Μπορείς να βρεις θετικά σε ένα χαμένο ντέρμπι με τον "αιώνιο" αντίπαλο; Η απάντηση είναι ΝΑΙ.
Άρεσε ο τρόπος που η ΑΕΛ προσπαθούσε να βγάλει με ορθόδοξο τρόπο τη μπάλα από την άμυνα. Πάρα την πίεση της αντίπαλης ομάδας, οι παίκτες του Χρίστου Χαραλάμπους είχαν την υπομονή και την ποιότητα για να τα καταφέρουν σε αρκετές περιπτώσεις. Το πρόβλημα, ειδικότερα στο πρώτο ημίχρονο, ήταν όταν πήγαινε η μπάλα μέχρι τη μεσαία γραμμή. Εκεί δεν υπήρχαν λύσεις. Εκεί χανόταν εύκολα η μπάλα. Ο Χέντι δεν βρέθηκε σε καλή βραδιά. Νικήθηκε σχεδόν σε όλες τις μονομαχίες. Δεν βοήθησε ουσιαστικά και ούτε έβαλε πίεση στην αντίπαλη άμυνα.
Καλύτερος ο Απόλλωνας στο πρώτο 45λεπτο, αλλά δεν αισθάνθηκε το κίνδυνο σε αρκετές φάσεις η ΑΕΛ. Στην επανάληψη, η ΑΕΛ ήταν η ομάδα που έδειχνε αρχικά να πατάει καλύτερα. Είχε επιθετική δραστηριότητα και έφτιαξε τις πρώτες τις φάσεις, στο 50' και στο 55'. Ολα όμως κρίθηκαν στο 1ο γκολ του Απόλλωνα. Δεν μπόρεσε να βγάλει αντίδραση και γρήγορα έμεινε πίσω στο σκορ με 2-0.
Θα έπρεπε επίσης οι παίκτες της ΑΕΛ να βγάλουν περισσότερο πάθος, κάτι που σημείωσε στη διάσκεψη Τύπου και ο κόουτς.
Σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες που θέλουν να πρωταγωνιστήσουν (τίτλο, Ευρώπη και εξάδα), η ΑΕΛ υστερεί σε… μπάτζετ και αυτο δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Χρειάζεται χρόνος και υπομονή για να μπορέσει και ο προπονητής να περάσει εντελώς τα δικά του… θέλω στην ομάδα. Σαφώς και υπάρχουν πράγματα που χρήζουν βελτίωσης. Οι βαθμολογικές απώλειες της ΑΕΛ μέχρι στιγμής είναι στα ντέρμπι. Κάτι λέει και αυτό...
Και όταν βλέπεις μία ομάδα να προσπαθεί να παίξει ορθόδοξο ποδόσφαιρο, σημαίνει ότι κάτι καλό γίνεται. Δεν ήταν τυχαία η εμφάνιση στο πρώτο ημίχρονο με την Πάφο που κατά γενική ομολογία είναι από τα πιο δυνατά φαβορί για τον τίτλο.
Στέλιος Αναστασίου
