Αυτή μάλιστα, ήταν μια Ανόρθωση όπως θέλει ο κόσμος να τη βλέπει.
Ήταν ένα παιχνίδι στο οποίο η πίεση και το άγχος ήταν τεράστια και ενδεχόμενη βαθμολογική απώλεια θα μεγάλωνε ακόμα περισσότερο τη μουρμούρα ενώ σαφώς θα επηρέαζε και ψυχολογικά την ομάδα.
Όλα αυτά όμως δεν ισχύουν, αφού η "Κυρία" έβγαλε πολλές από τις αρετές της στον αγωνιστικό χώρο, ιδιαίτερα μετά το τέρμα που δέχτηκε.
Αρχικά είδαμε άμεση αντίδραση. Δεν πέρασαν 10 λεπτά από το τέρμα του Κβιλιτάια και ο Αρτυματάς ήρθε για να φέρει το παιχνίδι στα ίσα πριν προλάβει το ΑΠΟΕΛ να πάρει ψυχολογικό μομέντουμ. Από εκεί και πέρα είδαμε μια Ανόρθωση που πίεζε ψηλά, αμυνόταν σωστά και έβγαινε μπροστά με ορθόδοξο τρόπο.
Ο Ουάρντα πρόσθεσε μια ακόμη μεστή εμφάνιση στο ενεργητικό του, ο Αρτυματάς ήταν καταπληκτικός και ο κορυφαίος στο γήπεδο ενώ και ο Καλτσάς που επιλέγηκε στη φυσική του θέση, έδειξε πως εκεί μπορεί να προσφέρει πολύ περισσότερα και εκεί πρέπει να αγωνίζεται.
Σίγουρα υπήρχαν και στιγμές που μεσοαμυντικά η ομάδα κινδύνεψε, αλλά αυτό οφείλεται περισσότερο στην ποιότητα ατομικά κάποιων ποδοσφαιριστών του ΑΠΟΕΛ όπως ο Κβιλιτάια και ο Νατέλ και όχι τόσο στην αντίδραση όσων είχαν την ευθύνη μεσοαμυντικά.
Η συγκεκριμένη νίκη δεν ήταν απλά 3 βαθμοί αλλά πολύ περισσότερα. Η Ανόρθωση φώναξε ότι είναι εδώ, έχει ποιότητα, μπορεί να αποδώσει ωραίο και στρωτό ποδόσφαιρο και όταν αγωνίζεται εντός έδρας αποτελεί ίσως την καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος.
Όπως είναι λογικό και επόμενο ο κόσμος έφυγε από το γήπεδο με ένα τεράστιο χαμόγελο, αφού είδε όλα αυτά που ανέμενε από την ομάδα του σε ένα ντέρμπι με τεράστιες απαιτήσεις.
Σάββας Πηλακούτας
