Να πει κανείς ότι δεν ήταν καλή η Ανόρθωση το βράδυ της Πέμπτης; Ήταν και μάλιστα σε μεγάλα διαστήματα, ιδιαίτερα στο α’ ημίχρονο και πιο συγκεκριμένα στο πρώτο μισάωρο ήταν πολύ καλύτερη από τον αντίπαλο της.
Βρήκε μάλιστα και εκείνη την ευκαιρία με τον Γουαρίς, ο οποίος αν την δει ξανά σε επανάληψη, θα διερωτάται πως μπόρεσε να μην την μετατρέψει σε τέρμα.
Στη συνέχεια η Πάφος έφερε το παιχνίδι σε ισορροπία όπως ήταν λογικό, βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα στη δική της καλή περίοδο και στην πορεία μπόρεσε να διατηρήσει το προβάδισμα της μέχρι τέλους.
Ο Μουνιόθ σε ένα ακόμη παιχνίδι δοκίμασε κάτι το διαφορετικό, ξεκινώντας τον αγώνα με σύστημα 3-5-2 και με τους Γουαρίς-Νινγκά ως δυάδα στην επίθεση. Αυτή του η επιλογή φάνηκε να ξαφνιάζει τον Μπεργκ, ο οποίος δεν είχε τις λύσεις να αντιμετωπίσει την επιλογή αυτή του Ισπανού τεχνικού, ιδιαίτερα στα πρώτα στάδια του αγώνα.
Όσο περνούσε ωστόσο η ώρα, τόσο προσαρμοζόταν στα δεδομένα του αγώνα η Παφιακή ομάδα, με αποτέλεσμα να ισορροπήσει και να ξεπεράσει τις όποιες δυσκολίες αρχικά της παρουσιάστηκαν με το αναπάντεχο αυτό σύστημα του Μουνιόθ.
Το πως δεν μπόρεσε να φτάσει στην νίκη σε ένα ακόμη ντέρμπι, στο οποίο βρήκε και πάλι μια τεράστια ευκαιρία, το είπε ο ίδιος ο προπονητής μέσα από τις δηλώσεις του. Έγκειται στο γεγονός ότι οι αντίπαλοι έχουν πολύ μεγαλύτερη ποιότητα στο επιθετικό τρίτο, με τους φορ ή τους μεσοεπιθετικούς τους να βρίσκουν τον τρόπο να «τελειώνουν» τις φάσεις, την ίδια στιγμή που στην Ανόρθωση βλέπουν το αντίπαλο τέρμα σαν «κλειδαρότρυπα».
Ο Μουνιόθ δοκίμασε τα πάντα μέχρι στιγμής για να βρεθεί η λύση στο σκοράρισμα χωρίς ωστόσο καμία επιτυχία. Η απάντηση ίσως να βρίσκεται στην μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου και μέσα από την ενίσχυση με καθαρόαιμο επιθετικό που έχει ως χαρακτηριστικό το εύκολο γκολ.
Για την ώρα, κανένας από το υπάρχον ρόστερ δεν είναι τέτοιος ποδοσφαιριστής και δύσκολα μπορεί να μετατραπεί όπως φαίνεται.
Κρίμα πραγματικά για την Ανόρθωση, η οποία δείχνει από την μια να έχει ένα αρκετά καλό προπονητή όπως ο Μουνιόθ ο οποίος προσπαθεί για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, όπως επίσης και μερικές πολύ μεμονωμένες ποιοτικές μονάδες, οι οποίες ωστόσο δεν είναι αρκετές από μόνες τους για το κάτι παραπάνω.
Κρίμα και για τον κόσμο που σε ένα ακόμη παιχνίδι, καθημερινή, στην Πάφο, δεν έφυγε με την «γεύση» της νίκης αλλά με την «πίκρα» της ήττας. Κρίμα πραγματικά…
Σάββας Πηλακούτας
