Ήρθε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το ξέσπασμα που περίμεναν όλοι στον ΑΠΟΕΛ.
Ποδοσφαιριστές, τεχνική ηγεσία, άνθρωποι που εργάζονται καθημερινά στον Αρχάγγελο, Διοίκηση και φυσικά ο κόσμος της ομάδας «λυτρώθηκαν» το βράδυ της Κυριακής.
Το «επιτέλους» ήταν η λέξη που εκφράστηκε από τα χείλη κάθε ΑΠΟΕΛίστα, κάθε μέλους που φορά την «γαλαζοκίτρινη» φανέλα. Ήρθε η νίκη που έψαχναν για να πάρουν την τεράστια ώθηση ενόψει της πολύ δύσκολης συνέχειας.
Πέρασαν πολύ δύσκολα άπαντες στον Αρχάγγελο μέχρι να έρθει αυτή η επιτυχία. Τα νεύρα, ο θυμός, το ξενέρωμα, εκείνο το «γιατί» που έπνιγε τους πάντες έγινε καθημερινότητα στο οικοδόμημα του ΑΠΟΕΛ.
Από τον αγώνα με την Πάφο μέχρι τον Απόλλωνα το μυαλό δεν ήταν σε καμία περίπτωση ήρεμο. Θολωμένο, και παρόλα αυτά η ομάδα κατάφερνε στον αγωνιστικό χώρο να βγάζει βελτίωση, ενέργεια, ένταση και συνεργασίες. Ο ΑΠΟΕΛ ανεξαρτήτως αποτελέσματος ήταν ομάδα στο χορτάρι. Ομάδα με τα καλά της και τα κακά της. Οι ποδοσφαιριστές αδικούσαν συστηματικά τους εαυτούς τους και δυστυχώς στο τέλος των αγώνων έφευγαν με τον ένα βαθμό. Το τελικό 1-1 είχε «στοιχειώσει» την ομάδα του Αυγουστή.
Δεν παύει όμως ο ΑΠΟΕΛ να ήταν ένα σύνολο που αποκτούσε ταυτότητα, να δουλεύει στον αγωνιστικό χώρο μέχρι και το τελευταίο λεπτό των αγώνων. Το τελευταίο 25λεπτο κόντρα στον Απόλλωνα ήταν η μεγαλύτερη απόδειξη.
Το «αιώνιο» ήταν η ευκαιρία (η τελευταία) που έψαχναν οι ποδοσφαιριστές για να επανέλθουν, για να πιστέψουν σε αυτό που κάνουν γιατί όσο καλός και αν είσαι, όσο και αν βελτιώνεσαι, κάποτε θα πρέπει να πάρεις την ουσία, αυτή που έλειπε από την ομάδα του Αυγουστή. Το μαχαίρι ήταν στα δόντια, το «με την πλάτη στον τοίχο» λειτούργησε ευεργετικά στον οργανισμό ΑΠΟΕΛ. Όλοι συσπειρώθηκαν και βγήκε η χθεσινή εικόνα.
Οι πρώτοι που το δικαιούνται είναι οι παίκτες, αυτοί που αδικούσαν τους εαυτούς τους, αυτοί λοιπόν κατάφεραν να κερδίσουν την περσινή πρωταθλήτρια. Έπειτα χάρισαν στον κόσμο μεγάλη χαρά, ο ΑΠΟΕΛίστας χαμογέλασε μετά από αρκετό διάστημα.
Δεν έχει πετύχει κάτι (βαθμολογικά) ο ΑΠΟΕΛ ακόμη βρίσκεται στην 6η (!) θέση αλλά πλέον έχει σύμμαχο κάτι που δεν είχε. Την αυτοπεποίθηση, την ψυχολογία, την πίστη πως «ναι μπορώ να κερδίσω τον οποιοδήποτε και στην πράξη». Γιατί καλό να το λες αλλά όταν δεν το πετυχαίνεις δεν έχεις καταφέρει τίποτα. Και το έκανε χωρίς 7 βασικότατα στελέχη. Απουσίες που λίγο πολύ αφαίρεσαν (μόνο) από τον κόσμο μέρος της πεποίθησης πως ο ΑΠΟΕΛ θα είναι νικητής. Μόνο από τον κόσμο γιατί στο τεχνικό επιτελείο δεν υπήρξε η παραμικρή αμφισβήτηση πως η ομάδα μπορεί να τα καταφέρει. «Απομόνωσε» από το μυαλό τους απόντες και έφτιαξε ένα πλάνο (που βγήκε) με τους παρόντες.
Υπήρξαν και λάθη που μπορούσαν να στοιχίσουν
Δεν θα περάσουν απαρατήρητα από τον Σωφρόνη τα λάθη, οι ολιγωρίες και γενικά τα σφάλματα στο «αιώνιο». Υπήρξαν στιγμές ειδικότερα μετά το 1-0 που ο ΑΠΟΕΛ δεν είχε καλή αγωνιστική συμπεριφορά. Οπισθοχώρησε, έδωσε χώρο και το πλήρωσε. Ο τρόπος που δέχθηκε το πρώτο γκολ θα πρέπει να αναλυθεί και να διορθωθεί. Όσον αφορά το γκολ του Λανγκ που προήλθε από στημένη φάση θα πρέπει να μην επαναληφθεί. Ένας τομέας που ο ΑΠΟΕΛ έχει δείξει τρομερή βελτίωση και συνέπεια.
*Η απόδοση του Γιάννη Σατσιά, η διαχείριση που έκανε ο ίδιος στην αναμέτρηση είναι εκπληκτική. Βρήκε τα «πατήματα» του, έδειξε χαρακτήρα και φανέρωσε χαρακτηριστικά που απαιτούνται για τον συγκεκριμένο ρόλο που του είχε ανατεθεί.
**Ο Ντονγκαλά ή αλλιώς «Ντόνγκα» όπως τον αποκαλεί ο Σωφρόνης άφησε τον κόσμο του ΑΠΟΕΛ άφωνο. Ο Αφρικανός λαμβάνει εμπιστοσύνη νιώθει καλά και το έδειξε. Θα πρέπει να έχει συνέπεια και διάρκεια για να αποκτήσει ο ΑΠΟΕΛ μια απρόσμενη μεταγραφή!
***Στα αρνητικά αποτελέσματα είχα αναφερθεί για την προοπτική του ΑΠΟΕΛ στο πρωτάθλημα. Υπάρχει.... δρόμος (δύσβατος) για την ολοκλήρωση του Β´ γύρου, έχουν πολλές απαντήσεις να δώσουν οι «γαλαζοκίτρινοι», η μπάλα είναι πλέον στα πόδια τους. Όπως λένε και οι Άγγλοι «Game on».
