Τα παλιά τα χρόνια, ήταν πιο απλά τα πράγματα. Ξέραμε τους τερματοφύλακες, τους αμυντικούς, τους μέσους και τους επιθετικούς.
Όταν σταδιακά άρχισαν οι γραμμές να χωρίζονται σε υποκατηγορίες, άρχισαν και τα... ζόρια. Να πρέπει να εξηγήσεις με λόγια την διαφορά του αριστερού μπακ με το αριστερού μπακ-χαφ, να πρέπει να διαχωρίσεις σε μία τριάδα στην μεσαία γραμμή το 6αρι, το 8αρι και το 10αρι. Υπάρχουν θέσεις, που κάποιοι παίκτες τις έχουν μετατρέψει σε... κτήμα τους, βγάζοντας σε από την δύσκολη θέση της περιγραφής. Τέτοια περίπτωση είναι και ο σημερινός μας συνομιλητής, ο Άντον Ζλόγκαρ. Αν σας ρωτήσει κάποιος τι είναι η θέση "box to box μέσος" έχετε δύο επιλογές. Είτε να προσπαθήσετε με λόγια να περιγράψετε τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει, είτε να πατήσετε το play, στο βίντεο με τα highlights του Σλοβένου!
Ο Ζλόγκαρ παραχώρησε μια μεγάλη συνέντευξη στην ιστοσελίδα μας www.kerkida.net, στην οποία μίλησε για όλα όσα έζησε στα χρόνια του στην Κύπρο. Και την πολλά αυτά, αφού διαδοχικά αγωνίστηκε σε ΕΝΠ (1,5χρονο), Ανόρθωση (2 χρόνια), Ομόνοια (2χρονια) και Αλκή (1 χρόνο).
Διαβάστε πιο κάτω όλα όσα μας ανέφερε ο παλαίμαχος παικταράς:
- Πώς προέκυψε η μεταγραφή σου στην Κύπρο; Ήταν Δεκέμβριος του 2004, ήσουν εν ενεργεία διεθνής με την Εθνική Σλοβενίας. Θυμάσαι ποιοι επικοινώνησαν μαζί σου από την Ένωση;
Αγωνιζόμουν στην Olimpija Ljubljana. Σε εκείνη την περίοδο η Olimpija άρχισε να έχει οικονομικά προβλήματα και παράλληλα τελείωσα τις Πανεπιστημιακές μου σπουδές στη Νομική, έτσι αποφάσισα να φύγω από τη Σλοβενία. Ο ατζέντης μου Amir Ruznič με είχε προτείνει στην Κύπρο, ο προπονητής της ΕΝΠ Έλι Γκούτμαν με ήξερε από πριν και αποφάσισε να με φέρει στην Κύπρο. Συναντήθηκα με τον αθλητικό διευθυντή Μιχάλη Οικονόμου και τον Αντιπρόεδρο Ανδρέα Τρίαρο και καταλήξαμε σε συμφωνία πολύ γρήγορα. Ήταν πολύ ωραίο το μίτινγκ, άκουσα αυτά που ήθελα και έτσι αποφάσισα πολύ γρήγορα. Άκουσα πολύ καλά πράγματα για την Ένωση ως ομάδα. Υπέγραψα το συμβόλαιο μου και στη συνέχεια κατάλαβα ότι όσα είχα ακούσει ήταν απολύτως σωστά. Ήρθα σε μια ομάδα πολύ υγιή και με πολύ καλή οργάνωση.
-Μέχρι τότε, είχες κάποια εικόνα από την Κύπρο σαν χώρα και από το ποδόσφαιρο μας;
Δεν γνώριζα πολλά για το Κυπριακό ποδόσφαιρο. Ήξερα την Εθνική ομάδα, αν δεν κάνω λάθος ήμασταν μαζί στον ίδιο όμιλο για τα προκριματικά. Είχα ακουστά κάποιες ομάδες, την Ανόρθωση, την Ομόνοια, το ΑΠΟΕΛ και τον Απόλλωνα αλλά μέχρι εκεί. Φυσικά πριν αποφασίσω να έρθω, μίλησε με κάποιους παίκτες που είχαν παίξει στο παρελθόν στην Κύπρο, που μου είπαν τα καλύτερα.
-Στην 2η σου χρονιά στο Παραλίμνι, τερματίσατε στην 5η θέση σε μια από τις καλύτερες χρονιές της ομάδας. Τι θυμάσαι από εκείνη την χρονιά, ποιους συμπαίκτες που είχε ξεχωρίζεις;
Ναι συμφωνώ απόλυτα σε αυτό. Ο κύριος Γκούτμαν, νομίζω ήταν ένας από τους καλύτερους προπονητές που είχα ποτέ, ξεκίνησε να χτίζει μια ομάδα και πέτυχε ένα εξαιρετικό μείγμα ανάμεσα σε Κύπριους και ξένους ποδοσφαιριστές. Είχαμε ένα πολύ καλό προπονητή, πολύ καλή ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια, όλοι οι παίκτες είχαμε το κίνητρο να δείξουμε την ποιότητα που είχαμε. Παράλληλα είχαμε και την διοίκηση που στήριζε τις ιδέες του προπονητή και τους παίκτες που χρειαζόταν. Όταν αρχίσαμε και παίζαμε καλά, ήρθε και ο κόσμος στο γήπεδο. Παίξαμε πραγματικά πολύ καλό ποδόσφαιρο στο δεύτερο μισό της σεζόν, νομίζω ότι δεν χάσαμε από καμία από τις μεγάλες ομάδες (Απόλλων, Ανόρθωση, ΑΠΟΕΛ και Ομόνοια) και έτσι ήταν φανταστική σεζόν. Εξακολουθώ να έχω εξαιρετικές αναμνήσεις και πολλές φορές παρακολούθησε αγώνες από εκείνη την σεζόν. Είναι δύσκολο να επιλέξω μερικούς παίκτες, επειδή όλοι έκαναν το κομμάτι που τους αναλογούσε και γι' αυτό φτάσαμε στην επιτυχία. Ήμασταν φίλοι στο γήπεδο, στα αποδυτήρια αλλά και στην ιδιωτική ζωή, έτσι έχω ακόμα επαφή με μερικούς από τους τότε συμπαίκτες μου.
-Το 2006 πήρες μεταγραφή με την Ανόρθωση. Τι θυμάσαι από την παρουσία σου εκεί για δύο χρόνια;
Πήγα σε μια μεγάλη ομάδα, με πολλούς οπαδούς. Θυμάμαι ότι σε αυτά τα δύο χρόνια, είχα φανταστικές χρονιές, ένιωσα ότι πήγα ένα βήμα πιο ψηλά την καριέρα μου. Κρατάω αυτή τη νοοτροπία νικητή που είχαμε και το ότι ήμουν μέλος μιας ομάδας που κέρδισε το Κύπελλο την πρώτη χρονιά και το πρωτάθλημα μαζί με το Σούπερ Καπ την επόμενη. Εξαιρετικά!
-Την σεζόν 2007-08 ήσουν ποδοσφαιριστής της Ανόρθωσης που κατέκτησε το τελευταίο μέχρι σήμερα πρωτάθλημα, μάλιστα χωρίς να δεχθεί την ήττα. Ποια ήταν η συνταγή της επιτυχίας γι' αυτό το κατόρθωμα;
Νομίζω πολλά πράγματα πήγανε καλά. Είχαμε προπονητή τον Τιμούρ που είναι εξαιρετικός και ένας από τους κορυφαίους παίκτες που είχα ποτέ ως συμπαίκτες. Ήταν σημαντικό επίσης το ότι έφερε στην ομάδα τους παίκτες που ακριβώς χρειαζόταν. Όλοι σχεδόν ήμασταν σε καλή ηλικία και με εμπειρίες για να παίξουμε με τον τρόπο του. Προπονούμασταν πολύ σκληρά, σε κάθε προπόνηση ο Τιμούρ ήθελε να βλέπει τους παίκτες του να δίνουν το 100%, μας μετέδωσε τη νοοτροπία νικητή και κάναμε μια εξαιρετική σεζόν. Είχαμε όμως και μεγάλη υποστήριξη από τους οπαδούς μας, ο Πρόεδρος Ανδρέας Παντελή ήταν κοντά μας κάθε ημέρα, το συμβούλιο έκανε τα πάντα έτσι ώστε εμείς το μόνο που να έχουμε να σκεφτούμε, είναι το ποδόσφαιρο. Ήταν μια φανταστική σεζόν και μας άξιζε το πρωτάθλημα.
-Παρά την επιτυχία αυτή, το Καλοκαίρι πήρες μεταγραφή στην Ομόνοια. Γιατί δεν έμεινες στην Ανόρθωση; Σου πρόσφερε συμβόλαιο;
Μιλήσαμε με την Ανόρθωση για να υπογράψουμε νέο συμβόλαιο, αλλά μερικές φορές στην καριέρα σου πρέπει να πάρεις κάποιες αποφάσεις. Η Ομόνοια επίσης με πήρε τηλέφωνο, μου παρουσίασαν ένα πολύ φιλόδοξο πλάνο για την ομάδα που θα έχτιζαν αλλά και για τους παίκτες που θα αποκτούσαν. Συνειδητοποίησα ότι ήταν αρκετά φιλόδοξοι και ήθελα μια νέα πρόκληση στην καριέρα μου, έτσι υπέγραψα στην Ομόνοια, άλλη μια μεγάλη Κυπριακή ομάδα. Αλλά πρέπει να πω ότι είμαι πολύ χαρούμενος για τα δύο χρόνια που αγωνίστηκα στην Ανόρθωση και την βοήθησα να κατακτήσει τίτλους. Έχω μόνο φανταστικές αναμνήσεις.
-Στην πρώτη σου χρονιά στην Ομόνοια είχες πολλές συμμετοχές και γκολ, αλλά στην δεύτερη όχι τόσες. Τι άλλαξε;
Ναι έχεις δίκαιο. Άλλαξε ο προπονητής και προτιμούσε περισσότερο άλλους ποδοσφαιριστές. Αλλά όπως και να' χει, πήρα πολύ επαγγελματικά την απόφαση αυτή και είμαι σίγουρος ότι στα παιχνίδια που αγωνίστηκα έδωσα τα πάντα για την ομάδα, για να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Σε όλη μου την παρουσία στην Ομόνοια, ακόμα και όταν δεν αγωνιζόμουν, ένιωθα την μεγάλη υποστήριξη του κόσμου.
-Κέρδισες και με τις δύο ομάδες πρωτάθλημα. Και οι δύο είχαν χρόνια να το κερδίσουν. Με ποια το πανηγύρισες περισσότερο;
Πανηγύρισα και τα δύο πρωταθλήματα με τον ίδιο τρόπο. Είσαι πάντα πολύ χαρούμενος τερματίσεις πρώτος και στεφθείς πρωταθλητής, είναι η απόδειξη ότι είσαι ο καλύτερος και είναι πολύ όμορφο συναίσθημα να ξέρεις ότι έκανες χαρούμενους τους οπαδούς. Το πρωτάθλημα με την Ανόρθωση ήταν το πρώτο μου, με την Ομόνοια ήταν το πρώτο της μετά από πολλά χρόνια. Και τις δύο αυτές επιτυχίες θα τις έχω για πάντα στην καρδιά μου.
-Την σεζόν 2010-11 ήσουν για τελευταία χρονιά στην Κύπρο, παίζοντας στην Αλκή. Πώς πήρες αυτή την απόφαση και τι αναμνήσεις έχεις;
Ολοκληρώθηκε το συμβόλαιο μου με την Ομόνοια και ήξερα ότι δεν θα μου προτείνει ένα καινούργιο. Έτσι, αποφάσισα να πάω στην Αλκή η οποία είχε ένα φιλόδοξο πρότζεκτ, μετά την επιστροφή της στην Α' Κατηγορία. Απέκτησε τότε πολύ καλούς ποδοσφαιριστές όμως δεν είχαμε τα αποτελέσματα που έπρεπε. Μείναμε στην Α' Κατηγορία αλλά με βάση την ποιότητα των παικτών μας, έπρεπε να τα πάμε πολύ καλύτερα. Εγώ προσωπικά δεν ήμουν ικανοποιημένος από τις εμφανίσεις μου, δεν είχα συνεχόμενες καλές παρουσίες, έστω κι μεμονωμένα είχα μερικά πολύ καλά παιχνίδια. Γι' αυτό και στο τέλος της σεζόν, αποφάσισα να επιστρέψω πίσω στην Σλοβενία αλλά δέχθηκα πρόταση από την Pordenone της Ιταλίας. Έπαιξα εκεί για δύο χρόνια και μετά ακόμα 1,5 χρόνο στην Kras και ακολούθως σταμάτησα το ποδόσφαιρο στα 37 μου.
-Εκτός από τις ομάδες που αγωνίστηκες, όλα αυτά τα χρόνια είχες προτάσεις και από άλλες Κυπριακές ομάδες; Αν ναι, από ποιες;
Ξέρεις, όταν αγωνίζεσαι πραγματικά καλά, έχεις πάντα προτάσεις. Είχα αρκετές στα χρόνια μου στην Κύπρο, ωστόσο δεν είναι σωστό τώρα να μιλήσω για τις ομάδες με τις οποίες είχα συνομιλήσει. Γι' αυτό που είμαι σίγουρος, είναι ότι έκανα τις καλύτερες επιλογές και είμαι πολύ χαρούμενος που αγωνίστηκα σε αυτές τις ομάδες και άφησα το στίγμα μου, με καλές αναμνήσεις.
-Ήσουν μέσος, αλλά πετύχαινες συχνά γκολ. Ποια τρία γκολ σου στην Κύπρο τα θυμάσαι ως τα καλύτερα σου;
Ναι σκόραρα αρκετά γκολ, διότι κάθε φορά κάτι με... έσπρωχνε στην αντίπαλη περιοχή. Ερχόμουν από την δεύτερη γραμμή και πιθανότατα να αιφνιδίαζα την αντίπαλη ομάδα. Είναι πολύ δύσκολο να αποφασίσω για τα τρία καλύτερα μου γκολ, διότι όλα ήταν σημαντικά. Αλλά θα προσπαθήσω. Πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό, είναι με την Ανόρθωση, στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος την δεύτερη χρονιά. Παίζαμε με την Ένωση στο Παραλίμνι και σκόραρα για το 1-2 προς το τέλος του αγώνα (σ.σ 86'). Δεύτερο, πάλι με την Ανόρθωση την ίδια χρονιά. Ήταν το τρίτο ματς της σεζόν, παίζαμε με τον Απόλλωνα εκτός έδρας και χάναμε με 2-1 μέχρι το 90', όταν σκόραρα και ισοφάρισε σε 2-2. Και τρίτο, στο πρώτο μου ντέρμπι με την Ομόνοια απέναντι στην Ανόρθωση. Κερδίσαμε με 4-0 και πέτυχε ένα ωραίο γκολ με το κεφάλι.
Δείτε το γκολ κόντρα στην Ανόρθωση:
-Ποιοι ήταν οι τρεις καλύτεροι προπονητές που είχες στην Κύπρο;
Χωρίς καμία αμφιβολία και καμία σκέψη. Γκούτμαν, Κετσπάγια και Τούτιτς. Τρεις προπονητές με νοοτροπία νικητή, ίσως είχαν διαφορετικά χαρακτηριστικά αλλά και οι τρεις ήταν πολύ επαγγελματίες που δούλευαν σκληρά.
-Από το 2009 όταν ξεκίνησα να εργάζομαι ως δημοσιογράφος, σε κάθε καλοκαίρι ακούω ανθρώπους - κυρίως της Ένωσης - να μιλούν για τον μεταγραφικό σχεδιασμό και να λένε "θέλουμε ένα οκτάρι box to box, όπως τον Ζλόγκαρ. Πώς νιώθεις που ακόμα και τόσα χρόνια μετά, αποτελείς τον παίκτη - πρότυπο για την συγκεκριμένη θέση;
Πραγματικά το εκτιμώ πολύ αυτό. Γνωρίζω ότι είχα ποιότητα σαν παίκτης και προσπαθούσε να το αποδεικνύω σε κάθε παιχνίδι. Είναι μεγάλη μου τιμή να ακούω τέτοιο κομπλιμέντο! Πρέπει να πω όμως και αυτό. Είναι σημαντικό όταν έχεις ένα ταλέντο και ποιότητα, να υπάρχει και προπονητής που να το αντιλαμβάνεται και να προσπαθεί να σε βοηθήσει να το βελτιώσεις και να το αναδείξεις. Και ήμουν πολύ τυχερός που είχα τους Γκούτμαν, Κετσπάγια και Τούτιτς, που αντιλήφθηκαν τον τρόπο μου και μου επέτρεπαν να κινηθώ στην αντίπαλη περιοχή.
-Mε τι ασχολείσαι αυτό τον καιρό; Έχεις μείνει κοντά στο ποδόσφαιρο;
Ξεκίνησα την προπονητική μου καριέρα. Έχω εμπειρία από την Serie D της Ιταλίας και την Σλοβενία, 1η και 2η κατηγορία. Τώρα είμαι προπονητής στην Σλοβενική ομοσπονδία, στην U17 και από τον Αύγουστο στην U15. Έτσι ξεκίνησα μια νέα καριέρα αλλά έμεινα στο ποδόσφαιρο και ελπίζω ότι θα είμαι το ίδιο πετυχημένος όπως ήμουν ως ποδοσφαιριστής.
-Ο επίλογος σε σένα...
Στέλνω τις καλύτερες μου εθχές σε όλους τους φίλους μου στην Κύπρο. Εύχομαι οι δυσκολίες που περνάμε με τον Κορωνοϊό να περάσουν σύντομα. Σας εύχομαι ότι καλύτερα και πάντα με υγεία.
****Στην συνέντευξη μπαίνει μια άνω τελεία, αφού θα ακολουθήσει αργότερα το δεύτερο και τελευταίο κομμάτι. Αυτό στο οποίο... ζορίσαμε λιγάκι τον Άντον, ζητώντας του να φτιάξει την κορυφαία εντεκάδα συμπαικτών που είχε στην Κύπρο. Το αποτέλεσμα, όπως θα δείτε, εντυπωσιακό!
