Για τον ποδοσφαιριστή-άνθρωπο Γιώργο Μερκή μίλησε η Άντρεα Κυριάκου. Η σύζυγος του κάπτεν του ΑΠΟΕΛ "φιλοξενήθηκε" στον Active (107,4 & 102,5) και την εκπομπή «Βάλε ένα γκολ» ανοίγοντας την καρδιά της για τον άσο των "γαλαζοκιτρίνων" που κρεμάει απόψε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.
Αναλυτικά...
Για τον Γιώργο Μερκή, θα ήθελε να μοιραστείς κάποια πράγματα; «Είναι τόσα πολλά που αν με αφήσεις να μιλάω μπορεί να τελειώσω σε ένα μήνα».
Πως είναι εκτός αγωνιστικού χώρου… «Όσο αφορά την οικογένεια είναι πάρα πολύ δοτικός, αν και εγώ θεωρώ είναι το ίδιο δοτικός και όσο αφορά την ομάδα. Συναισθηματικά μπορεί να μην το βλέπει ο κόσμος, αλλά είναι ο άνθρωπος που θα κουβαλήσει, αν και κακώς, στο σπίτι το πρόβλημα της ομάδας. Δεν είναι ο επαγγελματίας που θα φύγει από το γήπεδο και θα αφήσει πίσω τα προβλήματα. Είναι μεν επαγγελματίας όσο αφορά τις αποδόσεις του, αλλά το είχε πάντα αυτό, έμαθα να ζω με αυτό και εγώ τον θαυμάζω γι’ αυτό το λόγο διότι δεν το κάνουν πολλοί ποδοσφαιριστές. Ο Γιώργος είναι ένας άνθρωπος που πάντα δενόταν με την ομάδα».
Επηρεάζεται ψυχολογικά από τα αποτελέσματα και στο σπίτι; «Είναι ο άνθρωπος που θα φέρει στο σπίτι, την ήττα και τον προβληματισμό και τα λάθη τα δικά του, αλλά και της ομάδας. Είναι ένας άνθρωπος που θα καθίσει να δει λεπτό προς λεπτό το παιχνίδι, να αναλύσει όχι μόνο τις δικές του κινήσεις, να δει τι θα μπορούσε να σώσει από όλο το παιχνίδι πάρα πολλές ώρες».
Φέτος πρέπει να πέρασες δύσκολα… «Περάσαμε δύσκολα. Ο ΑΠΟΕΛ πέρασε τις τελευταίες δύο χρονιές πάρα πολύ δύσκολα, αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός πως ο ΑΠΟΕΛ είναι ΑΠΟΕΛ».
Για την ομάδα σου στην Λεμεσό: «Ο πατέρας μου ναι, είναι ΑΕΛίστας. Φυσικά όλη η οικογένεια όταν παίζει ο Γιώργος, ακόμη και όταν έπαιζε ΑΕΛ – ΑΠΟΕΛ ο πατέρας μου ήταν διχασμένος. Δηλαδή, αν είχε καλή στιγμή ο Γιώργος πανηγύριζε ο πατέρας μου. Το είχαμε συζητήσει ξανά και μου είχε πει πως ένιωθε λίγο “σχιζοφρενής”. Δηλαδή, αν σκόραρε ο Γιώργος εναντίον της ΑΕΛ ο πατέρας μου το χαιρότανε λες και έβαζε γκολ η ΑΕΛ. Είναι τέτοιες οι συνθήκες που δεν μπορείς… Η οικογένεια είναι οικογένεια».
Είστε προετοιμασμένοι για τη ζωή μετά το ποδόσφαιρο; «Το έχουμε συζητήσει, είναι σίγουρα μια δύσκολη περίοδος. Είκοσι χρόνια είναι είκοσι χρόνια, και αν μιλήσουμε από όταν άρχισε να παίζει μπάλα, από τα έξι του, είναι ολόκληρη η ζωή του. Μπορώ να το αντιληφθώ, δεν μπορώ να φανταστώ πόσο δύσκολο είναι να αλλάξεις συνήθειες, ρουτίνα, νοοτροπία, τρόπο σκέψης και να μπεις σε νέα δεδομένα αλλά με αγάπη θα βρούμε τους ρυθμούς μας».
Μια ιστορία χαρούμενη και μια δυσάρεστη που πέρασες μαζί του στο ποδόσφαιρο… «Χαρούμενες στιγμές με τον ΑΠΟΕΛ περάσαμε πάρα πολλές, και λέω με τον ΑΠΟΕΛ γιατί δεν πρόλαβα, ενώ ήμασταν μαζί και όταν ήταν στον Απόλλωνα, ήταν τραυματίας τη μεγαλύτερη περίοδο. Έζησα μεγάλες χαρές με τον ΑΠΟΕΛ, το έχω πει μέσω ανάρτησης μου πως οι στιγμές περηφάνιας που έζησα δίπλα στον Γιώργο και το εννοώ, θα έκανα δέκα ζωές να τις ζήσω μακριά του. Στην κυριολεξία ένιωσα να ξεχειλίζω από περηφάνια, θυμάμαι τον εαυτό μου πολλές φορές να κλαίω στο γήπεδο. Σίγουρα υπήρξαν και πολλές στιγμές στενοχώριας, όταν φύγαμε από τον Απόλλωνα ήταν δύσκολη στιγμή για τον ίδιο. Και στην πορεία τα τελευταία δύο χρόνια με τον ΑΠΟΕΛ είχε στιγμές που έπρεπε να του σταθώ γιατί πονά την ομάδα και τον κόσμο. Ο Γιώργος είναι ένας άνθρωπος που θα τον πετύχεις στον δρόμο και θα σου μιλήσει, να ακούσει τον προβληματισμό σου, που χρειάζεται αρκετή υπομονή, αλλά θα το κάνει. Μπορεί να πάμε για καφέ και να μην πιούμε τον καφέ μας, θα τον σταματήσουν δέκα άτομα και θα μιλήσει με όλους και ας στερηθεί την οικογένεια του εκείνη την ώρα. Αυτός είναι ο Γιώργος, θα νοιαστεί να ακούσει τον δικό σου προβληματισμό».
Ποια θα είναι η σκέψη σου σήμερα τη στιγμή που θα τον βραβεύουν; «Θα έρχονται στιγμές στο μυαλό μου από τους αγώνες που θυμάμαι τον Γιώργο να σκοράρει στα τελευταία λεπτά και παίρναμε προκρίσεις, που μας κοβόταν η ανάσα γιατί λέγαμε μεταξύ μας στο τέλος πως δεν το βλέπαμε να συμβαίνει και όμως το έκανε να συμβεί. Αυτά θα σκέφτομαι με περηφάνια».
