Σε ένα παιχνίδι στο οποίο δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να επιστρέψει η ομάδα πίσω στα επιτυχημένα αποτελέσματα, το τελικό σφύριγμα βρήκε την Ανόρθωση να πανηγυρίζει νίκη μετά από τις 27 Νοεμβρίου, όταν και επικράτησε εκτός έδρας της ΑΕΛ.
Αντιλαμβάνεται εύκολα λοιπόν κανείς, πόσο σημαντικό ήταν απ' όλες τις απόψεις το νικηφόρο παιχνίδι με την ΕΝΠ.
Από εκεί και πέρα ο Αντονίν στην πρώτη του εμφάνιση ως βασικός έδειξε πολύ θετικά στοιχεία, σκοράροντας μάλιστα και το τέρμα που χάρισε την νίκη. Μπορεί ναι μεν να μην ήταν εντυπωσιακός, ήταν ωστόσο συνεχώς μέσα ή κοντά στις φάσεις, απασχολώντας διαρκώς την αντίπαλη άμυνα. Άλλωστε, λίγο έλειψε να σκοράρει και με καρφωτή κεφαλιά η οποία πέρασε λίγο έξω.
Μαζί με τον Ισπανό φορ ξεχώρισε και ο άλλος "νέος", με τον Τεχέρα παιχνίδι με παιχνίδι να ξεδιπλώνει την ποιότητα που διαθέτει. Είχε και αυτός την ευκαιρία του να σκοράρει, την ίδια στιγμή που τόσο μέσα από τα στημένα του όσο και με τις πάσες του, δημιουργούσε συνεχώς επικίνδυνες προϋποθέσεις και φάσεις μπροστά από την εστία της ΕΝΠ.
Γενικότερα αυτό που φάνηκε αλλά και φαίνεται μέσα και από την γενικότερη εικόνα - ειδικά των τελευταίων δύο αγώνων - είναι ότι ο Τεχέρα και ο Αντονίν, είναι ποδοσφαιριστές που θα δώσουν λύσεις στα προβλήματα που υπήρχαν στο μεσοεπιθετικό κομμάτι.
Μαζί τους βεβαίως και οι υφιστάμενοι ποδοσφαιριστές, με τον Ιωάννου από την μια να παρουσιάζεται το ίδιο σταθερός και με την ανάλογη αυτοπεποίθηση στο χώρο της μεσαίας γραμμής και τον Παρούτη να δείχνει ότι όσο αγωνίζεται τόσο βελτιώνεται αγωνιστικά.
Θεωρητικά δεν πέτυχε κάτι η Ανόρθωση με αυτή την νίκη, παρ' όλα αυτά τόσο ο Βέσκο όσο και η διοίκηση γνωρίζουν πολύ καλά πόση επιπλέον ηρεμία έδωσε αυτή η νίκη, ιδιαίτερα από την στιγμή που και η ομάδα είχε γενικότερα καλή παρουσία στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα.
Σάββας Πηλακούτας
