Στις 10 Ιουνίου 1992, ο Απόλλωνας ήταν ο μεγάλος νικητής στον τελικό Κυπέλλου με την Ομόνοια με το γκολ του Πτακ. Η ιστοσελίδα μας www.kerkida.net επικοινώνησε με τον τότε γκολκίπερ της Λεμεσιανής ομάδας, Μιχάλη Χριστοφή ο οποίος θυμήθηκε μαζί μας τις στιγμές του τελικού. Αυτό που ξεχωρίζει, είναι το εντυπωσιακό "μηδέν" που κράτησε σε όλους τους αγώνες για τον θεσμό του Κυπέλλου εκείνη την σεζόν!
Για τις αναμνήσεις που έχει από τον τελικό: "Ήταν δύσκολο γιατί είχαμε κάποιες απουσίες που προέκυψαν από τους ημιτελικούς με την Ανόρθωση. Παίζαμε με την Ομόνοια, ένα δύσκολο αντίπαλο. Αν και δεν παίξαμε πολύ καλά, δεν πιάσαμε τα δικά μας στάνταρ, εντούτοις το θέλαμε πολύ και γι' αυτό κερδίσαμε. Την ίδια χρονιά για το πρωτάθλημα κερδίσαμε την Ομόνοια με 5-2 αλλά στον τελικό τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εμείς διεκδικούσαμε και το πρωτάθλημα μέχρι τέλους, είχαμε περισσότερη κούραση σε σχέση με τον αντίπαλο μας".
Για την πίεση που δέχθηκε ο ίδιος μετά το γκολ που σημείωσε η ομάδα του: "Μετά το γκολ που πετύχαμε, η Ομόνοια κατά διαστήματα μας πίεσε πολύ, κυνήγησε την ισοφάριση αλλά ήμασταν πολύ καλά οργανωμένοι. Είχαμε μια εξαιρετική αμυντική γραμμή, δεν ήταν τυχαίο που κατακτήσαμε το Κύπελλο χωρίς να δεχθούμε γκολ σε ολόκληρη την διοργάνωση".
Για το πώς πανηγυρίστηκε το τρόπαιο: "Τότε ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Ο κόσμος έμπαινε στο γήπεδο και πανηγύριζε μαζί μας. Το πανηγυρίσαμε έντονα, ήταν μια εξιλέωση για εμάς για το χαμένο πρωτάθλημα. Μάλιστα η κατάκτηση του Κυπέλλου πανηγυρίστηκε και για τον λόγο ότι εξασφαλίσαμε την έξοδο στην Ευρώπη. Αν χάναμε, θα έπαιρνε η Ομόνοια το τελευταίο Ευρωπαϊκό εισιτήριο και δεν θα έμενε ο Φέρνερ στην ομάδα μας".
