Μετά από ένα τέτοιο αποτέλεσμα απέναντι σε μια νεοφώτιστη ομάδα που αγωνιζόταν μάλιστα από το 10ο λεπτό με παίκτη λιγότερο, δεν μπορεί παρά να φέρνει πίκρα, στεναχώρια και μεγάλη απογοήτευση.
Όσο κι αν προσπαθούν να "χρυσώσουν" το χάπι στην Ανόρθωση με την "επόμενη μέρα" και τις πολλές χαμένες ευκαιρίες, η ουσία του παιχνιδιού παραμένει η ίδια. Δύο χαμένοι βαθμοί σε ένα παιχνίδι που έπρεπε οπωσδήποτε να κερδηθεί.
Για ακόμη μια αγωνιστική η Ανόρθωση δεν είχε την ενέργεια που θα έπρεπε στο πρώτο ημίχρονο. Ακόμα και μετά την αποβολή του ποδοσφαιριστή του Ακρίτα, η ομάδα της Πάφου ήταν αυτή που έχασε ευκαιρία για να ανοίξει το σκορ. Μέχρι και το πρώτο σαρανταπεντάλεπτο μάλιστα το πλεονέκτημα της "Κυρίας" δεν φάνηκε σε καμία περίπτωση στον αγωνιστικό χώρο.
Στο β' μέρος θα ανέμενε κανείς διαφορετική εικόνα με την Ανόρθωση να "πατά" ουσιαστικά τον Ακρίτα, παρ' όλα αυτά ήταν το σύνολο του Μπαντία αυτό που άνοιξε το σκορ. Η ισοφάριση ήρθε άμεσα μεν αλλά δεν είχε την απαιτούμενη συνέχεια.
Θα συμφωνήσουμε από τη μια με τον Μίλανιτς ότι η όμαδα έφτιαξε μετά το 1-1 μερικές ξεκάθαρες ευκαιρίες για το 2-1 αλλά και πάλι έδειχνε κάτι να λείπει αν δούμε τη μεγαλύτερη εικόνα.
Το ότι η Ανόρθωση γινόταν επικίνδυνη μόνο μέσα από σέντρες απέναντι σε μια ομάδα που έπαιζε για 80 λεπτά με 10 παίκτες είναι ένα ζήτημα που χρειάζεται να απασχολήσει το τεχνικό τιμ.
Το ανησυχητικό είναι ότι αυτή η εξάρτηση από τα άκρα δύσκολα πρόκειται να αλλάξει. Ναι μεν μπορεί να διορθωθεί με τον Λάζαρο ως ένα βαθμό όταν αγωνίζεται, αλλά η αστοχία να αποκτηθεί δημιουργικός μέσος ο οποίος θα έχει καλή τεχνική και καλή τελική πάσα φαίνεται να είναι κάτι που θα στοιχίσει και μάλιστα ακριβά.
Σε καμία περίπτωση το να έχει μια ομάδα ως βασικό πλάνο την επίθεση από τα άκρα και με σέντρες δεν θα χαρακτηριζόταν ως ορθολογικός τρόπος ανάπτυξης και ούτε πρόκειται να δώσει τις απαιτούμενες λύσεις σε βάθος χρόνου. Μεγαλύτερο παράδειγμα αποτελει άλλωστε το παιχνίδι με τον Ακρίτα.
Επόμενη μέρα; Σαφώς να δουν τι πάει λάθος και να το διορθώσουν όπως δηλώθηκε από πλευράς Ανόρθωσης. Η υπομόνη ωστόσο εξαντλείται ιδιαίτερα από πλευράς κόσμου. Εκεί που η νίκη θα έφερνε ηρεμία ενόψει διακοπής, πλέον έφερε μουρμούρα. Και μουρμούρα χωρίς να έχει άμεσα παιχνίδι για να την "σβήσει" δεν είναι καθόλου καλός συνδυασμός.
Σάββας Πηλακούτας
