1η…
Μετά το κακό αποτέλεσμα με την Ντούντελανζ το ΑΠΟΕΛ χρειαζόταν οπωσδήποτε την νίκη με την Ένωση. Ανεξαρτήτως εμφάνισης… Απλά έπρεπε να επικρατήσει του αντιπάλου προκειμένου να κερδίσει (την όποια ηρεμία) και η δουλειά για βελτίωση να γίνει υπό το πρίσμα ενός τριπόντου.
2η…
Να αγνοηθεί η νίκη, οι τρεις βαθμοί, τα δύο γκολ του Μερκή, η σέντρα του Αλωνεύτη και γενικώς η συνεργασία των δύο έμπειρων παικτών στο 3-2. Να εστιάσουμε μόνο στη προβληματική εμφάνιση δηλαδή.
Στην περίπτωση του ΑΠΟΕΛ θεωρώ ότι οι δύο αυτές προσεγγίσεις πρέπει κατά κάποιο τρόπο να συνδυαστούν προκειμένου να υπάρξει βελτίωση. Το δήλωσε άλλωστε και ο Ντολ ότι η δηλαδή η ομάδα του πρέπει να δουλέψει αρκετά. Κανείς δεν εγγυάται άλλωστε ότι ο Μερκής ή ο κάθε Μερκής θα βρίσκει τον τρόπο να σκοράρει δύο γκολ στις καθυστερήσεις ενός αγώνα.
Επιστρέφοντας στην πρώτη προσέγγιση…
Όταν η ΑΕΚ Αθηνών ρίχτηκε στη μάχη της Σούπερ Λιγκ φιλοξενώντας την Ξάνθη, προηγήθηκαν δύο τραγικές εμφανίσεις στην Ευρώπη. Μία με την Καϊόβα και μία με την Τρπσονζμπόρ. Τα πυρά είχαν στόχο τον Μιγκέλ Καρντόσο.
Πριν το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ υπήρχε η προσέγγιση ότι η ΑΕΚ έπρεπε απλά να νικήσει. Με μισό μηδέν.
Για να κερδίσει αυτή τη ηρεμία που είπαμε. Η Ένωση τελικά ηττήθηκε, ο προπονητής έφυγε, ο Τεχνικός Διευθυντής έφυγε. Η ΑΕΚ πήγε στη συνέχεια στη Τραπεζούντα κάνοντας σπουδαία εμφάνιση, πήρε διπλό στη Τρίπολη, νίκησε τη Λαμία και τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο.
Σήμερα είναι πολλοί λοιπόν που θεωρούν ότι το αποτέλεσμα με την Ξάνθη όσο περίεργο κι΄αν ακούγεται ήταν… ευεργετικό.
