Από τον Χόρχε και τον Εντουάρντο Σολάρι και μετά, υπάρχουν ήδη τρεις γενιές που αφιερώνουν τη ζωή τους και πετυχαίνουν στο ποδόσφαιρο... μεγάλο αφιέρωμα στους Σολάρι από την lanacion.com.ar. Αναφορά βεβαίως στους Τάνο και Ντέιβιντ...
Δείτε μερικά... χάιλαιτς της γνωστής Αργεντίνικης ιστοσελίδας:
Λίγα μέτρα από τη διαδρομή 9, δεκαπέντε χιλιόμετρα πριν φτάσετε στο Ροζάριο, μια τσίγκινη πινακίδα υποδέχεται τον Ρενάτο Σεζαρίνι. Λέει: Για την ευημερία όλων, ας φροντίσουμε τη συμπεριφορά και την καθαριότητα . Περνώντας την πύλη της εισόδου, εμφανίζεται ένα γήπεδο ποδοσφαίρου με περιμετρικό σύρμα και ένα πεντακάθαρο πράσινο γκαζόν. Στη μία πλευρά, τα αποδυτήρια και μια πισίνα. Και όταν κοιτάς ψηλά, τα δέντρα ανταγωνίζονται τα γκολ του ποδοσφαίρου και χάνονται στον ορίζοντα.
Αυτό είναι το μέρος στον κόσμο του Χόρχε και του Εντουάρντο Σολάρι, πατριάρχες μιας οικογένειας που σε τρεις γενιές συγκεντρώνει 12 επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, μερικοί από αυτούς μέλη της εθνικής ομάδας της Αργεντινής, αρκετοί που έγιναν τεχνικοί διευθυντές και, ως τελευταία κληρονομιά, ιδρυτές του ερασιτεχνικού συλλόγου που αποτελούσε τον μεγαλύτερο αριθμό ποδοσφαιριστών στις κατώτερες κατηγορίες του.
Ο πρώτος κρίκος αυτής της φυλής είναι ο Χόρχε Ίντιο Σολάρι (81 ετών), ο οποίος έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία στη Νιούελς Ολντ Μπόις το 1960 ως δεξί χαφ, συνέχισε στη Βελέζ Σάρσφιλντ, έπαιξε στη Ρίβερ Πλέιτ από το 1964 έως το 1970 και ξεκίνησε στην Παγκόσμιο Κύπελλο Αγγλίας 66. Πέρασε από την Estudiantes de La Plata και εκεί απέκτησε το μεγαλύτερο επίτευγμά του ως παίκτης: το Copa Libertadores. Μετά από μια σύντομη παραμονή στο Torreón de México, το 1974, αποσύρθηκε από τη δραστηριότητα.
«Ήμασταν τέσσερα αδέρφια. Οι δύο μεγαλύτεροι έχουν ήδη πεθάνει. ο ένας ήταν γιατρός και ο άλλος φαρμακοποιός. Η ηλικιωμένη μου κυρία έφτασε από την Ισπανία σε ηλικία 11 ετών με την αδερφή της, δραπετεύοντας από τον πόλεμο, και πάντα επαναλάμβανε στον Εντουάρντο και σε εμένα: με κουράσατε οι δύο και αντί να σπουδάσετε αφοσιωθείτε στο ποδόσφαιρο», λέει ο Χόρχε στο LA NACION. ενώ περπατάτε στην πλευρά ενός από τα γήπεδα.
Ο μικρότερος από τους αδελφούς Solari, ο Eduardo (72 ετών), διέφερε από τον Jorge και ξεκίνησε ως παίκτης στο πεζοδρόμιο απέναντι: Rosario Central. Ήταν ένας κεντρικός μέσος που ήταν μέλος της ομάδας που κέρδισε τον πρώτο τίτλο στην ιστορία της, το Εθνικό Πρωτάθλημα του 1971, και είχε εξέχοντα ρόλο στο δεύτερο τουρνουά που κέρδισε η Σέντραλ, το Εθνικό του 1973. Το 1975, κλήθηκε στην εθνική ομάδα με επικεφαλής τον César Luis Menotti. Την επόμενη χρονιά πήγε στο Junior de Barranquilla, στην Κολομβία, όπου ήταν πρωταθλητής. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αργεντινή για να παίξει για την Gimnasia y Esgrima de La Plata, την Argentinos Juniors (ήταν συμπαίκτης με τον Diego Maradona), την Atlético Tucumán και έκλεισε την καριέρα του στον Renato Cesarini το 1981.
Όταν ο Χόρχε Σολάρι αποσύρθηκε ως ποδοσφαιριστής, επέστρεψε στο Ροζάριο με την πρόθεση να ιδρύσει έναν σύλλογο. «Κάλεσα μια ομάδα φίλων παικτών να συμμετάσχουν στο έργο και έτσι δημιουργήσαμε τον Renato Cesarini», λέει ο Jorge. «Ο Luis Artime, ο Daniel και ο Ermindo Onega, ο αδελφός μου Eduardo και ο Alberto González ήταν μερικοί από αυτούς που ήταν εκεί από την αρχή. Μαζέψαμε μερικά πέσος, αγοράσαμε ένα μεγάλο κομμάτι γης λίγα χιλιόμετρα από το Ροζάριο και εγγραφήκαμε στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του Ροζάριο».
Η λίστα των ποδοσφαιριστών που σχηματίστηκαν στις χαμηλότερες κατηγορίες του συλλόγου που ίδρυσαν οι Solari προκαλεί έκπληξη κυρίως λόγω της εξαιρετικής καριέρας πολλών από αυτούς: Martín Demichelis, Javier Mascherano, Javier Gandolfi, Fabián Cubero, Andrés. Οι Guglielminpietro, Pablo Piatti, Alejandro Saccone, Santiago, Esteban και Augusto Solari, Roberto Sensini και Joaquín Correa είναι μερικοί από αυτούς που απάρτιζαν αυτή την ομάδα.
Ο Eduardo Solari γνώρισε την Alicia Poggio όταν και οι δύο σπούδαζαν Εκπαίδευση Καθηγητών Φυσικής Αγωγής στο Rosario. Παντρεύτηκαν και απέκτησαν πέντε παιδιά, ένα κορίτσι και τέσσερα αγόρια και τρεις από αυτούς ήταν ποδοσφαιριστές: ο Σαντιάγο, ο Εστεμπάν και ο Ντέιβιντ. Ο Χόρχε είχε τρία παιδιά, δύο κορίτσια και ένα αγόρι που πήρε το όνομά του από τον πατέρα του που ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και στη συνέχεια ένας άλλος ποδοσφαιριστής έγινε μέλος της οικογένειας όταν ο Φερνάντο Ρεντόντο παντρεύτηκε τη Ναταλία, τη μικρότερη κόρη του Ίντιο .
Αναμφίβολα ο πιο εξαιρετικός εκείνης της δεύτερης γενιάς ήταν ο Santiago (46 ετών) , ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του στις χαμηλότερες κατηγορίες του Renato Cesarini, στη συνέχεια είχε μια θητεία στη Newell's, έπαιξε επίσης για την Estudiantes de La Plata, αλλά έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη division , σε ηλικία 20 ετών, στη Ρίβερ Πλέιτ. Αφού κέρδισε τρεις τοπικούς τίτλους και το Σούπερ Καπ Νότιας Αμερικής, πουλήθηκε στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Το 2000 πήρε μεταγραφή για τη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου έπαιξε μέχρι το 2005 και κατέκτησε δύο Λιγκ, δύο Σούπερ Καπ Ισπανίας, ένα Τσάμπιονς Λιγκ, ένα Σούπερ Καπ Ευρώπης και ένα Διηπειρωτικό. Έπαιξε επίσης σε Inter Milan, San Lorenzo, Atlante, στην Peñarol όπου έκλεισε την καριέρα του και στην ομάδα της Αργεντινής όπου συμμετείχε σε 11 αγώνες.
Ο Εστεμπάν (43 ετών), ο δεύτερος από τους γιους του Εντουάρντο, λέει για τα πρώτα του βήματα ως ποδοσφαιριστής: «Όπως τα αδέρφια μου, έκανα τα κατώτερα στον Ρενάτο Τσεζαρίνι. Όταν έκλεισα τα 15, ήρθαν από το River για να κάνουν ένα τεστ και με κάλεσαν να συμμετάσχω. Την επόμενη χρονιά ξεκίνησα στις χαμηλότερες τάξεις στο Μπουένος Άιρες και εκεί πέρασα στην έκτη, πέμπτη και τέταρτη κατηγορία. Από εκεί πήγα στην Estudiantes de La Plata, όπου ήμουν μέλος της πρώτης κατηγορίας, αλλά το ντεμπούτο μου ήταν στην Άμυνα και τη Δικαιοσύνη. Μετά πέρασα από τους Argentinos Juniors, Gimnasia de Concepción del Uruguay και μετά πήγα στην Ιταλία».
Η συνέχεια τον βρήκε στη Λιρς, στην πρώτη κατηγορία του Βελγίου, αλλά η μοίρα ανάγκασε να αλλάξει πορεία. «Η κατάσταση ήταν περίπλοκη γιατί ο σύλλογος αποκλείστηκε όταν ανακάλυψαν ότι ήταν μέρος μιας παράνομης οργάνωσης στοιχημάτων. Πήγα λοιπόν στο ΑΠΟΕΛ, που είναι η πιο σημαντική ομάδα στην Κύπρο. Κατάφερα αμέσως να συνδεθώ με τον κόσμο, γιατί έβαλα πολλά γκολ και βγήκαμε πρωταθλητές.... Η ιστορία μου ως ποδοσφαιριστής σχετίζεται με αυτό που έμαθα από την οικογένειά μου για την επιμονή, το κυνήγι ενός ονείρου και κάνοντας τα πάντα για να το πετύχω. Μόλις στα 24 μου, μετά από πολύ αγώνα, μου δόθηκε η ευκαιρία και μπόρεσα να χτίσω καριέρα χωρίς να είμαι ο πιο προικισμένος τεχνικά παίκτης. Χωρίς αυτό το πάθος και τη δέσμευση, δεν θα μπορούσα να γίνω ποδοσφαιριστής. Είναι αυτό που έμαθα από τον γέρο μου και αυτό που μου μετέδωσε ο Renato Cesarini»
Όπως και η υπόλοιπη οικογένεια, ο Εστέμπαν συνέχισε το ταξίδι του ως τεχνικός διευθυντής. Πρώτα στις χαμηλότερες τάξεις της Ροζάριο Σέντραλ και στη συνέχεια ως βοηθός των Φερνάντο Μπόχα Μπατίστα και Χαβιέ Μασκεράνο στην ομάδα νέων. Το 2022 άφησε τη θέση του ως συνεργάτης και πήρε τη θέση του προπονητή της Johor FC, της σημαντικότερης ομάδας της Μαλαισίας με την οποία κατέκτησε το Super Cup το 2023 και είναι πρώτος και αήττητος στην τρέχουσα διοργάνωση.
Ο Ντέιβιντ (37 ετών) είναι το μικρότερο από τα πέντε παιδιά του Εντουάρντο Σολάρι. Γεννήθηκε στην Κολομβία όταν ο πατέρας του διοικούσε τον Τζούνιορ ντε Μπαρανκίγια, και όπως τα υπόλοιπα αδέρφια του, ξεκίνησε από τις χαμηλότερες τάξεις του οικογενειακού συλλόγου, αλλά αργότερα μετανάστευσε στην Ευρώπη. «Σε ηλικία 16 ετών πήγα στην Ιταλία όπου έπαιξα στη Βενετία και στην Chioggia, μετά από λίγο επέστρεψα στην Αργεντινή και στην τέταρτη ηλικία προσπάθησα για την Independiente και έμεινα. Έπαιξα μερικά παιχνίδια στο τέταρτο, μετά στην ρεζέρβα και μετά στο πρώτο όπου ήμουν δύο χρόνια... Μετά την Ιντεπεντιέντε επέστρεψα στην Ιταλία, αλλά είχα έναν σοβαρό τραυματισμό και δεν μπορούσα να παίξω, οπότε άρχισα να γυρίζω μια σειρά από συλλόγους και χώρες χωρίς να μπορώ να συνεχίσω. Τελικά πήγα στην Κύπρο, στην ΑΕΠ Πάφου με συμβουλή του Εστεμπάν, όπου κατάφερα να εγκατασταθώ και να φτάσω σε ένα καλό ποδοσφαιρικό επίπεδο».
Ο Ντέιβιντ, όπως τα αδέρφια του, ο πατέρας του και ο θείος του, έκαναν περιοδείες σε πολλές χώρες παίζοντας ποδόσφαιρο. «Η καλύτερή μου στιγμή ήταν στο Ισραήλ, στην Ironi Kiryat Shmona, μια πολύ μέτρια ομάδα από το βόρειο τμήμα της χώρας. Ήταν η πρώτη φορά που ένας σύλλογος εκτός του γκρουπ των μεγάλων του Τελ Αβίβ ή της Χάιφα ήταν πρωταθλητής. Σκόραρα σημαντικά γκολ και εκεί γνώρισα και τη γυναίκα μου».
Από όλη αυτή την οικογένεια, ο παίκτης που ξεχώρισε περισσότερο ήταν ο Fernando Redondo (54 ετών) , ο οποίος ξεκίνησε από τις χαμηλότερες τάξεις των Argentinos Juniors όπου έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία. Ο Ελ Πρίνσιπε, ένα παρατσούκλι που κέρδισε για το κομψό του στυλ και την αρχοντική του συμπεριφορά, αφού έπαιξε για τον Μπίτσο ντε Λα πατερνάλ, μεταγράφηκε στην Τενερίφη στην Ισπανία.
Έπαιξε τέσσερις σεζόν με την ομάδα των Καναρίων Νήσων και η εξαιρετική του εμφάνιση του επέτρεψε να φτάσει στη Ρεάλ Μαδρίτης, ένα κλαμπ στο οποίο έλαμψε για την καλή του κατάσταση και την ευφυΐα του ως κεντρικός δείκτης. Ο Redondo είχε αρκετά βήματα για την ομάδα της Αργεντινής, και μερικά αρκετά αμφιλεγόμενα. Απέρριψε μια πρώτη κλήση από τον Carlos Bilardo και παραιτήθηκε από την εθνική ομάδα όταν ο Daniel Passarella του πρότεινε να κόψει τα μαλλιά του. Έπαιξε στην εθνική ομάδα όταν προπονητής ήταν ο Αλφίο Μπασίλε και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο των Ηνωμένων Πολιτειών, στο οποίο ήταν η καλύτερη στιγμή του με την γαλανόλευκη φανέλα.
Ο μοναχογιός του Indio είναι ο Jorge (57 ετών), ο οποίος επίσης προπονήθηκε στον Renato Cesarini και στη συνέχεια πήγε στις χαμηλότερες τάξεις στη Newell's, όπου ήρθε για να παίξει ως ρεζέρβας. Ο Χόρχε Τζούνιορ είναι σήμερα πρόεδρος του Ρενάτο Τσεζαρίνι και είναι υπεύθυνος για τον γενικό συντονισμό του συλλόγου. «Στο Renato συμμετέχουμε όλοι και συνεισφέρουμε στις προσπάθειές μας και ο καθένας προσθέτει τον κόκκο της άμμου του. Τα αγόρια παίζουν ποδόσφαιρο, αλλά είναι και αυτά που φροντίζουν την περιουσία. Είναι ο τρόπος με τον οποίο μαθαίνουν την αξία της προσπάθειας», λέει ο Χόρχε, ενώ ακούγεται ο θόρυβος της μηχανής ενός τρακτέρ που οδηγούσε ο τεχνικός του πρώτου, Rolando Paccor, ο οποίος κόβει το γρασίδι στο κεντρικό γήπεδο. το φόντο.
Τα εγγόνια συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση
Η τρίτη γενιά παικτών είναι η μεγαλύτερη και έχει ακόμα πολλά να προσφέρει. Ο βετεράνος αυτής είναι ο Αουγκούστο, (31 ετών), γιος του Χόρχε (χ.), ο οποίος μέχρι πριν λίγες μέρες έπαιζε στη Σέλτα ντε Βίγκο και κατέχει τη θέση του μέσου στα δεξιά. «Ποιες είναι οι στροφές της ζωής που ζω σήμερα 60 χιλιόμετρα από την πόλη όπου γεννήθηκε η προγιαγιά μου στη Γαλικία», λέει στο LA NACION το μεγαλύτερο από τα εγγόνια του Indio Solari.
«Έχω τέσσερα αδέρφια, δύο κορίτσια και δύο αγόρια, τα οποία είναι τα μικρότερα και παίζουν επίσης ποδόσφαιρο. Όλοι κάναμε κατώτερους στον Ρενάτο Σεζαρίνι και έκαναν ένα βήμα μέσω του Σαν Λορέντζο. Τώρα, ο Francesco (19 ετών) είναι στην Ακαδημία FC Dallas, στις Ηνωμένες Πολιτείες και ο Valentino (20 ετών) επέστρεψε στο Renato », λέει για τα αδέρφια του.
Ο Augusto ήρθε στη River σε ηλικία 15 ετών και έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία όταν ο Ramón Díaz ήταν ο προπονητής του εκατομμυριούχου. Πήγε δανεικός στην Εστουδιάντες, σχεδόν μετά από οικογενειακή εντολή, επειδή αρκετοί από τους Solari έπαιξαν για τον σύλλογο La Plata, και τελικά πουλήθηκε στη Racing, όπου έδειξε την καλύτερη εκδοχή του . Αν και η Ρίβερ ήταν το μέρος όπου εκπαιδεύτηκα, ο σύλλογος όπου έκανα το ντεμπούτο μου στην πρώτη κατηγορία και είναι πολύ αγαπητό μέρος για μένα, με τη Racing τρέφω επίσης μια ιδιαίτερη αγάπη. Εκεί πήραμε έναν τίτλο, πέτυχα ένα πολύ σημαντικό γκολ κόντρα στην Tigre και ο κόσμος μου φέρθηκε πολύ καλά», λέει ο Augusto.
Τα άλλα ποδοσφαιρικά εγγόνια του Jorge Indio Solari είναι ο Fernando (28 ετών) και ο Federico Redondo (20 ετών), γιοι του Fernando Redondo και της Natalia Solari. Ο μεγαλύτερος, ο Φερνάντο, ήταν ένας μέσος που είχε ένα σύντομο πέρασμα με τον Τίγρε, αλλά ένας τραυματισμός στο δεξί γόνατο τον εμπόδισε να συνεχίσει να παίζει επαγγελματικά. Ο Federico, εγγονός του Indio, παίζει στην πρώτη κατηγορία των Argentinos Juniors όπως και ο πατέρας του και φόρεσε τη γαλανόλευκη φανέλα της ομάδας της Αργεντινής σε πολλές ομάδες νέων και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Under 20 που διεξήχθη στην Αργεντινή. . Ο μικρότερος από τα αδέρφια Redondo έχει στυλ παρόμοιο με αυτό του πατέρα του λόγω της κομψότητας με την οποία κινείται και της ικανότητας να μοιράζει την μπάλα με ακρίβεια και καλή κρίση.
