Τώρα που η σκόνη έχει "κάτσει" και όλοι προσπαθούν να δουν τα πράγματα πιο νηφάλια, ο απολογισμός της αγωνιστικής χρονιάς που ολοκληρώθηκε για το ΑΠΟΕΛ πρέπει να γίνει με πλήρη αντικειμενικότητα από όλες τις πλευρές.
Σε αυτό το σημείωμα θα ασχοληθούμε με ένα ζήτημα που, στην πορεία, φάνηκε να προκαλεί σημαντική ζημιά στην ομάδα. Πρόκειται για το θέμα των Βραζιλιάνων ποδοσφαιριστών και τον τρόπο με τον οποίο τους διαχειρίστηκε ο Γκαρσία από την αρχή της σεζόν. Από πολύ νωρίς, άλλωστε, έγινε φανερό πως η κατάσταση δεν ήταν ομαλή.
Στοίχημα στη Novibet
Η Novibet κατέχει άδεια κλάσης Β από την ΕΑΣ με αριθμό Β022. Απαγορεύεται η συμμετοχή σε άτομα κάτω των 18 ετών .Παίξε υπεύθυνα. www.safergambling.gov.cy. Η δημοσίευση συνιστά πληρωμένη διαφήμιση εκ μέρους και για λογαριασμό της Novibet
Το πρώτο περιστατικό ήταν η πλήρης περιθωριοποίηση του Αταιντέ, τον οποίο ουσιαστικά δεν είδαμε ποτέ να αγωνίζεται, προφανώς δεν βρισκόταν στα πλάνα του προπονητή. Ακολούθησε ο παραγκωνισμός του Μέουρερ, μετά το λάθος που έκανε στον αγώνα με τον Ολυμπιακό. Το τρίτο επεισόδιο αφορούσε τον Μαρκίνιος, ο οποίος γινόταν συχνά αλλαγή στο ημίχρονο, μέχρι που η σχέση των δύο πλευρών έφτασε σε σημείο όπου έδειχναν να μην θέλουν καν να βλέπουν ο ένας τον άλλο. Τελευταίο χρονικά ήταν το περιστατικό με τον Μιρ. Ο Γκαρσία έδειχνε ξεκάθαρα να μην πιστεύει στον ποδοσφαιριστή, παρ’ όλα αυτά συνέχισε να τον χρησιμοποιεί μέχρι και το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς, όπου τελικά ξέσπασε, αντικαθιστώντας τον μόλις στο 23ο λεπτό.
Τα δεδομένα είναι απλά. Στο ΑΠΟΕΛ, η σχέση του προπονητή με τους Βραζιλιάνους ποδοσφαιριστές εξελίχθηκε σε μια τρικυμιώδη κατάσταση, έντονου λατινοαμερικανικού ταμπεραμέντου, από την οποία δεν προέκυψε κανένας νικητής. Ο μεγάλος χαμένος, τελικά, ήταν το ίδιο το ΑΠΟΕΛ.
