Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Φιλάθλων Απόλλων 1982 γράφει για τη δολοφονία του ήρωα Σολωμού Σολωμού της 14ης Αυγούστου του 1996 και τη μαύρη επέτειο της 14ης Αυγούστου 1974…
Πόσον πόνο ν’ αντέξει ένα νησί;
Τόσον όσον μόνο ο Έλληνας αντέχει.
Παραμονή δεκαπενταύγουστου σήμερα για εσάς που ξεχνάτε, καθώς στοιβάζεστε στις υπεραγορές για τα τελευταία αυριανά ψώνια, ενώ άλλοι λούζεστε σε όσες παραλίες του νησιού μας έτυχε να είναι ελεύθερες χωρίς να καταφέρεται εν τέλει να ξεπλύνετε τη ντροπή που σας βαραίνει αφού ΞΕΧΑΣΑΤΕ.
Σαν σήμερα μπας και θυμηθείτε, με διαφορά κάποιων χρόνων ξημερώνουν δύο μέρες που έβαψαν με αίμα την ιστορία του τόπου μας. Με αίμα ωραίων Ελλήνων. Αίμα που έπρεπε να πάρουμε και να μπολιάσουμε το δικό μας αλλά εμείς, αμελήσαμε.
14 Αυγούστου 1974 – «Αττίλας ΙΙ» : Μετά από πλήρη αποτυχία και λήξη των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη, η Τουρκία χαράματα της 14ης Αυγούστου πραγματοποιεί βομβαρδισμούς στη Λευκωσία και την Αμμόχωστο. Ο τρόμος, η φρίκη κι ο πανικός διασπείρονται ξανά, λίγες μόνο μέρες μετά τη πρώτη φάση. Πριν το μεσημέρι τουρκικά τεθωρακισμένα και πεζικό ξεκινούν την προέλασή τους προς την Αμμόχωστο και την Λεύκα. Η αντίσταση μικρή, ηρωικό παράδειγμα αυτή του Ταγματάρχη Τάσου Μάρκου στην Μια Μηλιά. ΑΘΑΝΑΤΟΣ. Την επομένη ο «Αττίλας» μπαίνει στην Αμμόχωστο ενώ στις 16 καταλαμβάνεται και η Μόρφου. Με το πέρας της δεύτερης φάσης της εισβολής, ολοκληρώνεται το προμελετημένο έγκλημα της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου. Ενώ ταυτόχρονα η ίδια η Τουρκία καταργεί τον μύθο περί «ειρηνικής επέμβασης για την προστασία των τουρκοκυπρίων», αφού η δεύτερη φάση φανερώνει τον πραγματικό της στόχος δηλαδή την κατάληψη των εδαφών μας.
14 Αυγούστου 1996 – Εθνομάρτυρας Σολωμός Σολωμού: Σαν σήμερα δολοφονείται άνανδρα όπως μόνο οι τούρκοι ξέρουν, ο ήρωας Σολωμός Σολωμού. Στις 14 Αυγούστου 1996 ημέρα κηδεύσεως του Τάσου Ισαάκ, μια ομάδα από παλληκάρια κατευθύνεται για κατάθεση στεφάνων στο οδόφραγμα της Δερύνειας, τόπο όπου δολοφονήθηκε μερικές ημέρες πριν ο Τάσος, σύντομα εμφανίστηκε μια ομάδα «Γκρίζων Λύκων» η οποία ξεκίνησε να ρίχνει πέτρες στους διαδηλωτές μετατρέποντας σε πεδίο μάχης το σημείο. Μπροστά στον εχθρό εμφανίζεται ο Σολωμός, ξέφυγε των κυανόκρανων και εισήλθε στη νεκρή ζώνη με σκοπό να κατεβάσει τη τουρκική σημαία από τον ιστό. Ευθείς έβαλαν κατά του τούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές από το απέναντι φυλάκιο τραυματίζοντάς τον θανάσιμα στο λαιμό μεταξύ των οποίων βρισκόταν κι ο Κενάν Ακίν που πιθανολογείται πως είναι ο δολοφόνος αυτού του ωραίου Έλληνα μάγκα. Μέχρι σήμερα παρά τα διεθνή εντάλματα σύλληψης κανείς από τους δολοφόνους δεν έχει εναχθεί ενώπιον δικαστηρίου ή ακόμη συλληφθεί.
Η τουρκική απειλή δεν έφυγε ποτέ από τον τόπο μας. Όσο κι αν σας πουλάνε εξευμενισμούς του τέρατος, ειρηνική συμβίωση, επανένωση, λύτρωση κι άλλες πολιτικές φαμφάρες, ο εχθρός είναι εδώ, επιμένει, έτοιμος να εξαλείψει κάθε τι ελληνικό δεσπόζει στο νησί μας. Ενώ η κοινωνία μας νοσεί από ιδέες επικίνδυνες για τον τόπο και το έθνος αυτοί φτιάχνουν στρατούς που περιμένουν να τους ανοίξετε τη κερκόπορτα, αφού αυτή πάντα άνοιγε εκ των έσω. Όσο Κράτος, ΜΚΟ και ΕΕ μπολιάζουν τις συνειδήσεις σας με αφηγήματα σαν του «Κυπριωτισμού». Εμείς θα φτιάχνουμε ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΓΚΕΣ που θα θέτουν τον εαυτό τους στη διάθεση της πατρίδας και του έθνος όποτε χρειαστεί.
Σολωμέ, προχώρησες πολύ για να γυρίσεις πίσω.
Τάσο, ο σκοπός μας, ότι έγραφε η μπλούζα σου.
ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ – ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ