Ο Φρανσίσκο Ζουέλα που έπαιξε επί σειρά ετών στην Ελλάδα και το 2012/13 πέρασε και από το ΑΠΟΕΛ, παραχώρησε μεγάλη συνέντευξη στο Ελλαδικό gazzetta.gr και μίλησε για την σημασία που είχε ο Ζοζέ Μουρίνιο στην καριέρα του:
-Το πρώτο σου παιχνίδι πώς το θυμάσαι;
«Ενιωσα πολύ χαρούμενος. Στη Λεϊρία, αρχικά, ήμουν επιθετικός και μπορώ να πω ότι ήμουν από τους καλύτερους παίκτες στην Ακαδημία. Αρχικά, δεν με έβαζαν να παίζω αλλά εξελίχθηκα. Όταν δεν έπαιζα, προετοιμαζόμουν για τη στιγμή αυτή. Έβλεπα ότι μπορώ. Το κλειδί, όμως, ήταν ο Μουρίνιο».
-Ο Μουρίνιο;
«Ναι, ο Μουρίνιο στη Λεϊρία. Στην Ακαδημία οι προπονητές που είχαμε ήταν τραπεζίτες, καθηγητές... Δεν πιστεύω ότι υπήρξε τότε εξέλιξη στις γνώσεις των ανθρώπων που ήταν μέσα στο ποδόσφαιρο. Ο Μουρίνιο ήρθε και με κέρδισε με τον τρόπο του.
-Τότε ήμουν στην Κ19, η Λεϊρία είχε πάρει έναν παίκτη μη κοινοτικό και δεν υπήρξε άλλη θέση ξένου. Ετσι, η ομάδα ήθελε να με διώξει. Φαντάσου, πριν 20 χρόνια στην Κ19 έκαναν μεταγραφές... Γι' αυτό σου λέω ότι σκέφτομαι διαφορετικά, δεν είναι επειδή είμαι πιο έξυπνος.
Είχα συνειδητοποιήσει ότι θα φύγω. Στεναχωριόμουν γιατί θα έφευγα από την Λεϊρία ύστερα από 8 χρόνια. Είπα "εντάξει, πήρα όλη την εκπαίδευση, μπορεί να μην έπαιξα αλλά είμαι έτοιμος για να παίξω". Ενώ γυρνούσαμε με την ομάδα από ένα φιλικό με τη Σαλαμάνκα, στο οποίο ήμουν ο καλύτερος παίκτης και είχα βραβευτεί, ήμασταν ακόμη μέσα στο λεωφορείο. Χτυπάει το τηλέφωνο του προπονητή της Κ19. Ένιωσα κάτι μέσα μου. "Θέλω να τον δω πριν φύγει". Αυτή ήταν η ατάκα του Μουρίνιο στον προπονητή. Εκεί ένιωσα κάτι, είπα μέσα μου "ο Θεός ξέρει". Ο Μουρίνιο αποφάσισε τότε να κάνω προπονήσεις με την πρώτη ομάδα και έπαιζα αγώνες με τους μικρούς».
-Ο παίκτης που πήγε να σου πάρει τη θέση ποιος ήταν;
«Ήταν ένας Βραζιλιάνος, δεν έπαιξε ποτέ επαγγελματικά. Στον Μουρίνιο κανένας από τη διοίκηση δεν είχε μιλήσει για μένα. Ο Μουρίνιο είπε "προτιμώ εσένα, δεν θα φύγεις".
Μου λέει "αύριο έχουμε προπόνηση, την τάδε ώρα να είσαι εδώ". Του απάντησα: "Όχι, έχω σχολείο. Πρέπει να σπουδάσω". Ξαφνιάστηκε. Μου λέει "εσύ σπουδάζεις;". Του λέω: "Ναι, είμαι απ' εδώ, από την πόλη". Οι γονείς μου με άφησαν στη Λεϊρία παρόλο που τότε είχαμε αγοράσει σπίτι στη Λισαβόνα και είχαν μετακομίσει εκεί. Ο Μουρίνιο κατανόησε την επιθυμία μου και μου είπε ότι μετά το σχολείο, θα έβρισκε ώρες για να κάνω και προπονήσεις. Κι έτσι έκανε».
-Εκανε εντύπωση στον Μουρίνιο το ότι ήθελες να σπουδάσεις δηλαδή.
«Ήμουν παίκτης της Κ19, σπούδαζα οικονομικά και έκανα πρακτική στην ασφαλιστική ΑΧΑ. Πήγαινα στις προπονήσεις με το κοστούμι. Τα παιδιά γελάγανε, δεν είχαν συνηθίσει σ' αυτές τις εικόνες. Κι ακόμη και σήμερα δεν έχει αλλάξει αυτό».
-Τί θυμάσαι από τη σχέση σου με τον Μουρίνιο;
«Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι με πήγαινε σπίτι, μου έφερνε φαγητό ή πηγαίναμε μαζί για φαγητό. Μου μιλούσε για την κόρη του, για τη γυναίκα του. Αν δεν κάνω λάθος είναι ψυχολόγος. Μου έλεγε για τον γιο του, τον Ζούκα. Μιλούσε για τη ζωή, για τις εμπειρίες του στην Μπαρτσελόνα και 'γω άκουγα.
Πριν πάει στην Πόρτο ήξερα ότι τον ήθελε η Μπενφίκα. Ακουσα τον πρόεδρο της Λεϊρία να μιλάει με τον πρόεδρο της Μπενφίκα τότε. Από 'κει πήρα από την προσωπικότητά του το κομμάτι "ό,τι θέλεις μπορείς να το πετύχεις. Αν, όμως, θες να πετύχεις θα κάνεις ό,τι λέω εγώ". Όλα εξαρτώνται από εμάς. Γι' αυτό κι όταν άρχισα να ασχολούμαι με τα παιδιά. Έλεγα στους γονείς: "Ασε το παιδί να κάνει ό,τι θέλει. Αν αποφασίζεις εσύ, θα κουβαλάει αυτό για όλη του τη ζωή". Κατάλαβες;».
