Στο Kerkida.net, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης των 100 χρόνων του ΑΠΟΕΛ, σε συνεργασία με την Stoiximan, ο αθλητικογράφος Γιώργος Παττίχης θα προσφέρει στις οθόνες μας... "γαλαζοκίτρινες" στιγμές ιστορίας και δόξας. Μέχρι τις 8 Νοεμβρίου 2026, όπου το ΑΠΟΕΛ θα κλείσει έναν αιώνα ζωής, το Kerkida.net θα φιλοξενεί καθημερινά μικρά αφιερώματα για τον σύλλογο της Λευκωσίας.
Ανδρέας Στυλιανού, ο αρχηγός που έγινε σημαία
Ίσως η κορυφαία ανάμεσα στις μεγάλες μορφές που ανέδειξε ο ΑΠΟΕΛ στη συμπλήρωση των εκατό χρόνων της ιστορίας του να είναι ο εμβληματικός αρχηγός του, ο «Δάσκαλος», Ανδρέας Στυλιανού. Οι φίλοι του ΑΠΟΕΛ τον λάτρευαν, οι αντίπαλοι τον σέβονταν. Ήταν ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της ομάδας, ο αρχηγός που ταυτίστηκε όσο λίγοι με τον Σύλλογο και αναδείχθηκε σε σύμβολο και σημαία του Θρύλου.
Ένιωσα δέος όταν, δεκάχρονο παιδί, τον είδα για πρώτη φορά να οδηγεί, με απαράμιλλο πάθος και αυταπάρνηση, τον ΑΠΟΕΛ σε έναν θρίαμβο απέναντι στην αιώνια αντίπαλό του, την Ομόνοια. Στο παιδικό μου μυαλό δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής· ήταν ένας γίγαντας, ένας ημίθεος.
Μαθητής ακόμη στο Γυμνάσιο Πάφου, συμμετείχε στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ. Παράλληλα αναδείχθηκε σε σπάνιο αθλητικό φαινόμενο. Στέφθηκε πρωταθλητής σε πέντε διαφορετικά αγωνίσματα του στίβου, καταρρίπτοντας ρεκόρ σχεδόν σε όλα. Αργότερα, όταν φοίτησε στη Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών, αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναθηναϊκού στον στίβο, εκπροσώπησε την Εθνική Ελλάδας και παράλληλα φόρεσε τη φανέλα του Πανιωνίου στο ποδόσφαιρο.
Ήταν ΑΠΟΕΛίστας από μικρό παιδί. Με μοναδικό κίνητρο την αγάπη του για τον Σύλλογο και τις αξίες που αυτός πρεσβεύει, επέστρεψε για να χαρίσει στον ΑΠΟΕΛ μια λαμπρή πορεία γεμάτη τίτλους, διακρίσεις και ιστορικές επιτυχίες. Διέθετε ταχύτητα, δύναμη, αλτικότητα και εξαιρετική τεχνική κατάρτιση. Πάνω απ' όλα, όμως, διέθετε ψυχή. Το αστείρευτο πάθος του γινόταν δύναμη για ολόκληρη την ομάδα και ενέπνεε κάθε συμπαίκτη του να ξεπερνά τα όριά του.
Ο Ανδρέας Στυλιανού υπήρξε πρωταγωνιστής στην κατάκτηση πολλών πρωταθλημάτων και κυπέλλων, ενώ η συμβολή του στο Έπος της Α' Εθνικής υπήρξε καθοριστική. Περισσότερο όμως από τους τίτλους και τις διακρίσεις, άφησε ως παρακαταθήκη το ήθος, την αυταπάρνηση και την αφοσίωσή του στον ΑΠΟΕΛ.
Δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής. Ήταν η προσωποποίηση του ΑΠΟΕΛ. Ένας αρχηγός που έγινε σύμβολο. Μια σημαία που δεν υποστάλθηκε ποτέ. Γι' αυτό και η Ιστορία τον κατέταξε δικαίως ανάμεσα στις πιο εμβληματικές μορφές του Θρύλου.
