Αν περίμενε κανείς να έβλεπε εντυπωσιακά πράγματα από την Ανόρθωση, μάλλον δεν θα παρακολούθησε την ομάδα τη φετινή σεζόν.
Στόχος ήταν να έρθει η πρόκριση πάση θυσία και η ουσία είναι ότι ήρθε. Αντιλαμβάνεται ο καθένας πόσους τριγμούς θα έφερνε τυχόν αποκλεισμός και... ευτυχώς για όλους στην "Κυρία" ένα τέτοιο σενάριο δεν έγινε πραγματικότητα.
Οι αντιδράσεις με το τελικό σφύριγμα μιλάνε από μόνες τους. Δεν ήταν ακριβώς χαρά ή πανηγυρισμοί. Περισσότερο ήταν ανακούφιση με βαθιές αναπνοές.
Το χρειάζονταν όλοι στην Ανόρθωση, κυρίως για ψυχολογικούς σκοπούς αλλά και για να τονωθεί κάπως η αυτοπεποίθηση της ομάδας που είναι φανερό ότι βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα.
Θεωρούμε πως δεν υπάρχει και κάποιος σπουδαίος λόγος για επιπλέον ανάλυση του αγώνα. Αρκεί που ήρθε η πρόκριση και έφυγε ο κόσμος ικανοποιημένος. Το πρόβλημα στο σκοράρισμα παραμένει και ευχή όλων είναι να διορθωθεί είτε με τη δουλειά που όπως είπε ο Βέσκο γίνεται στις προπονήσεις είτε με τις νέες προσθήκες.
Η επόμενη μέρα φέρνει για λίγο ηρεμία και καθαρή σκέψη για αποφάσεις. Αυτό είναι το σημαντικό. Όπως είναι τα πράγματα άλλωστε το μότο στην Ανόρθωση δεν μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό από ένα "βήμα βήμα μέχρι το επόμενο που ακολουθεί".
Σάββας Πηλακούτας
