Με μερικά όμορφα λόγια ο Μιχάλης Χατζηπιερής αποχαιρετά τον φίλο του, Νίκο Χαραλάμπους:
Νίκος Χαραλάμπους ... ευθυτενής μες την αρένα...
Ήπιαμε την πορτοκαλάδα μας ...νύκτα σχεδόν εννιά καθισμένοι σε ένα τραπεζάκι της καντίνας στο γήπεδο του Ολυμπιακού κάτω απο τον Προμαχώνα μετά απο ένα τουρνουά Παλαίμαχων ποδοσφαιριστών των τριών Ομάδων της Λευκωσίας. Ολυμπιακού, Ομόνοιας, ΑΠΟΕΛ... Κερασμένες οι πορτοκαλλάδες και ότι άλλο απο τον Τάκη τον Παπέττα του Ολυμπιακού... ιδιοκτήτη της καντίνας.
Ο Νίκος λυπημένος, στο πρόσωπο, στην καρδιά... είχε χάσει την σύζυγο του.... «της είχα ψυθιρίσει στο αυτί όταν έφευγε» μου είπε ...τόση αγάπη... «Θα βρεθούμε ξανά ...».
Ο Νίκος Χαραλάμπους δεν ήτανε μονάχα ένα μεγάλο ποδοσφαιρικό αστέρι της Ομόνοιας Λευκωσίας και της Εθνικής Κύπρου... ήτανε ένα κοινωνικό πρότυπο μιας ολόκληρης εποχής μέσα απο το ποδόσφαιρο...
Ηθικός και ανεπηρέαστος... ευθυτενής μες την αρένα της ζωής και των γηπέδων... ακολούθησε πιστά το ιδεολογικό του πεπρωμένο... με τόσο κόστος ...και άφησε πίσω του μια γιγαντιαία προσωπικότητα... δίδαγμα και ρητόν ... παρακαταθήκη για τους νέους ποδοσφαιριστές...
«Στο καλό φίλε Νίκο»
