Στο τέλος απονεμήθηκε δικαιοσύνη στο Τσίρειο. Αν υπάρχει άδικο στο ποδόσφαιρο, θα ήταν αδικία για την ΑΕΛ να χάσει το ντέρμπι. Η Ομόνοια προηγήθηκε νωρίς, μόλις στο 6΄, αλλά η τακτική που επέλεξε ο Χένινγκ Μπεργκ δεν έφερε το ζητούμενο για τους “πράσινους”.
Είδαμε μια Ομόνοια να αμύνεται μαζικά από τα πρώτα λεπτά και σε ελάχιστες περιπτώσεις να βγαίνει μπροστά με αξιώσεις. Από την άλλη, η ΑΕΛ, είχε την κατοχή της μπάλας και προσπαθούσε να παίξει ποδόσφαιρο με ορθόδοξη ανάπτυξη. Λίγες φορές απείλησε μέσα από την αντίπαλη περιοχή, αλλά είχε ηρεμία, υπομονή και επιμονή στο παιχνίδι της μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του ρεφ. Και στο τέλος, στο 90+2 τα κατάφερε να σώσει το βαθμό με τον Μαέ.
Ενδεικτικό το πώς προσέγγισαν οι δύο προπονητές το ντέρμπι στη Λεμεσό, η φάση πέριξ του 23ου λεπτού. Η ΑΕΛ κέρδισε φάουλ έξω από την περιοχή της Ομόνοιας και είδαμε τον Βοζίνια να φτάνει μέχρι τη μεσαία γραμμή (!!!) ενώ όλοι οι παίκτες του Μπεργκ ήταν στην περιοχή του Φαμπιάνο.
Αρέσει στον Αφρικανό κίπερ να ρισκάρει, έχει μπόλικη εμπιστοσύνη στον εαυτό του, είναι πολύ καλός (και) όταν έχει τη μπάλα με τα πόδια και γενικά του αρέσει να δίνει συνεχώς οδηγίες στους συμπαίκτες του όταν αμύνονται ή προσπαθούν να… χτίσουν παιχνίδι από πίσω.
Αλλά, να δούμε αυτή τη φάση στα μισά περίπου του πρώτου ημιχρόνου, μπορεί και να μην ξανάγινε ποτέ. Είναι ωραίος… τρελός αυτός ο Βοζίνια.
Στέλιος Αναστασίου
