Η γενική… σταθερότητα που επιδεικνύουν Ομόνοια και Ανόρθωση είναι αυτή που μαζί με τον παράγοντα δίψα, χαρακτηρίζουν τους δύο πρωτοπόρους τα φαβορί για το πρωτάθλημα. Άσχετα αν για διάφορους λόγους, είτε οι ίδιοι, είτε οι αντίπαλοι δεν το πιστεύουν τόσο, έτσι είναι.
Η Ομόνοια και η Ανόρθωση μπήκαν στην μάχη των πλέι οφ κάνοντας το αυτονόητο. Κέρδισαν… πειστικά. Εκτός και εντός έδρας. Ειδικά για την Ανόρθωση, η τριάρα στην ΑΕΚ ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει, μετά το αποτέλεσμα της τελευταίας αγωνιστικής της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος. Στον αντίποδα η Ομόνοια - η οποία πέρασε χωρίς φρένο από το Τσίρειο - έδειξε έτοιμη να υπερασπιστεί την στενή πρωτιά από το πρώτο κιόλας παιχνίδι.
Θαρρώ πως το επόμενο παιχνίδι των δύο ομάδων είναι πολύ σημαντικό. Όχι ίσως καθοριστικό. Καθοριστικό μπορεί να είναι για τον Απόλλωνα και το ΑΠΟΕΛ αν χάσουν…
Στο τριφύλλι μπορεί να δοθεί το προβάδισμα. Κι΄αυτό συμβαίνει λόγω της έδρας. Το ΓΣΠ θα φορέσει ξανά τα γιορτινά - πράσινα την ερχόμενη Κυριακή. Η “Κυρία” τίθεται ενώπιον ενός πολύ σημαντικού τεστ. Κι΄αν ο στόχος στο πρώτο παιχνίδι με το ΑΠΟΕΛ στη Λευκωσία, ήταν η ομάδα να μην χάσει, σ΄αυτό θαρρώ πως η νίκη θα πρέπει να είναι στο μυαλό του Κετσπάγια. Γιατί η Ομόνοια και η Ανόρθωση μπορεί να έχουν ακόμα το δικαίωμα του… λάθους, όμως όσο περνούν οι αγωνιστικές, το να βγάλει είτε ο ένας είτε ο άλλος νοκ άουτ έναν διεκδικητή είναι ένα σοβαρό δέλεαρ.
Βέβαια όλα αυτά είναι στην θεωρία μιας και δεν μπορούμε να προβλέψουμε πως θα εξελιχθούν τα δύο αυτά ματς. Επιμένω ωστόσο πως ο Μπεργκ και ο Κετσπάγια πρέπει από το πρώτο λεπτό να έχουν στο νου τους τον άσσο και το διπλό αντίστοιχα.
