Υπήρχε μεγάλο ενδιαφέρον από τους φίλους της Ανόρθωσης για το τι θα έλεγε ο Χρήστος Πουλλαΐδης κάνοντας τον απολογισμό του ως μεγαλομέτοχος της ομάδας και η αλήθεια είναι ότι είπε πολλά και ενδιαφέροντα όσο αφορά αυτό το γεγονός.
Παρακολούθησα και εγώ από την πλευρά μου με μεγάλη προσοχή όσα είχε να πει, αφού σαφώς είναι διαφορετικό κανείς να μιλάει ως πρόεδρος ή μεγαλομέτοχος της Ανόρθωσης και διαφορετικά ως ένα άτομο που αποχωρεί.
Η πραγματικότητα είναι ότι δεν άλλαξαν και πάρα πολλά ως προς τον τρόπο έκφρασης του, παρά το γεγονός ότι οι συνθήκες ήταν διαφορετικές.
Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι ο ίδιος έβαλε τόσα λεφτά (20 εκατομμύρια όπως ανέφερε) όσο κανένας άλλος τα τελευταία χρόνια στην Ανόρθωση. Όχι μόνο αυτό, αλλά σίγουρα ήταν πολλοί αυτοί που συμβιβάστηκαν με το γεγονός και έλεγαν «όσο βάζει ο Πουλλαϊδης είμαστε καλά».
Είναι και αυτό ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός, το οποίο ήταν από τα σημεία που ενόχλησαν και ενοχλούσαν στη πορεία των χρόνων τον ίδιο τον Πουλλαΐδη και την οικογένεια του, σε συνδυασμό με τον χλευασμό ή και τις απειλές (που ο ίδιος αναφέρθηκε) ότι λάμβαναν.
Βεβαίως το νόμισμα πάντα έχει δύο πλευρές και αυτό ισχύει και στην περίπτωση του Χρήστου Πουλλαΐδη. Δεν μιλάμε βέβαια για το δεύτερο κομμάτι. Όσο αφορά τις απειλές είναι καταδικαστέες. Όσο αφορά το χλευασμό, δυστυχώς ή ευτυχώς είναι κομμάτι του ποδοσφαίρου και δεν συμβαίνει μόνο στο Κυπριακό ποδόσφαιρο. Παίρνοντας την απόφαση να εμπλακείς με τα διοικητικά μιας μεγάλης ομάδας, θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις όλες τις δυνατές αντιδράσεις, ιδιαίτερα όταν η ομάδα δεν έχει αγωνιστικές επιτυχίες.
Για το γεγονός ότι έμεινε μόνος στο κομμάτι οικονομική ενίσχυση ήταν κάτι που ίσως και ο ίδιος να προκάλεσε στην πορεία των χρόνων. Άλλωστε ο ίδιος είχε πάντα την ευθύνη για την πρόσληψη ή αποδέσμευση του οποιουδήποτε ερχόταν ή έφευγε από την ομάδα. Και πολλές φορές (εκ του αποτελέσματος) αποδείχτηκε ότι οι αποφάσεις του ήταν λάθος, εμπιστευόμενος άτομα που σε καμία περίπτωση δεν έφερναν τα αποτελέσματα για τα οποία προσλαμβάνονταν να φέρουν.
Ως ένας άνθρωπος λοιπόν που προτιμούσε να λαμβάνει αποφάσεις ακούγοντας μόνο συγκεκριμένα άτομα και χωρίς να βλέπει τη γενικότερη εικόνα, ήταν λογικό ότι άτομα που έβλεπαν ότι δεν θα εισακουγόταν η άποψη τους, να μην εμπλέκονται στα διοικητικά στον βαθμό που ίσως θα επιθυμούσαν.
Στα 10 χρόνια της συμμετοχής στα κοινά της Ανόρθωσης, η οικογένεια Πουλλαΐδη μπορεί πλέον να κριθεί κατάλληλα και από τον κόσμο της ομάδας. Δυστυχώς για τον ίδιο το πρόσημο είναι περισσότερο αρνητικό παρά θετικό, βλέποντας ή διαβάζοντας κανείς τις αντιδράσεις των φίλων της «Κυρίας».
Τίμιος; Δεν νομίζω να έλεγε κανείς το αντίθετο. Βοήθησε οικονομικά την ομάδα σε μια δύσκολη περίοδο; Αδιαμφισβήτητα. Ικανός για να διοικήσει μια ποδοσφαιρική ομάδα και να την οδηγήσει σε αγωνιστικές επιτυχίες; Την απάντηση την έδωσε ο ίδιος: «Λυπάμαι που δεν έχω να λέω για πολλές αγωνιστικές επιτυχίες. Προφανώς και δεν κάμνω για το κυπριακό ποδόσφαιρο».
Το σημαντικότερο βέβαια, παρουσία και του Σάντη, ήταν η αναφορά στην εσωστρέφεια και στην τοξικότητα που διακατείχε το οικοδόμημα της Ανόρθωσης και την ανάγκη για αποβολή αυτών των δύο χαρακτηριστικών.
Ο πρόεδρος της «Κυρίας», Ανδρέας Σάντης γνωρίζει πολύ καλά πως είναι και αυτό ένα θέμα που χρειάζεται να λύσει. Για την ώρα πάντως και για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς και σε σχέση με το πως χειρίζεται τα πλείστα θέματα τα πάει αρκετά καλά.
Στόχος η συνέχεια, με τον κόσμο να είναι δίπλα στην ομάδα και ενωμένος για να έρθουν καλύτερες μέρες. Οι πρώτες ενέργειες πάντως τον «ζέσταναν» καλά και σκοπός είναι να διατηρηθεί έτσι καθ’ όλη την διάρκεια της σεζόν που ακολουθεί.
Σάββας Πηλακούτας
