Γράφει ο Χρίστος Χαραλάμπους/Η Ανόρθωση στο πρώτο φιλικό στην Κύπρο απέναντι στη Νέα Σαλαμίνα είχε δύο διαφορετικά πρόσωπα με πολλές δοκιμές.
Ξεκίνησε με τη…συνηθισμένη τριάδα στην άμυνα, με το 3-4-3 να είναι το πλάνο του Νέστορ Ελ Μαέστρο και στο δεύτερο μέρος να το γυρίζει σε 4-4-2 με ρόμβο στο χώρο του κέντρου, κάτι που ξάφνιασε ακόμη και τον αντίπαλο κι ας ήταν φιλική αναμέτρηση.
Στο πρώτο μέρος, η Ανόρθωση ήταν ακίνδυνη, δεν μπορούσε να κρατήσει μπάλα και να δημιουργήσει. Μαζεμένες δοκιμές, με παίκτες να αγωνίζονται σε διαφορετικές θέσεις. Νεαροί και παίκτες που δεν είχαν αρκετά λεπτά στα πόδια τους στα φιλικά.
Στο δεύτερο ημίχρονο, με τις αλλαγές που έγιναν, ήταν εντελώς αλλαγμένη η εικόνα της Ανόρθωσης, με περισσότερη κίνηση χωρίς τη μπάλα, καλές συνεργασίες και δύο γκολ μέσα σε 15 λεπτά.
Ειδική αναφορά πρέπει να κάνουμε στον Κωνσταντίνο Σεργίου, οποίος χρησιμοποιήθηκε δεξιά στον ρόμβο της μεσαίας γραμμής και όχι στη φυσική του θέση. Στο πρώτο γκολ κινήθηκε εξαιρετικά πίσω από την άμυνα και σκόραρε. Είχε κι άλλες ωραίες ενέργειες, καλές μεταβιβάσεις που μπορούσαν να γίνουν γκολ.
Αυτό που φάνηκε, όμως, είναι ότι εάν θέλει ο προπονητής της “Κυρίας” να παίξει αυτό σύστημα χρειάζεται δουλειά στο αμυντικό κομμάτι, γιατί δεν υπήρχαν οι…σωστές επιστροφές.
Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι το τεχνικό τιμ δεν είχε στη διάθεσή του αρκετούς παίκτες που υπολογίζονται να είναι βασικά στελέχη της ομάδας στη φετινή χρονιά.
Καταληκτικά, ένα σχόλιο για τον Μάριο Ηλία. Το καλό πρόσωπο που δείχνει μέχρι στιγμής είναι σημαντικό και για τον ίδιο να συνεχίσει αλλά και για την Ανόρθωση. Δεν σκόραρε αυτή τη φορά, αλλά μοίρασε ασίστ. Ήταν μόνιμη απειλή για την αντίπαλη άμυνα. Η ομάδα έχει ανάγκη την εμπειρία και την ποιότητά του και μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά.
