Τετάρτη 6 Ιανουαρίου. Την ημέρα των ΦΩΤΩΝ τα... φώτα στράφηκαν για μία ακόμη φορά στον ΑΠΟΕΛ. Όχι για κάποιο θρίαμβο όπως μας έχει συνηθίσει τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά για μία ακόμη παταγώδη αποτυχία στην φετινή του πορεία. Τα social media έχουν πάρει φωτιά. Οι παρεμβάσεις ΑΠΟΕΛιστών αμέτρητες. Η απελπισία κυριαρχεί. Στα πολλά σχόλια, στα μέιλ που έφθασαν στο ίνποξ της ιστοσελίδας ξεχώρισε μία πολύ εμπεριστατωμένη παρέμβαση. Ο φίλος Μ.Κ μας ζήτησε να δημοσιεύσουμε αυτολεξεί τις θέσεις του. Εγκρίνεται φίλε αυτό που ζήτησες και προβάλουμε το περιεχόμενο...
Οι τοποθετήσεις του Μ.Κ (ζήτησε να δημοσιευτούν τα αρχικά του)
Το ΑΠΟΕΛ είναι επίσημα η χειρότερη ομάδα του πρωταθλήματος, λέχθηκε επίσημα μετά το τέλος του αγώνα με την Δόξα. Αυτή η δήλωση από μόνη της δεν είναι αντιπροσωπευτική της τραγικής κατάστασης που επικρατεί στο ιστορικό οικοδόμημα του ΑΠΟΕΛ. Το απίστευτο δεν είναι πως είναι η χειρότερη ομάδα. Το απίστευτο είναι το πως βρέθηκε από την κορυφή και την απόλυτη αυτοκρατορία στην τελευταία, μη υπολογίσιμη ομαδούλα, από την μια χρονιά στην άλλη. Το απίστευτο είναι το πόσο απότομα, πόσο βίαια βρέθηκε από την κορυφή στον πάτο.
Είναι case study όχι για μια ποδοσφαιρική ομάδα στην Κύπρο, όχι μόνο για μια ποδοσφαιρική ομάδα σε οποιαδήποτε χώρα, είναι case study γενικό. Καμιά ομάδα σε οποιοδήποτε άθλημα δεν βρέθηκε από την κορυφή στον πάτο τόσο απότομα. Καμιά εταιρεία. Καμιά χώρα. Κανένα οργανωμένο σύνολο τέλος πάντων. Είναι τουλάχιστον σπάνιο φαινόμενο. Συνήθως από την ακμή στην παρακμή υπάρχουν σημάδια. Θα πάει από την κορυφή του podium και αδιαμφισβήτητο πρωταθλητή στο podium δευτεροτρίτος. Επόμενες χρονιές θα πάει τέταρτος/πέμπτος. Για να βρεθεί στους τελευταίους σε άλλα δυο τρία χρόνια. Για να καταλήξει τελευταίος και τελικά εκτός παιχνιδιού. Σε αυτή την περίπτωση, βρέθηκε από το podium στην τελευταία θέση σε χρόνο ρεκόρ, βίαια και αστραπιαία.
Γιατί όμως έγινε αυτό; Πως έγινε αυτό; Πως είναι δυνατόν να έπεσε ένα τέτοιο οικοδόμημα στον βούρκο, στον πάτο, σε χρόνο ρεκόρ;
Η εύκολη απάντηση είναι να πει κάποιος «από την κεφαλή βρωμάει». Πρόεδρος. Σίγουρα, ένας πρόεδρος έχει τεράστια ευθύνη. Όταν πάει καλά η εταιρεία/ομάδα/χώρα στα παραδείγματα πιο πάνω, όλοι τον επευφημούν, τον χειροκροτούν. Όταν πάει κακά τότε έχει την ευθύνη. Στο ΑΠΟΕΛ ο Πρόεδρος έχει σπουδαίες επιτυχίες αλλά έχει κάνει τερατώδη λάθη στην θητεία του.
Όμως δεν είναι μόνο ο πρόεδρος που φταίει. Είναι πολύ πιο βαθύ το πρόβλημα.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας. Δεν είναι ένας πρόεδρος που τραβά την γραμμή μιας Εταιρείας. Σε όλες τις αποφάσεις μιας Εταιρείας, υπάρχει ψήφος. Για να υπάρχει ψήφος, έγινε επιχειρηματολογία. Μετά έγινε συζήτηση. Μετά ψήφισμα. Μετά η απόφαση. Όλα με πρακτικά. Εαν ένας Διοικητικός Σύμβουλος διαφώνησε, τότε καταψηφίζει. Εαν διαφωνεί σε σειρά αποφάσεων, ή με την γενικότερη στρατηγική της Εταιρείας, τότε ανακοινώνει αποχώρηση. Άρα, υπάρχει συλλογική ευθύνη για την απόλυτη κατάντια του ΑΠΟΕΛ. Εαν υπήρξε δικτατορική προσέγγιση, και ο Πρόεδρος ότι ήθελε έκανε, τότε ξανά, αποχώρηση. Η εταιρική διακυβέρνηση μιας εταιρείας είναι το άλφα και το ωμέγα και έχουν ευθύνη για αυτό και οι στενοί συνεργάτες, το συμβούλιο του.
Η εκτελεστική ομάδα. Κάτω από το Συμβούλιο βρίσκεται η εκτελεστική ομάδα. Λογοδοτεί στο Συμβούλιο. Ποιά είναι η κατεύθυνση, πως προχωρά η Εταιρεία. Δεν είναι μια ομαδούλα της σειράς το ΑΠΟΕΛ (σε budgets). Έχει μισθούς παχυλούς, διευθυντές, υπεύθυνους, εκτελεστικούς παράγοντες. Για να πάει τόσο κατα διαόλου η ομάδα, τόσο απότομα, σημαίνει πως δεν έκαναν σωστά την δουλειά τους. Σημαίνει πως δεν ήταν επαγγελματίες. Σημαίνει απέτυχαν να φέρουν εις πέρας την οποιαδήποτε εργασία είχαν.
Τα αποδυτήρια. Δεν αναμένω να παίζουν για την ιστορική τους φανέλα παίκτες από 15 χώρες. Παρόλο που θα όφειλαν να την σεβαστούν. Αναμένω όμως να παίζουν με επαγγελματισμό και με σεβασμό. Είναι θέμα ποιότητας ανθρώπου. Η απόλυτη αδιαφορία, η μηδενική προσπάθεια, η ηττοπάθεια είναι σημάδια χαλασμένου πνεύματος. Τεράστια ευθύνη. Από τον πρώτο στον τελευταίο.
Ο κόσμος. Όλοι αυτοί που "αξιοποιούν" τα social media. Οι οπαδοί που εξασκούσαν κριτική, με τον τρόπο που εξασκούσαν την κριτική. Έχω φίλους που ήταν τόσο αρνητικοί που έφτασαν στο σημείο να χαίρονται όταν έχανε ή όταν χάνει το ΑΠΟΕΛ. Υπάρχει αυτός ο κόσμος. Και έχει ευθύνη. Εκ των έσω υπήρξε και υπάρχει αντιπολίτευση η οποία έφτασε σε σημείο να χαίρεται με τα κακά του ΑΠΟΕΛ, έφτασε σε σημείο αισχρής κριτικής. Έσπειρε μίσος και εκμηδένισε τα πάντα με τρομερή ευκολία.
Από μέσα έξω. Από δεξιά αριστερά. Από πάνω κάτω. Το οικοδόμημα είναι σαθρό, χαλασμένο. Είναι ένα έκτρωμα το ΑΠΟΕΛ αυτή την στιγμή. Αυτή είναι η ανάγνωση που κάνω. Είναι με αυτό τον τρόπο που σε χρόνο ρεκόρ γκρεμίστηκε. Το case study ΑΠΟΕΛ εαν διδασκόταν σε πανεπιστήμια σε ένα μάθημα που ονομάζεται «από την κορυφή δεκαετίας στον πάτο σε μια νύχτα», νομίζω αυτό θα ήταν το κεφάλαιο. Ότι δηλαδή, δεν υπήρχε ένα πράμα να δουλεύει. Ούτε η κεφαλή ούτε ο σπόνδυλος ούτε τα ζωτικά όργανα ούτε τα άκρα. Τίποτα απολύτως.
Κλείνω: μπορεί να υπάρχει θεραπεία για αυτό τον ασθενή; Η ταπεινή μου άποψη είναι πως εδώ που έφτασαν τα πράματα, δεν υπάρχει άνεση θεραπεία. Εαν αλλάξει ο πρόεδρος και το διοικητικό συμβούλιο και μπει στην εταιρεία φρέσκο κεφάλαιο δεν θα υπάρξει βελτίωση. Ολόκληρο το σύστημα πρέπει να σπάσει και να ξανα-φτιαχτεί. Όλα τα πιο πάνω. Από τον πρόεδρο στο συμβούλιο στην Εκτελεστική ομάδα στους παίχτες στον κόσμο.
Αγνοί οπαδοί, ρομαντικοί, πιστοί, που αγαπούν το ΑΠΟΕΛ χωρίς όρους και προϋποθέσεις είναι πολλοί. Χιλιάδες. Αυτούς τους οπαδούς τους λυπάμαι πολύ διότι είναι τα μόνα θύματα αυτής της αρρώστιας. Αυτοί είναι άμοιροι ευθυνών. Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι πως αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι της λύπησης. Είναι περήφανοι. Είναι αυτό το οξύμωρο που κάνει την όλη κατάσταση τόσο τραγική. Περήφανοι άνθρωποι που έγιναν της λύπησης.
Πιστεύω πως είναι από αυτή την μερίδα ανθρώπων που θα βρεθεί η λύση. Από αυτή την μερίδα θα βρεθεί η νέα διοίκηση που θα προσλάβει την νέα εκτελεστική που θα προσλάβει τους νέους προπονητές που θα προσλάβουν τους νέους παίχτες. Έρχονται πέτρινα χρόνια για το ΑΠΟΕΛ μας. Θα βγει όμως από τις στάχτες, θα αναστηθεί και θα ξανα-θρiαμβεύσει.
