Στο Kerkida.net, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης των 100 χρόνων του ΑΠΟΕΛ, σε συνεργασία με την Stoiximan, ο αθλητικογράφος Γιώργος Παττίχης θα προσφέρει στις οθόνες μας... "γαλαζοκίτρινες" στιγμές ιστορίας και δόξας. Μέχρι τις 8 Νοεμβρίου 2026, όπου το ΑΠΟΕΛ θα κλείσει έναν αιώνα ζωής, το Kerkida.net θα φιλοξενεί καθημερινά μικρά αφιερώματα για τον σύλλογο της Λευκωσίας.
Νίκος Καρύδης, ο πιο αγνός ΑΠΟΕΛίστας
Ο ιστοριογράφος από το Καλό Χωριό Λεμεσού Νίκος Καρύδης, αγάπησε με πάθος τον ΑΠΟΕΛ και τον ύμνησε αρθρογραφώντας στις εφημερίδες. Χαρακτηρίστηκε ως ο γνησιότερος εκφραστής της ιδέας του ΑΠΟΕΛ. Έγραψε δεκάδες κείμενα και σημειώματα για τον ΑΠΟΕΛ εκφράζοντας την αγνή, ανόθευτη αγάπη του για τον Σύλλογο και τις αξίες που πρεσβεύει. Διατηρούσε προσωπικό αρχείο με ότι σχετιζόταν με τον ΑΠΟΕΛ.
Πριν από τέσσερεις δεκαετίας, το 1986, ο αείμνηστος Νίκος Καρύδης έγραψε για τον αγαπημένο του Σύλλογο:
«Ο ΑΠΟΕΛ για μένα δεν είναι ούτε θύελλα, ούτε ατσάλι, αντίθετα το παρομοιάζω με μια καλαμιά που σαν έλθει η καταιγίδα μπορεί να λυγίσει για μία στιγμή και γέρνει προσωρινά, αλλά γρήγορα ξαναορθώνεται και στέκει περήφανο, γιατί τις ρίζες της ποτίζει συνεχώς η αγάπη των οπαδών του.
Ο ΑΠΟΕΛ είναι σαν Λερναία Ύδρα και σαν Ιδέα μαζί, που ποτέ δεν πεθαίνει. Έχουν γραφτεί πολλά από εχθρούς και φίλους, είναι όμως αδύνατο να εκφράσουν αυτό που είναι ο ΑΠΟΕΛ και ασφαλώς θα διερωτώνται, μα επιτέλους τι άνθρωποι είναι αυτοί οι ΑΠΟΕΛΙΣΤΕΣ.
Τους απαντούμε ότι είμαστε το μοναδικό «κατεστημένο» που δεν πρόκειται να ξεριζωθεί ποτέ και όσο το κτυπούν τα διάφορα ρεύματα γίνεται πιο μεγάλο. Ο ΑΠΟΕΛ γεννήθηκε μέσα σε θύελλες και περιπέτειες χωρίς συμπαράσταση και χωρίς εύνοια καμία. Κυνηγήθηκε, κυνηγιέται και σήμερα ύπουλα, αλλά δεν λύγισε και ούτε θα λυγίσει. Η ιστορική μοίρα του ΑΠΟΕΛ είναι να πρωταγωνιστεί, να λάμπει και να οδηγεί τα πεπρωμένα της Ελληνικής νεολαίας του τόπου μας».
Ο Νίκος Καρύδης προσπάθησε να δώσει την δική του ερμηνεία για το φαινόμενο ΑΠΟΕΛ και την λατρεία που του έχουν χιλιάδες άνθρωποι:
«Μια μαγική λέξη, μια υπέροχη ιδεολογία, μια περηφάνια, μια δόξα και εν κατακλείδι μια δεύτερη θρησκεία για μένα και όσους πίστεψαν στον ΑΠΟΕΛισμό. Οι ψυχές χιλιάδων ανθρώπων είναι σκλαβωμένες, είναι κάτι που συγκλονίζει βαθιά. Έχει σαγηνέψει πλούσιους και φτωχούς, επιστήμονες και εργάτες, μαθητές και κάθε τάξεως ανθρώπους. Ο ΑΠΟΕΛ είναι ΑΠΟΕΛ, άλλη ερμηνεία δεν υπάρχει, είναι μια λέξη που δεν αναλύεται, είναι φαινόμενο που γεννήθηκε πριν από 60 χρόνια στη Λευκωσία»
Από τα σημειώματα του που έμειναν ως παρακαταθήκη και κληρονομιά στους νέους ΑΠΟΕΛίστες, ήταν και η προτροπή του για ενότητα στις τάξεις του Συλλόγου, που έγραψε στις 13 Μάϊου 1975. Υπήρξε τότε εκλογική αντιπαράθεση και ο αείμνηστος Καρύδης, έγραψε: «Είμαι ορθόδοξος ΑΠΟΕΛΙΣΤΑΣ από το 1926 και μέλος εδώ και σαράντα πέντε και πλέον χρόνια, και ένας από τους λίγους επιζώντες της παλιάς φρουράς… Θέλω να πιστεύω ότι και σήμερα θα επικρατήσει πνεύμα συνδιαλλαγής και ενότητας για το καλό του ΑΠΟΕΛ. Σχεδόν μισό αιώνα, συνεργάστηκα στενότατα με τους επτά προέδρους ανεξαρτήτως αν αυτοί έχαιραν ή όχι της προσωπικής μου συμπάθειας και επιλογής».
Καταλήγοντας εξέφραζε την αφοσίωση του στον αγαπημένο του ΑΠΟΕΛ, τον οποίο είχε πάνω από όλους και από όλα: «Πρόεδροι και Διοικητικά Συμβούλια έρχονται και παρέρχονται κατά καιρούς, το ΑΠΟΕΛ όμως είναι και παραμένει ιδέα, και ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ. Είναι ακριβώς γι’ αυτήν την ΑΠΟΕΛΙΣΤΙΚΗ ιδέα που αγωνίστηκα τόσα χρόνια και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι όσο βρίσκομαι στη ζωή. Ποτέ δεν θα υποστείλω τη σημαία του ΑΠΟΕΛΙΣΜΟΥ προς χάρη προσώπων ή άλλων τυχόν καταστάσεων, όσο κι αν με συνδέουν μαζί τους δεσμοί φιλίας. Για εμένα υπάρχει το ΑΠΟΕΛ και μόνο το ΑΠΟΕΛ, και γι’ αυτό θα αγωνίζομαι μέχρι το τέλος της ζωής μου».
