Συνήθως όταν ένας ποδοσφαιριστής ξεκινήσει σε νεαρή ηλικία απ' τα ψηλά και μετά από μερικά χρόνια ακολουθήσει η πτώση, δεν υπάρχει... γυρισμός.
Αυτό δεν είναι απόλυτο, αλλά συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις. Αν ξεκινήσεις από μια ομάδα πρωταθλητισμού, γίνεις βασικός και στην πορεία βρεθείς σε ομάδα που παλεύει για την παραμονή, είναι μια φορά δύσκολα να επανέλθεις σε πρωταγωνιστική ομάδα και δέκα φορές πιο δύσκολο να καθιερωθείς ως βασική μονάδα σε αυτήν.
Ο Χάρης Κυριάκου δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία, αλλά στην άλλη. Ξεκίνησε από την Ομόνοια, μια από τις κορυφαίες ομάδες της χώρας που διαχρονικά έχει πρωταγωνιστικούς στόχους κάνοντας ντεμπούτο στα 20 του (2009). Την σεζόν 2013-14 είχε την πιο γεμάτη χρονιά του 32 συμμετοχές (πρωτάθλημα και Κύπελλο) και δύο χρόνια μετά, βρέθηκε στον Εθνικό Άχνας. Απ' τα ψηλά στα χαμηλά...
Και εκεί είχε φουλ σεζόν με καλές εμφανίσεις κερδίζοντας την επιστροφή του στην ελίτ με την μεταγραφή του στην ΑΕΛ. Αυτό ήταν το "μια φορά δύσκολο".
Στην Λεμεσιανή ομάδα δεν καθιερώθηκε αμέσως, τα πρώτα χρόνια είχε περισσότερο ρόλο ρεζέρβας με λίγες συμμετοχές. Χρειάστηκε χρόνο για να επανέλθει στους απαιτητικούς ρυθμούς μια ομάδας που διεκδικεί τρόπαια και Ευρωπαϊκά εισιτήρια.
Την σεζόν που τερματίστηκε όμως, ο Χάρης έγινε βασικός και πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις με 17 συμμετοχές. Ο 30άρης -πλέον- άσος, απέδειξε σε όλους (και στον προπονητή του πρώτα απ' όλα), ότι μπορεί να αποτελεί βασική μονάδα στη νέα ΑΕΛ, γι' αυτό και κέρδισε επάξια το νέο του συμβόλαιο για 2+2 χρόνια.
