Μια άνευρη ΑΕΛ χωρίς ένταση, χωρίς ιδέες παρουσιάστηκε στο Μακάρειο.
Φυσιολογικά οι Λέοντες δεν κέρδισαν αφού πήραν όσα έδωσαν, δηλαδή έναν βαθμό, ο δεύτερος σε τέσσερις αγώνες! Από τη νίκη επί της Ανόρθωσης η ομάδα του Κέρκεζ δείχνει να είναι προβληματική. Λες και έχει σβήσει ο διακόπτης! Ισοπαλία με Εθνικό, ήττα με Άρη, ήττα με ΑΠΟΕΛ. Μόνο στο πρώτο ημίχρονο κόντρα στην Ελαφρά Ταξιαρχία είχε... θυμίσει λίγο ΑΕΛ. Εκείνη την ομάδα που με την κατοχή της μπάλας και το συνδυαστικό ποδόσφαιρο έκανε σπουδαία πράγματα στον αγωνιστικό χώρο.
Οι συνεχόμενες απώλειες μειώνουν την αυτοπεποίθηση, την ψυχολογία και παράλληλα αφήνει την ομάδα αρκετούς βαθμούς από την πρώτη θέση. Άλλωστε οι στόχοι της Λεμεσιανής ομάδας είναι πρωταγωνιστικοί, δηλαδή οι τίτλοι. Κάτι που για την ώρα πάει... στην άκρη αφού προτεραιότητα όλων στην ΑΕΛ είναι η ομάδα να βρει τις σταθερές της, τους ρόλους της και φυσικά παίκτες κλειδιά να ανεβάσουν απόδοση.
Οι φορ έχουν μείνει μακριά από το γκολ, οι μεσοεπιθετικοί δεν στέλνουν τις μπάλες στην περιοχή και η ΑΕΛ δεν σκοράρει. Στα χαφ υπάρχει θέμα δημιουργίας, κάτι που πέρσι και στους πρώτους φετινούς αγώνες ήταν η μεγάλη δύναμη της ομάδας. Γενικά... ο πλουραλισμός στην δημιουργία που χαρακτήριζε την περσινή ομάδα δεν αποτυπώνεται στον αγωνιστικό χώρο.
Υπάρχει προοπτική να "στρώσει" η ΑΕΛ; Χρειάζεται ένα μπουστάρισμα, ένα μεγάλο αποτέλεσμα για να πάρει τα "πάνω" της η ομάδα, οι ποδοσφαιριστές. Βέβαια θα χρειαστεί και η "ένεση"΄ενίσχυσης τον Ιανουάριο. Οι Κέρκεζ και Μπεμπέ έχουν αρκετή δουλειά για να βρεθούν οι κατάλληλοι ποδοσφαιριστές έτσι ώστε να βελτιωθεί η εικόνα. Υπάρχει η πεποίθηση στο "γαλαζοκίτρινο" στρατόπεδο πως μια επιτυχία θα αλλάξει το κλίμα.
Ο επόμενος αγώνας κόντρα στην ΑΕΚ στο δικό μου το μυαλό έχει χαρακτήρα "τελικού"...
Αντώνης Κωνσταντινίδης
