Καλεσμένος στον Sports1 και τον συνάδελφο Χρίστο Παπακώστα ήταν ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Απόλλωνα Χρίστος Ιωσηφίδης (σ.σ δίδυμος αδελφός του Γιώργου Ιωσηφίδης).
Διαβάστε τι είπε 28χρόνια μετά για τον τελικό κυπέλλου με την Ομόνοια που έφερε το 4ο τρόπαιο για τον Απόλλωνα.
''Ήτανε την επόμενη χρονιά που πήραμε το πρωτάθλημα. Νομίζω ήταν εξαιρετικές στιγμές. Πραγματικά είναι απερίγραπτα όλα όσα νιώθαμε πριν και μετά το παιχνίδι. Θα μας μείνουν αξέχαστα''.
''Μαζί με τον ημιτελικό με την Ανόρθωση χρειάστηκε ένας μήνας. Στο Αντώνης Παπαδόπουλος ήταν και τα όσα έγιναν με τα παντελονάκια. Μιλάμε βγήκαμε για προθέρμανση και για μία ώρα ήμασταν στο γήπεδο. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι ατμόσφαιρα υπήρχε. Περιμέναμε τον κ.Σκαπούλλη να παιχτεί το παιχνίδι. Έγιναν κωμικοτραγικά πράγματα εκείνη την νύχτα. Τελικά διακόπηκε ο αγώνας και έγινε μετά από μια βδομάδα.
Φανήκαμε στις ευκαιρίες που βρήκε η Ανόρθωση και μεις προσπαθήσαμε να κρατήσουμε το μηδέν πίσω. Σε μια αντεπίθεση σκόραρε ο Πτακ και εκεί τελείωσε πρόκριση. Ευτυχώς αντέξαμε. Έχασε και πέναλτι η Ανόρθωση.Όταν κερδίσαμε σε αυτό το κλίμα είπα πραγματικά ότι δεν με ενδιαφέρει αν θα κερδίσουμε το κύπελλο. Βοήθησε ο Θεός και πήραμε το κύπελλο''.
''Πριν από το παιχνίδι ήμουνα με τον αδελφό μου στην εντεκάδα. Είχαμε τσακωθεί ποιος θα πάρει την φανέλα με το νούμερο 8. Είπαμε να ρίξουμε νόμισμα και όπως το πάρει. Τελικά το πήρα εγώ''.
''Ο τελικός με την Ομόνοια δεν διεκδίκησε δάφνες καλού ποδοσφαίρου. Ήτανε ένα παιχνίδι χωρίς πολλές ευκαιρίες. Ήταν και από τις δύο πλευρές ο στόχος να μην δεχθούν γκολ. Το παιχνίδι πήγαινε σε αργούς ρυθμούς. Ευτυχήσαμε να κερδίσουμε πέναλτι. Μπορώ να πω ότι ίσως να μην ήταν αφού ήταν έξω από την περιοχή. Ευστόχησε ο Πτακ και κρατήσαμε σχετικά το σκορ και ευτυχήσαμε να κατακτήσουμε το κύπελλο. Ήταν ό,τι καλύτερο μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος την προηγούμενη χρονιά. Ήταν το επιστέγασμα των όσων έκανε ο Απόλλωνας τη δεκαετία του 90''.
Για τους πανηγυρισμούς είπε: ''Και τώρα που το σκέφτομαι η τρίχα μου είναι σηκωμένη. Μιλάμε για ατμόσφαιρα 25 χιλιάδων κόσμου. Ήταν φανταστική ατμόσφαιρα. Δεν νομίζω να μπορεί να ξαναγίνει. Το παιχνίδι ήταν αθλητοπρεπέστατο''.
''Παίζαμε ναι και… για τα λεφτά αλλά περισσότερο για τη φανέλα. Την πονούσαμε. Τώρα αυτό δεν υπάρχει. Το καταλαβαίνω ότι ο κόσμος εξελίσσεται αλλά νομίζω δεν είναι και το πιο καλό. Ναι στον επαγγελματισμό και τον ανταγωνιστικό αλλά πρέπει να υπάρχουν κύπριοι στις ομάδες''.
