Ιδιαίτερη ημέρα είναι η σημερινή για τους φίλους της Ανόρθωσης, όπως κάθε τέτοια μέσα από 1999 και μετά...
Τότε, πριν από 22 χρόνια, έφυγε απ' την ζωή ο σπουδαίος Αντώνης Καράς, ένας πιστός υπηρέτης της "Κυρίας" με πολυετή προσφορά απ' όλα τα πόστα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που το 2011 η Ανόρθωση μετονόμασε το προπονητικό της κέντρο σε "Αντώνης Καράς", εις μνήμη του...
Ποιος ήταν ο Αντώνης Καράς και ποια η προσφορά του στην "Μεγάλη Κυρία":
Από τους ανθρώπους που συνέδεσαν τη ζωή τους με το ποδόσφαιρο και την Ανόρθωση ήταν ο Αντώνης Τσούκκας-Καράς, που κέρδισε την αγάπη και την εκτίμηση όλων για την προσφορά μα και την ανθρωπιά του.
Ποδοσφαιριστής και αργότερα προπονητής, ο Αντώνης Καράς λάτρεψε την Ανόρθωση και το όνομά του είναι γραμμένο στην ιστορία, αφού ήταν ο προπονητής που ηγήθηκε -ανιδιοτελώς και χωρίς μισθό- της ομάδας στα πρώτα δύσκολα χρόνια του εκτοπισμού, δουλεύοντας με πάθος και πείσμα για να κρατηθεί όρθια η ομάδα μετά το 1974. Και δεν είναι τυχαίο που η Ανόρθωση έδωσε το όνομα του Αντώνη Καρά στο προπονητικό της κέντρο, τιμώντας τον προπονητή και άνθρωπο, αλλά και διατηρώντας αιώνια τη μνήμη του.
Η ψυχή του Καρά ήταν Ανόρθωση. Δοσμένος για μια ζωή. Ταγμένος να υπηρετεί με ανείπωτο πάθος τη μεγάλη του αγάπη. Πρόσφερε αξιοθαύμαστες υπηρεσίες για μια 25ετία περίπου, ως ποδοσφαιριστής πρώτα και ως προπονητής αργότερα. Πάντοτε με υποδειγματική συνέπεια, αφοσίωση και αυταπάρνηση. Ένας αγνός, πιστός και ευσυνείδητος στρατιώτης της Ανόρθωσης.
Ο Καράς εντάχθηκε στην Ανόρθωση το 1956 σε ηλικία 17 χρόνων. Έπαιξε αρχικά στην αναπληρωματική ομάδα και από το 1954 έγινε βασικός, παίζοντας πρώτα ως μέσος και αργότερα ως κεντρικός αμυντικός. Πραγματικό παλληκάρι, κατέθεσε ψυχή μέσα στο γήπεδο. Ξεχώρισε για το πάθος και τη δύναμή του στο παιχνίδι και ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικός στις προσωπικές μονομαχίες.
Στην Ανόρθωση έπαιξε από το 1958 μέχρι το 1971, καταγράφοντας 267 συμμετοχές και σημειώνοντας 17 τέρματα. Είχε 7 συμμετοχές στην εθνική ομάδα.
Πανηγύρισε 3 Πρωταθλήματα (1960, 1962, 1963), 4 Κύπελλα (1959, 1962, 1964, 1971) και 2 Ασπίδες (1962, 1964). Με την Εθνική Κύπρου ήταν βασικό στέλεχος στη δεκαετία του 1960 και αγωνίστηκε στους πρώτους επίσημους αγώνες με το Ισραήλ (1960) και στη συνέχεια κατά Γερμανίας και Σουηδίας (1965).
Το 1971 ο Αντώνης Καράς σε ηλικία 32 χρόνων αποφάσισε να τερματίσει τη σταδιοδρομία του στην Ανόρθωση, της οποίας διετέλεσε για κάποιο διάστημα και αρχηγός. Από το 1971 μέχρι και το 1974 ανέλαβε καθήκοντα παίκτη-προπονητή στον Εθνικό Άσσιας.
Η μεγάλη αγάπη του για την Ανόρθωση διαφάνηκε μετά την προσφυγιά του 1974. Στα δίσεκτα χρόνια μετά τον εκτοπισμό ήταν από τους πρωτεργάτες οι οποίοι με κόπους και θυσίες διατήρησαν την Ανόρθωση εν ζωή. Ο Καράς, στον ρόλο του προπονητή, επωμίστηκε αφιλοκερδώς το δύσκολο έργο της ανασυγκρότησης της ποδοσφαιρικής ομάδας. Ο «προπονητής της προσφυγιάς», όπως εύστοχα χαρακτηρίστηκε, εργάστηκε επίμονα, αγόγγυστα, μόχθησε σκληρά υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες.
Μοναδική του έγνοια να κρατηθεί η ομάδα, να μην διαλυθεί. Κορυφαία στιγμή που βίωσε η Ανόρθωση κατά την τριετή παραμονή του στην τεχνική ηγεσία (1974-1977) υπήρξε η κατάκτηση του Κυπέλλου το 1975. Ο Αντώνης Καράς έμεινε μέχρι το 1982 ως βοηθός προπονητής και ακολούθως εργάστηκε ως προπονητής και στο Παραλίμνι.
Ο Αντώνης Καράς έγραψε με χρυσά γράμματα το όνομά του στην ιστορία της Ανόρθωσης. Η εκτίμηση και η αγάπη προς το πρόσωπό του θα είναι αιώνια.
Το 1999 η Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου τίμησε τον Αντώνη Καρά με το Αριστείο της ΕΑΚ.
