Τουλάχιστον συγκινητικές οι εικόνες που έφτασαν στην Κύπρο από το τελευταίο φιλικό του Απόλλωνα στο εξωτερικό με τον Γιάννη Πίττα να προσπαθεί μάταια να μην δακρύσει μπροστά στους μέχρι πρότινος συμπαίκτες του και το επιτελείο του Απόλλωνα.

Έχω την εντύπωση πως το να αποχωρήσει ο Κύπριος φορ από τον Απόλλωνα για ομάδα του εξωτερικού ήταν απλά θέμα χρόνου. Ειδικά μετά την εξαιρετική περσινή του σεζόν με τα γαλάζια.
Και η συγκίνηση από εκεί και πέρα ήταν δεδομένη. Πρόκειται για άλλο ένα παράδειγμα σκληρής δουλειάς, στοχοπροσύλωσης και άλματος όλων των εμποδίων που βρήκε μπροστά του. Αυτό είναι το sum - up της ιστορία του Πίττα στον Απόλλωνα. Οι πρώτες εμφανίσεις, τα πρώτα γκολ, η πρώτη αμφισβήτηση, ο δανεισμός, η επιστροφή, ακόμα περισσότερα γκολ, το περιβραχιόνιο, το πρωτάθλημα, αποθέωση, το ρεκόρ και τώρα… ΑΪΚ.
Ο Χάμπος Κυριάκου δήλωσε πως θα ήθελε να δει το φιλαράκι του να αγωνιστεί στο εξωτερικό. Κατ΄ακρίβειαν το ευχήθηκε. Η ευχή του αυτή πραγματοποιήθηκε. Και ήταν αυτός που πρώτος έσπευσε να τον αγκαλιάσει στο ξέσπασμα.
Τα συναισθήματα που πίεσαν τόσο πολύ και στο τέλος εξωτερικεύτηκαν ήταν ακριβώς ό,τι ένιωσε, ό,τι ένιωσαν όλοι στο “αντίο”. Οι χαρές, οι λύπες, οι πίκρες και ο ενθουσιασμός.