Το κλίμα τρομοκρατίας που επικράτησε στο φινάλε του αγώνα με τη Νέα Σαλαμίνα από μία μικρή μερίδα οπαδών, δεν συνάδει με τα ιδεώδη και το εκτόπισμα του Απόλλωνα. Το παρελθόν στους "γαλάζιους" μας έχει διδάξει ότι όσες φορές συντηρήθηκε μια τέτοια κατάσταση, το σκηνικό χειροτερεύει αντί να καλυτερεύει.
Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Είναι δεδομένο ότι ο κόσμος του Απόλλωνα έχει σταθεί στο ύψος του και δεν ευθύνεται για το γεγονός ότι η ομάδα βρίσκεται στην 8η θέση. Τα 6 χιλιάδες διαρκείας λένε πολλά. Οι οργανωμένοι οπαδοί αφήνουν και τη ψυχή τους στο γήπεδο μετά από κάθε αγώνα.
Από κει και πέρα, ο Απόλλωνας πληρώνει μέχρι στιγμής όλα του τα λάθη. Έχασε 10 βαθμούς σε παιχνίδια που ήταν ανώτερος από τον αντίπαλο (δύο με Οθέλλο, τρεις με ΑΕΚ, δύο με Εθνικό, τρεις με Νέα Σαλαμίνα). Αν μάζευε τουλάχιστον 5 βαθμούς σε αυτά τα ματς, θα ήταν εξάδα και κοντά στις πρώτες θέσεις.
Ο Απόλλωνας δεν κέρδισε κανέναν βαθμό σε ματς που δεν ήταν καλός στη μεγαλύτερη χρονική διάρκεια του 90λεπτου. Ήταν κακός στα πρώτα 30 λεπτά του αγώνα με το ΑΠΟΕΛ, αλλά μετά ανέβηκε και πήρε 1 βαθμό.
Όταν στραβώσει το πράγμα, ενός κακού μύρια έπονται... Και οι περισσότεροι τα βλέπουν όλα μαύρα. Ναι, υπάρχουν καλύτερες ομάδες στο πρωτάθλημα από τον Απόλλωνα, αλλά δεν είναι χαώδης η διαφορά. Το έδειξε εξάλλου για παράδειγμα με την απόδοσή του κόντρα στον πρωταθλητή Άρη και στην έδρα του πρωτοπόρου ΑΠΟΕΛ - για 60 λεπτά.
Υπάρχουν παίκτες στο ρόστερ του Απόλλωνα που δείχνουν ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Είτε γιατί ήρθαν ανέτοιμοι, είτε γιατί δεν έχουν την προσωπικότητα να αντέξουν την πίεση, είτε γιατί υστερούν ποιοτικά.
Μεγάλο πράγμα η πίεση και το άγχος και εκεί φαίνονται οι παίκτες που έχουν χαρακτήρα και μπορούν να κάνουν πρωταθλητισμό. Βλέπουμε ποδοσφαιριστές που έδειξαν στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος ότι μπορούν να βοηθήσουν και τώρα δείχνουν να έχουν πνίγει στο άγχος. Δεν χρειάζεται να γράψουμε τα ονόματά τους.
Όταν ο Απόλλωνας ξεκίνησε με στόχο τον τίτλο, το - 13 μετά από 15 αγωνιστικές "λέει" ότι θα έπρεπε να γίνει πολύ καλύτερος προγραμματισμός. Επαναλαμβάνονται κάποια λάθη στα θέματα προγραμματισμού τα τελευταία χρόνια και έφτασε η ώρα να γίνουν οι απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις.
Ο Απόλλωνας θα έπρεπε να "πετάει" στο νέο γήπεδο. Δεν μπορεί αυτή η ομάδα να συμβιβάζεται με μετριότητες. Έχει ένα μεγάλο "όπλο" και δεν μπορεί να το χρησιμοποιήσει σωστά.
Ο ρόλος της διοίκησης αυτή τη στιγμή είναι να επιδιώξει να διώξει το αρνητικό κλίμα και την τοξικότητα που επικρατεί γύρω από την ομάδα. Να δείξει στον κόσμο ότι είναι αποφασισμένη να αντιστρέψει το κλίμα. Όχι μόνο με ποιοτική ενίσχυση και σταθερή κατάσταση στον πάγκο, αλλά με διάφορες ενέργειες. Η σεζόν δεν έχει χαθεί.
Ξεκάθαρα ο πρόεδρος της εταιρείας πρέπει να αναθεωρήσει κάποια πράγματα που αφορούν το ποδοσφαιρικό τμήμα, για να μπορέσει να οδηγήσει τον Απόλλωνα σε νέες επιτυχίες.
Ο ρόλος του κόσμου είναι να στηρίξει μαζικά τώρα την ομάδα στα δύσκολα, όσο ποτέ άλλοτε. Οι ζημιές σε αυτοκίνητα παικτών, οι αποδοκιμασίες και τα... ντου, κάνουν απλά χειρότερη την κατάσταση. Και το χειρότερο απ' όλα να βρίζουν τη μητέρα του πρoέδρου της ομάδας. Με τα καλά και τα κακά του, δεν του αξίζει τέτοια συμπεριφορά. Χωρίς αμφιβολία ο Απόλλωνας πέρασε σε άλλο επίπεδο επί προεδρίας του Νίκου Κίρζη. Υπάρχουν αρκετοί άλλοι (κόσμιοι) τρόποι για να εκφράσει κάποιος τη δυσαρέσκειά του.
Και πάμε στον ρόλο των παικτών. Τώρα στα δύσκολα πρέπει να εμφανιστούν... ηγέτες στα αποδυτήρια για να σηκώσει ο ένας τον άλλο από κάτω. Ο Χάμπος και ο Σπόλιαριτς που μεγάλωσαν σε αυτή την ομάδα πρέπει να δείξουν το δρόμο στους υπόλοιπους. Στο "Απόλλων Columbia" υπάρχουν (και) παίκτες με ποιότητα και καλό βιογραφικό. Με παραστάσεις από προηγμένα πρωταθλήματα. Αυτή η ομάδα μπορεί να... φτιαχτεί για να σώσει την χρονιά, αν το πιστέψουν όλοι.
Στέλιος Αναστασίου
