Όση ποιότητα κι αν διαθέτει μεσοεπιθετικά ένα ρόστερ, το… κλειδί για να πετύχει πράγματα είναι να μπορεί να κρατάει το μηδέν.
Ακόμα και αν διαθέτεις τους καλύτερους παίκτες απ’ την μέση και μπροστά, κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι σε κάθε ματς θα σκοράρεις 2 και 3 γκολ, όσα απαιτούνται για να κερδίσεις αν παραβιαστεί η εστία σου.
Αυτό ήταν και το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ανόρθωσης στο πρώτο μισό της σεζόν, αφού ναι μεν μεσοεπιθετικά υπάρχουν μπόλικες λύσεις και παίκτες που κάνουν την διαφορά, ωστόσο μεσοαμυντικά δεν υπήρχε ανάλογη συνέπεια. Ενδεικτικό είναι ότι χρειάστηκε να φτάσουμε μέσα Δεκεμβρίου για να κρατήσει το μηδέν παθητικό σε δύο συνεχόμενα παιχνίδια η «Κυρία»!
Μετά το 0-0 με την Μπερ Σεβά εκτός, ακολούθησε η νίκη με 3-1 στην ρεβάνς. Μετά το εκτός έδρας 1-0 με την Ομόνοια, ήρθε το ισόπαλο 2-2 με την Φλόρα στο Ταλίν. Μετά τη νίκη με 1-0 απέναντι στην Πάφο, ακολούθησε η ήττα με 3-2 απ’ τον Ολυμπιακό. Μετά τη νίκη 1-0 απέναντι στην Γάνδη, ήταν το 1-1 με τον Απόλλωνα…
Αυτά ήταν όλα τα παιχνίδια που δεν δέχθηκε γκολ η Ανόρθωση μέχρι τα δύο τελευταία της, όταν κέρδισε με το ίδιο σκορ (2-0) Δόξα και Εθνικό.
