Στόχος του σημερινού παιχνιδιού ήταν η νίκη πάση θυσία. Είτε αυτή ερχόταν με καλή εμφάνιση είτε όχι. Ο στόχος αυτός επετεύχθη και είναι ίσως το πιο βασικό που μπορεί να κρατήσει η Ανόρθωση μέσα από τον σημερινό αγώνα.
Από εκεί και πέρα υπάρχουν διάφορα που μπορεί κανείς να «υπογραμμίσει» μέσα από αυτή την ανατροπή. Από την παρουσία του κόσμου, στην τακτική του Μίλανιτς, μέχρι και τα δύο τέρματα του Νινγκά. Τρία χαρακτηριστικά άλλωστε που έφεραν την ανατροπή. Με αυτή ακριβώς τη σειρά.
Η «Κυρία» στο πρώτο μέρος με εξαίρεση το σουτ του Εμπραλίτζε δεν έφτιαξε οποιαδήποτε άλλη επικίνδυνη προσπάθεια μπροστά από την εστία του Τσαρλς ενώ και ο τρόπος μέσα από τον οποίο αναπτυσσόταν, έδειχνε πως δεν ήταν αυτός που θα έδινε τις λύσεις στην πολύ καλά οργανωμένη άμυνα του Ολυμπιακού. Οι γηπεδούχοι με τη σειρά τους επέλεξαν να επιτεθούν με αντεπιθέσεις και κατάφεραν σε δύο με τρεις περιπτώσεις να γίνουν ιδιαίτερα απειλητικοί.
Λίγο πριν το τέλος του α’ μέρους μάλιστα κατάφεραν να ανοίξουν το σκορ, με τον Ντεσιρέ να εκμεταλλεύεται το λάθος διώξιμο του Φερέιρα.
Στο δεύτερο ημίχρονο είδαμε στο γήπεδο μια εντελώς διαφορετική εικόνα από την Ανόρθωση χωρίς να γίνει κάποια αλλαγή σε πρόσωπα, αλλά σε τρόπο φιλοσοφίας όσο αφορά τον τρόπο ανάπτυξης και επίθεσης όπως μας εξήγησε και ο Μίλανιτς με το τέλος του αγώνα.
Ο Σλοβένος τεχνικός ζήτησε πρώτα από τον Νινγκά να παίζει στην γραμμή του οφσάιντ, την ίδια στιγμή που ζήτησε από τους υπόλοιπους παίκτες να ψάχνουν τον ταχύτατο μεσοεπιθετικό στο κενό χώρο. Όπερ και εγένετο, με τον Νινγκά να πετυχαίνει δύο τέρματα και τον Μίλανιτς να δείχνει ότι διάβασε πολύ σωστά τι ήταν αυτό που δεν λειτούργησε σωστά στο πρώτο ημίχρονο, βελτιώνοντας το στο δεύτερο.
Η «ψυχραιμία» λοιπόν του Νινγκά σε αυτές τις περιπτώσεις σε συνδυασμό με την αλλαγή τακτικής από τον Σλοβένο τεχνικό ήταν δύο από τους τρεις λόγους που έφεραν την ανατροπή.
Ο άλλος δεν ήταν άλλος από την παρουσία του κόσμου, ο οποίος έκανε «έδρα» το ΓΣΠ και δεν άφησε σε καμία περίπτωση τους ποδοσφαιριστές της Ανόρθωσης να πιστέψουν ότι δεν ήταν στο πλευρό τους, ακόμα και όταν τα πράγματα έδειχναν να δυσκολεύουν. Έλειψε αυτό στην ομάδα της Αμμοχώστου τα τελευταία χρόνια και φαίνεται ότι στη πορεία του πρωταθλήματος θα είναι πολλές οι φορές που ο κόσμος θα δώσει το σπρώξιμο για μελλοντικές ανατροπές.
Εν κατακλείδι η Ανόρθωση κρατάει την νίκη και τους τρεις βαθμούς, την φανταστική παρουσία του κόσμου και ετοιμάζεται πλέον για ένα ντέρμπι «φωτιά» με αντίπαλο το ΑΠΟΕΛ.
Υ.Γ. Υπήρχε συζήτηση γύρω από τον Γουαρίς και το αν θα είναι ο βασικός φορ της «Κυρίας» και η απάντηση δόθηκε από τον ίδιο τον Μίλανιτς τόσο μέσα από το πως τον χρησιμοποίησε όσο και μέσα από την απάντησε του στη δημοσιογραφική.
Ο Γουαρίς μπορεί να αποδώσει πολύ καλύτερα με βάση τα χαρακτηριστικά του ως δεύτερος επιθετικός και με άλλο παίκτη μπροστά του. Αναμένουμε πλέον με μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε κατά πόσο ο Νινγκά θα παραμείνει ως ο βασικός επιθετικός ή αν ο Ράντονιτς θα αλλάξει τα δεδομένα μεσοεπιθετικά.
Σάββας Πηλακούτας
