Η αλήθεια έπειτα από τέτοιες νίκες, δεν είναι δύσκολο να βρεις ένα τίτλο να τις περιγράψεις. Εναλλακτικά θα μπορούσαμε να επιλέξουμε το «χάρμα οφθαλμών» ή το «μια κούκλα κυρία» και άλλες πολλές υπερβολές που μπορούμε να σκεφτούμε κατά καιρούς οι αθλητικογράφοι.
Η αλήθεια είναι ωστόσο πως ότι και να επιλέγαμε δεν θα ήμασταν καθόλου λάθος. Από που να ξεκινήσεις και από που να τελειώσεις για την Ανόρθωση το βράδυ του Σαββάτου; Επιβλητική, ισοπεδωτική, υπέροχη, εκπληκτική, φοβερή, εξαίσια!
Το κλίμα φτιάχτηκε από νωρίς με ένα γεμάτο «Αντώνης Παπαδόπουλος». Στα πρώτα δευτερόλεπτα με την έναρξη του αγώνα άκουγες τους χτύπους της καρδιάς και τις αναπνοές να κινούνται με ιδιαίτερα γρήγορους ρυθμούς. Το άγχος κυριαρχούσε ως συναίσθμα. Όλα αυτά μέχρι το 3ο λεπτό. Στο σημείο εκείνο το «ηφαίστειο» ξύπνησε και δεν κοιμήθηκε ξανά. Υπαίτιος γι’ αυτό ο Λάζαρος, ο οποίος άνοιξε το σκορ και έδωσε το έναυσμα για μια νίκη που θα έπαιρνε διαστάσεις θριάμβου στην πορεία.
Τα σχόλια μεταξύ του κόσμου στις κερκίδες για το γρήγορο τέρμα και τα χαμόγελα στο πρόσωπο τους δεν πρόλαβαν να ολοκληρωθούν, με τον Ουάρντα στο 10ο λεπτό να έρχεται να τους δώσει ένα ακόμη λόγο να διατηρήσουν και να μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο το χαμόγελο τους. Σουτ στην κίνηση για το 2-0 και χαμός σε ολόκληρο το γήπεδο!
Οι οιωνοί δεν θα μπορούσαν να είναι καλύτεροι. Αυτό το παιχνίδι δεν χανόταν για κανένα λόγο. Το πάθος και η αποφασιστικότητα ήταν διάχυτη στο πρόσωπο των ποδοσφαιριστών της «Κυρίας» κι’ αν πρόσεχε κανείς ακόμα πιο προσεκτικά, θα έβλεπε πως και το μάτι τους «γυάλιζε» εκτυφλωτικά.
Πλέον δεν ήταν θέμα νίκης αλλά το που θα σταματούσε το κοντέρ. Κερδισμένο πέναλτι ο Ουάρντα, τέρμα ο Χριστοδουλόπουλος και ακόμα περισσότερη «τρέλα» στην κερκίδα. Ένα φοβερό πρώτο ημίχρονο έκλεινε και μια τρομερή Ανόρθωση να "πατάει" αναγκαστικά φρένο για λίγο. Το «κερασάκι» ήρθε με το αυτογκόλ του Σαμπάλα για το 4-0 λίγα λεπτά μετά το ξεκίνημα του β' μέρους.
Πως να ξεχωρίσεις ποδοσφαιριστή; Ο Λόρια έκανε φοβερή επέμβαση στην πισινή κεφαλιά του Κβιλιτάια όταν χρειάστηκε, ο Ρισβάνης και ο Κορρέα δεν άφησαν το ΑΠΟΕΛ να γίνει επικίνδυνο, ο Κορέια ήταν αυτός που με την προβολή του έστειλε την μπάλα στον Ουάρντα για το 2-0, ο Αμπαρτζουμιάν ήταν συνεχής πηγή κινδύνου σε κάθε του ανέβασμα ενώ οι Αρτυματάς και Χουσμπάουερ δεν έχασαν μονομαχία στο χώρο της μεσαίας γραμμής.
Ίσως αδικήσουμε όλους τους υπόλοιπους μαζί και τους Χριστοφή και Νοβότνι που έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό αλλά ο Αιγύπτιος μεσοεπιθετικός μαζί με τον Λάζαρο ήταν ασταμάτητοι. Φοβερές ντρίμπλες, «κοφτερές» μπαλιές και πάσες και «πρωταγωνιστές» σε όλα τα τέρματα. Πραγματικά είναι απόλαυση να παρακολουθείς αυτούς τους δύο ποδοσφαιριστές με το θέαμα που προσφέρουν.
Δυστυχώς σε ένα ακόμη παιχνίδι φαίνεται πόσο πολύ αδίκησε τον εαυτό της η Ανόρθωση στο φετινό πρωτάθλημα, καθώς τέτοια εμφάνιση σε ντέρμπι δεν έχει κάνει άλλη ομάδα μέχρι στιγμής.
Σίγουρα με παρόμοιες εμφανίσεις μπορεί και δικαιούται να μιλάει τόσο για κατάκτηση του Κυπέλλου όσο και του πρωταθλήματος.
Τα πανηγύρια για την νίκη ωστόσο τέλειωσαν το βράδυ του ΣΑββάτου. Από την Κυριακή ξεκινάει η προετοιμασία για τον δύσκολο αγώνα Κυπέλλου με αντίπαλο το ΑΠΟΕΛ και σίγουρα αναμένεται ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η «ζυγαριά» της ψυχολογίας γέρνει προς την Ανόρθωση ενόψει του επαναληπτικού και μένει αυτό να λειτουργήσει ευεργετικά με μια ακόμη νίκη-πρόκριση το βράδυ της Τετάρτης. Ο κόσμος πάντως και πάλι θα είναι παρών.
Σάββας Πηλακούτας
