Ξεκάθαρο το πρόβλημα του Απόλλωνα και αρχίζει από τον άξονα. Χωρίς αρκετά τρεξίματα, χωρίς φρεσκάδα, χωρίς φαντασία και χωρίς κάθετο ποδόσφαιρο.
Τα πάντα σε μια ομάδα αρχίζουν από τη μεσαία γραμμή. Είναι το Α και το Ω. Τη σεζόν 2017-18 που ο Απόλλωνας έπαιξε καταπληκτική μπάλα, αλλά και το δεύτερο μισό της περιόδου 2016-17, είχε ηγέτη στον άξονα τον Άλεξ Ντα Σίλβα, είχε Χάμπο σε τρομερή κατάσταση, είχε Άλεφ (2017-18) και είχε Σακέτι να τρέχει... και μετά το τέλος των αγώνων.
Κλασικό δεκάρι δεν υπάρχει πλέον, ο Σακέτι είναι αρκετά πίσω τους τελευταίους 8 μήνες ενώ ο Χάμπος ίσως χρειάζεται ανάσες ξεκούρασης. Επίσης, σκιά του εαυτού ο Μάρκοβιτς στη σεζόν που διανύουμε. Ο Φακούντο δεν είναι επιτελικός χαφ (περισσότερο δεύτερος επιθετικός) αλλά ούτε και ο Φώτης Παπουλής είναι 10άρι, παρόλο που βοήθησε σε αρκετά παιχνίδια. Από τη θέση του αριστερού ακραίου επιθετικού πρόσφερε σπουδαία πράγματα στην ομάδα.
Μέχρι τον Ιανουάριο που θα πρέπει να έρθει -τουλάχιστον- επειγόντως δεκάρι κλάσης, θα πρέπει να ανακατώσει λίγο τη τράπουλα ο Σωφρόνης Αυγουστή. Μια λύση είναι ίσως να αρχίσει να εμπιστεύεται περισσότερο τον Μπιντά.
Στέλιος Αναστασίου
