Το πιο σημαντικό πράγμα στο ποδόσφαιρο είναι η επόμενη μέρα. Η σωστή διαχείριση της επιτυχίας ή της αποτυχίας. Τίποτα δεν τελειώνει με ένα σπουδαίο αποτέλεσμα ή μία διάκριση. Και τίποτα δεν τελειώνει με μία μεγάλη αποτυχία. Ο σωστός τρόπος σκέψης, η σωστή και ρεαλιστική προσέγγιση των πραγμάτων θα σε οδηγήσουν σοφότερο στην επόμενη μέρα.

Είναι μέρες προβληματισμού στον Απόλλωνα. Χωρίς αμφιβολία είναι μεγάλη η αποτυχία στο πρωτάθλημα. Με μπροστάρη τον κόσμο στο νέο γήπεδο της Λεμεσού (7000 διαρκείας την πρώτη χρονιά και 6000 την τρέχουσα σεζόν) ο πήχης των απαιτήσεων ανέβηκε... στο Θεό.
Πέρσι, ο Απόλλωνας πήγε να σώσει την παρτίδα με τρομερό come back στο τελευταίο τρίμηνο. Φέτος; Απογοήτευση... διαρκείας στο πρωτάθλημα, με εξαίρεση το ξεκίνημα του Βλάνταν Μιλόγεβιτς στον πάγκο της ομάδας. Και το παράδοξο; Ο Απόλλωνας πληγώθηκε από τα εντός έδρας ματς. Μία ομάδα που μένει στην προσπάθεια. Μία ομάδα που άξιζε να έχει ακόμη 13-15 τουλάχιστον βαθμούς, αλλά όπως σημειώσαμε ξανά, σύμπτωση που επαναλαμβάνεται παύει να είναι σύμπτωση.
Τώρα, σημασία για τον Απόλλωνα έχει να μπορέσει να κερδίσει κάποια πράγματα μέσα από την αποτυχία στο πρωτάθλημα. Οι ιθύνοντες των "γαλάζιων" έχουν την άνεση του χρόνου να χτίσουν την ομάδα για την επόμενη σεζόν.
Πρέπει να έρθουν παίκτες στον Απόλλωνα που θα κάνουν μεγάλη διαφορά και στις τρεις γραμμές. Παίκτες που θα αντέχουν την πίεση και θα έχουν πραγματικά κίνητρα για να πετύχουν.
Είναι ευλογία για τον Απόλλωνα που έχει τον Ματιέ Βαλμπουενά στο ρόστερ του, αλλά δεν μπόρεσε να αναδειχθεί ακόμη περισσότερο γιατί ελάχιστοι παίκτες μπόρεσαν μέχρι σήμερα να ακολουθήσουν κάπως το... ρυθμό του.
Τα μηνύματα είναι ηχηρά. Δεν μπορεί ο Απόλλωνας στο νέο γήπεδο να συμβιβάζεται με παίκτες αμφιβόλου αξίας.
Ο Απόλλωνας θα πρέπει να ποντάρει περισσότερο σε 3-4 παίκτες που θα έχουν την αξία και τα... κότσια να σηκώσουν την ομάδα στις πλάτες τους.
Τα παθήματα των τελευταίων χρόνων πρέπει να γίνουν μαθήματα. Προφανώς για να ήταν στην Ευρώπη ο Απόλλωνας για 10 σερί χρόνια, κάτι πολύ καλό γινόταν.

Ωστόσο, το δυνατό μπάσιμο που έκαναν Άρης και Πάφος τα τελευταία χρόνια, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Μεγάλωσε πολύ ο ανταγωνισμός, ανέβηκαν περισσότερο και κάποιες άλλες εξίσου μεγάλες ομάδες και είναι ξεκάθαρο πλέον ότι δεν υπάρχουν αρκετά περιθώρια λάθους.
Όσοι βρίσκονται στον Απόλλωνα δεν μπορεί να μην γνωρίζουν τι πήγε λάθος τα τελευταία χρόνια. Θα πρέπει να διορθωθούν οι ανορθογραφίες για να παρουσιάσει μία ομάδα ικανή για το καλύτερο. Το... χρωστάνε στους ίδιους τους εαυτούς τους και πολύ περισσότερο στο φίλαθλο κοινό της ομάδας.
Είναι σκληρό για τον Απόλλωνα που θα συμμετάσχει στο β' γκρουπ. Είναι πλήγμα και για το πρεστίζ του Απόλλωνα που μένει εκτός... ελίτ.
Εάν και εφόσον ο Απόλλωνας πετύχει τον τελευταίο στόχο που του έχει απομείνει, δηλαδή την κατάκτηση του κυπέλλου, θα έχει ασφαλώς ξεχωριστή σημασία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να είναι το κριτήριο για τις προσθαφαιρέσεις που θα πρέπει να γίνουν στο ρόστερ.
Στέλιος Αναστασίου