Ο Απόλλωνας στον πρώτο ημιτελικό απέναντι στην Πάφο, παρουσίασε κακή αμυντική λειτουργία που είχε ως αποτέλεσμα να δεχθεί τέσσερα γκολ και να ψάχνει πλέον μεγάλη ανατροπή για να βρεθεί στον τελικό του Κυπέλλου.
Ο Σωφρόνης Αυγουστή θέλοντας να κρατήσει όσο πιο μακριά γίνεται την Πάφο από τα καρέ του Πίτερ Λέουβενμπεργκ επέλεξε σχηματισμό με 5αδα στα μετόπισθεν, ώστε να γίνει πιο συμπαγείς και να κλείσει καλύτερα τους χώρους.
Ήταν απόλυτα λογική προσέγγιση αφού ακολουθεί ο επαναληπτικός στο "Αλφαμέγα", εκεί που ο 12ος μπορεί να σπρώξει… για την πρόκριση.
Ωστόσο μπορούμε να πούμε πως αυτό δεν δούλεψε (μιας και ο Απόλλωνας δέχθηκε 4 γκολ) με την ομάδα να παρουσιάζει σύγχυση και αδράνεια.
Στα πλέι οφ όπου ο Απόλλωνας είχε αρκετά καλή εικόνα στα μετόπισθεν αγωνιζόταν με 4αδα ενώ οι αμυντικοί με τα περισσότερα αγωνιστικά λεπτά στην β’ φάση ήταν οι Κβίντα, Βούρος, Μαλεκκίδης και Μπαραόνα.
Στον αγώνα του "Στέλιος Κυριακίδης" φανέλα βασικού πήρε μόνο ο Βούρος (ο Κβίντα δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής, Μαλεκκίδης και Μπαραόνα στον πάγκο) με τους Λαμ, Ντε Μάρκο, Σάντος και Ζμέρχαλ να τον πλαισιώνουν. Μάλιστα στο μεγαλύτερο μέρος του δευτέρου ημιχρόνου οι "κυανόλευκοι" αγωνίζονταν με δίδυμο στο κέντρο της άμυνας, Βούρο-Ζμέρχαλ.
Πιθανών οι πολλές αλλαγές που έγιναν στο αμυντικό κομμάτι, τόσο σε πρόσωπα όσο και σε σχηματισμό ήταν αυτές που έφεραν την σύγχυση στην ομάδα με αποτέλεσμα να έχει αρκετές στιγμές αδράνειας και λανθασμένες τοποθετήσεις/αντιδράσεις των αμυντικών του.
Μπορεί να πει κανείς πως αν δινόταν στη Λεμεσιανή ομάδα το πέναλτι στο 51' στη φάση του Ντουοντού με τον Σάρλια, όπου σύμφωνα με τον Ηρακλή Τσίκινη οποίος ανέλυσε την φάση μέσα από την ιστοσελίδα μας έπρεπε να δοθεί παράβαση αλλά και κόκκινη στον Κροάτη αμυντικό (ΚΛΙΚ ΕΔΩ) τότε τα δεδομένα θα ήταν πολύ διαφορετικά...
