεχώρισες απ’ τον καθένα, παρότι με τον πρώτο δεν δούλεψες και πολύ. «Ο Χουάν Φεράντο έφυγε νωρίς. Ας το αφήσω. Εγώ… επέζησα, αυτός όχι. Με τον Μπεργκ έχω μόνο θετικές αναμνήσεις. Είδα την κλάση του, την προσωπικότητά του, είναι προπονητής-πρωταθλητής. Με τον Ιμανόλ πετύχαμε στην Ευρώπη, είχαμε καλές στιγμές. Περισσότερη ελευθερία, μιλούσε με τους ποδοσφαιριστές. Ο Ροθάδα είχε πολλή ενέργεια, δυστυχώς δεν μιλούσε αγγλικά αλλά προσπαθούσε. Ίσως χρειαζόμασταν κάποιον εκείνη τη στιγμή για να μας δώσει αυτή την ενέργεια».
«Ευχόμουν για Μπεργκ…»
-Μίλησες δύο φορές με κολακευτικά λόγια για τον Χένινγκ Μπεργκ. Πιστεύεις ότι θα έπρεπε να μείνει και δεύτερη χρονιά; «Ευχόμουν να μείνει και δεύτερη σεζόν. Ίσως θα μπορούσε να γραφτεί η ίδια ιστορία όπως με την Πάφο. Όταν κατέκτησε το κύπελλο, κράτησε τον Καρσέδο και μετά πήρε το πρωτάθλημα. Θα σου πω όμως γενικά. Πιστεύω γενικότερα ότι ο προπονητής πρέπει να μένει τουλάχιστον δύο χρόνια σε μια ομάδα, να του δίνεται χρόνος. Εννοώ τους προπονητές-νικητές. Δεν είναι τυχαίες οι επιτυχίες του Μπεργκ, δεν ήρθαν από τύχη».
-Είπες πρόσφατα ότι πολλοί θεωρούν λανθασμένα ότι η Κύπρος είναι μόνο της τουριστικός προορισμός. Όταν ήρθες, πίστευες ότι το επίπεδο θα ήταν ψηλό ή θεωρούσες ότι θα ήταν κατώτερο της Πολωνίας που αγωνιζόσουν προηγουμένως κι άλλαξες άποψη στη συνέχεια; «Πίστευα από την αρχή ότι είναι σε ψηλό επίπεδο διότι ερχόμουν σε μια ομάδα που πρωταγωνιστεί και είχε καλή πορεία στην Ευρώπη. Απ’ εκεί και πέρα, είναι δύσκολο στην Κύπρο μια ομάδα που τερμάτισε στην 13η θέση, την επομένη να είναι στην πρώτη εξάδα. Στην Πολωνία, είναι πιθανό. Παλεύαμε με τη Γιαγκελόνια να αποφύγουμε τον υποβιβασμό και την επόμενη χρονιά πήραμε το πρωτάθλημα. Αλλά οι πρώτες 6-7 ομάδες εδώ είναι σε πολύ ψηλό επίπεδο. Διαθέτουν εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές».
- Τι είναι αυτό που θα σου λείψει περισσότερο από την Κύπρο και ειδικά από τη Λάρνακα; «Πολλά πράγματα. Το Μακένζι (σ.σ γέλια), ο κόσμος εδώ είναι πολύ φιλικός, χωρίς στρες κι άγχος, οι ρυθμοί είναι χαλαροί και πιο ήρεμοι, ο καιρός…»
-Ποιος ήταν ο πιο δύσκολος αντίπαλος που αντιμετώπισες αυτά τα δύο χρόνια στο κυπριακό πρωτάθλημα και γιατί; «Η Ομόνοια, πέρυσι. Μπορεί να μην είναι καλύτερη από σένα στο παιχνίδι, αλλά μπορεί να σε… σκοτώσει. Ξέρεις, κάποιες φορές για να κερδίσεις έναν αγώνα, θα πρέπει να παρεκκλίνεις από τη φιλοσοφία σου. Όπως κάναμε με την Κρίσταλ Πάλας. Ο Μαέ και ο Σεμέδο ήταν γρήγοροι, οι Σαρ και Μουνιόθ επίσης, τα περισσότερα γκολ της αγγλικής ομάδας είναι από τρανζίσιον. Θα χρειαστεί να παίξεις με διαφορετικό τρόπο».
- Ποια ήταν τα μηνύματα που έλαβες από τον κόσμο της ΑΕΚ μετά την αποχώρησή σου; Στα social media φάνηκε ότι πολλοί απογοητεύτηκαν που δεν συνέχισες. «Πήρα πολλά θετικά μηνύματα. Είναι αυτά που μένουν για πάντα. Θα ήθελα να κρατήσω μόνο τα θετικά. Σίγουρα οι φανατικοί οπαδοί μπορεί να σκεφτούν ότι δεν πήραμε το πρωτάθλημα, αλλά πήραμε το κύπελλο, το σούπερ καπ, είχαμε εξαιρετική πορεία στην Ευρώπη, πήρε χρήματα ο σύλλογος. Ίσως αυτή τη σεζόν να μπορέσει να πετύχει το κάτι παραπάνω».
- Αν μπορούσες να πεις κάτι τελευταίο στον κόσμο της ΑΕΚ, ποιο θα ήταν; «Είχα κάνει μια ανάρτηση. Το έκανα γιατί το ένιωθα. Συνεχίστε να υποστηρίζετε την ομάδα, βοηθήστε την με υπομονή. Να διεκδικείτε. Συνεχώς. Να έχετε απαιτήσεις αλλά να την υποστηρίζετε».
-Όταν σε 10-15 χρόνια, κάποιος φίλαθλος της ΑΕΚ θυμάται τον Ζλάταν Αλομέροβιτς, ποιο θα ήθελες να είναι το πρώτο πράγμα που θα του έρχεται στο μυαλό; «Fighter. Μαχητής. Ότι ποτέ δεν τα παράτησα, ότι ήμουν ένα καλό άτομο. Σίγουρα είμαι συνδεδεμένος με την κατάκτηση του κυπέλλου με την Πάφο, αλλά το πιο σημαντικό είναι να σκέφτεται πως αυτός ήταν εδώ, πάλεψε, δεν το έβαλε ποτέ κάτω, ήμουν καλός με όλους. Αυτό θέλω να σκέφτεται».
- Στα 35 σου υπέγραψες διετές συμβόλαιο και θα ολοκληρωθεί όταν θα είσαι 37. Σκέφτεσαι την επόμενη μέρα, όταν σταματήσεις το ποδόσφαιρο; «Όχι. Επικεντρώνομαι στο παρόν. Θέλω να αγωνίζομαι τουλάχιστον μέχρι τα 40 μου. Δεν το σκέφτηκα για την προπονητική, θέλω να είμαι συγκεντρωμένος στο τώρα και στην οικογένειά μου. Όταν έρθει η ώρα θα δούμε. Νιώθω πολύ καλά, να μείνω μακριά από τραυματισμούς και θα αγωνίζομαι και στα επόμενα χρόνια».
-Τι προβλέπεις για το Μουντιάλ; «Πιστεύω θα το πάρει η Αργεντινή».
-Για τελικό; «Πιστεύω η Αργεντινή με την Ισπανία».
