5 Μαΐου σήμερα και όπως κάθε 5η ημέρα του συγκεκριμένου μήνα εδώ και 8 χρόνια, είναι μέρα... ΑΕΛ!
Σαν σήμερα, το 2012, η Λεμεσιανή ομάδα υποδέχθηκε την Ανόρθωση και με τη νίκη της με 1-0, πανηγύρισε και μαθηματικά την κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από 44 ολόκληρα χρόνια.
Η ιστοσελίδα μας www.kerkida.net επικοινώνησε με τον... αρχιτέκτονα της επιτυχίας, τον Πάμπο Χριστοδούλου ο οποίος μας μίλησε για τις στιγμές που έζησε...
- Ξυπνάς και είναι 5/5, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό;
"Κατά διαστήματα, από μόνος μου όταν είμαι σπίτι βάζω τα βίντεο της σεζόν εκείνης και θυμάμαι τις στιγμές. Όσα ζήσαμε τότε θα μου μείνουν αξέχαστα, είναι κάτι που μόνο όσοι τα έζησαν, τις αντιδράσεις του κόσμου, τις συγκινήσεις και τους πανηγυρισμούς, μπορούν να τα περιγράψουν. Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό, εκτός από το γκολ του Μπεμπέ φυσικά, είναι οι αντιδράσεις όταν μάθαμε ότι η Ομόνοια σκόραρε κόντρα στο ΑΠΟΕΛ το δεύτερο της γκολ".
- Από τις αντιδράσεις του κόσμου τι σου έχει μείνει;
"Θυμάμαι έντονα τις οι αντιδράσεις του κόσμου. Εκτός από την ατμόσφαιρα, είδαμε κόσμο να μπαίνει στο γήπεδο και να κόβει κομμάτια απ' το γρασίδι για να τα πάρει στο σπίτι του. Είδα μεγάλους ανθρώπους να κλαίνε, να γονατίζουν μπροστά μου, να με ευχαριστούν και να μου λένε ότι τώρα που το έζησαν αυτό, ας τους πάρει ο Θεός. Πραγματικά είναι στιγμές που ευχαριστώ τον Θεό που με βοήθησε να τις ζήσω".
- Θυμάσαι τον τρόπο που πανηγύρισες το γκολ του Μπεμπέ;
"Το γκολ του Μπεμπέ δεν το πανηγύρισα. Σιγά σιγά άρχισα να το πιστεύω αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου έλεγα ότι αν δεν σφυρίξει το ο διαιτητής του τέλος του αγώνα, δεν πανηγυρίζω".
- Πέρασαν 8 χρόνια. Έχουν αρχίσει να ξεθωριάζουν οι στιγμές των πανηγυρισμών ή τις έχεις ακόμη έντονα στη μνήμη σου;
"Οι εικόνες που έχω στο μυαλό μου είναι λες και είναι το 2011-12 τώρα που μιλάμε. Είναι κάτι που δεν ξεχνιέται. Όπως είπα και πιο πριν, αρκετές φορές όταν είμαι σπίτι βάζω και βλέπω τα βίντεο, από την χρονιά του πρωταθλήματος αλλά και τους Ευρωπαϊκούς αγώνες. Συγκινούμαι, γεμίζουν τα μάτια μου".
- Όσο εξελισσόταν η σεζόν, ένιωθες ότι οι ουδέτεροι ήταν... ΑΕΛ, υποστηρίζοντας το αουτσάιντερ στην μάχη του τίτλου;
"Το πιο σημαντικό που πετύχαμε εγώ και οι συνεργάτες μου, είναι ότι φτιάξαμε μια ομάδα που σου άρεσε να την βλέπεις. Σε αρκετά παιχνίδια μας, βλέπαμε κόσμο ουδέτερο, που δεν υποστήριζε την ΑΕΛ, να έρχεται να μας δει. Όταν μια ομάδα παίζει καλό ποδόσφαιρο, βγάζει υγεία, παίζει ίσος προς ίσο όλα τα ντέρμπι και τα περισσότερα τα κερδίζει, είναι φυσιολογικό να κερδίζει περισσότερο τους ουδέτερους. Ειδικά αν μιλάμε για μια ομάδα που δεν ήταν το φαβορί και ο κόσμος ήθελε να δει κάτι διαφορετικό. Σιγά σιγά μπαίναμε στο γήπεδο και βλέπαμε με τον τρόπο που μας αντιμετώπιζε ο αντίπαλος, ότι μας φοβόταν και προσπαθούσε περισσότερο να μην δεχθεί γκολ".
**Όπως μας ανέφερε ο κ. Χριστοδούλου, λίγο πριν επικοινωνήσουμε μαζί του, δέχθηκε τηλεφώνημα από τον παίκτη και αρχηγό του την τότε σεζόν, Μάριο Νικολάου. Τα είπαν για λίγο και ανανέωσαν το ραντεβού τους για κατ' ιδίαν συνάντηση, για να θυμηθούν την ιστορική τους επιτυχία!
