Στην διάσκεψη Τύπου του αγώνα με την Βλάζνια, μεταξύ άλλων ο Ντούσαν Κέρκεζ σημείωσε…
«Στην αρχή είχαμε κάποια προβλήματα όταν είχε η Βλάζνια την μπάλα. Αλλά μετά τα 20-25 λεπτά όταν κάναμε κάποιες αλλαγές στο ματς ήμασταν καλύτεροι».
Τι εννοούσε όμως ο κόουτς της ΑΕΛ;
Απ’ τα πρώτα λεπτά ήταν ξεκάθαρο ότι οι Αλβανοί είχαν έναν στόχο. Να κλείσουν τον άξονα και να μην αφήσουν τους Σίτο – Μάζουρεκ να κάνουν παιχνίδι. Γι’ αυτό άλλωστε έπαιξαν 4-4-2 με ρόμβο στην μεσαία γραμμή, με τους τέσσερις παίκτες του κέντρου να είναι αρκετά… κεντρικά στον άξονα.
Σε πρώτη φάση, η ΑΕΛ βραχυκύκλωσε. Και η λύση δόθηκε όταν ο Σίτο βγήκε στο πλάι (δεξιά) και μαζί με τους Σάντος – Τόρες έκαναν τριγωνάκια, φορτώνοντας όλο το παιχνίδι απ’ το δεξί άκρο. Η πιο πάνω τριάδα απ’ το μισάωρο και μετά έκανε… πάρτι και απ’ εκεί ξεκίνησαν όλες οι καλές στιγμές μέχρι το φινάλε του ημιχρόνου. Γκολ, δοκάρι, ευκαιρίες και κυρίως, το αίσθημα της ανωτερότητας και της υπεροχής που είχα… χαθεί στο πρώτο μισάωρο!
