Οι εμφανίσεις της ΑΕΛ, τόσο με τον Πάολο Τραμετσάνι όσο και τώρα με τον Ούγκο Μάρτινς, αποκαλύπτουν μια ομάδα που ψάχνεται σε όλα τα επίπεδα. Οι γαλαζοκίτρινοι δείχνουν να πονάνε… παντού.
Αμυντικά, η εικόνα είναι απογοητευτική. Βαριές ήττες με 4-0 από τον Άρη, 5-0 από την Ομόνοια. Η ομάδα δέχεται εύκολα γκολ, δείχνει ευάλωτη σε κάθε φάση και αδυνατεί να βγάλει την απαιτούμενη αντίδραση. Είναι και το ζήτημα της νοοτροπίας αφού τέτοιες ήττες δείχνουν πως η ομάδα δεν μπορεί να διαχειριστεί σωστά το παιχνίδι όταν μείνει πίσω στο σκορ και… καταρρέει.
Στο επιθετικό κομμάτι, η εικόνα δεν είναι καλύτερη. Σε 4 από τα 7 φετινά παιχνίδια πρωταθλήματος, η ΑΕΛ έμεινε στο μηδέν και το πιο ανησυχητικό δεν είναι απλώς ότι δεν σκόραρε αλλά ότι αδυνατούσε να δημιουργήσει ευκαιρίες. Ο Ούγκο Μάρτινς έχει αναμφίβολα μπροστά του ένα τεράστιο έργο. Πρέπει να αλλάξει πράγματα σε όλους τους τομείς από την ψυχολογία μέχρι τη λειτουργία στο γήπεδο. Η ΑΕΛ χρειάζεται επειγόντως σταθερότητα, αυτοπεποίθηση και ξεκάθαρη ποδοσφαιρική ταυτότητα.
