Το πώς ξεχωρίζει ο μέτριος απ' τον καλό προπονητή, είναι σχετικό. Κάθε ποδοσφαιρόφιλος ορίζει με τα δικά του κριτήρια...
Κάποιοι βλέπουν τα αποτελέσματα, γι' αυτό και τον προπονητή που αποθεώνουν τον Σεπτέμβριο, τον αποδοκιμάζουν τον Νοέμβριο. Κάποιοι άλλοι βλέπουν τις μεταγραφές, γι' αυτό είναι τοπ όταν φέρνει παικταράδες τον Αύγουστο αλλά επικίνδυνος όταν δεν μπορεί να τους διαχειριστεί τον Οκτώβριο.
Το πιο ασφαλές δείγμα που μπορείς να έχεις για τις ικανότητες ενός προπονητή, είναι ένα: ο τρόπος που διαχειρίζεται την ομάδα του από παιχνίδι σε παιχνίδι και ειδικά όταν προέρχεται από σημαντική νίκη...
Παράδειγμα:
Ο Τσέντομιρ Γιανέφσκι ήρθε στην Κύπρο για λογαριασμό της Ένωσης, σε μια περίοδο που οι περισσότεροι την είχαν ξεγραμμένη αφού ήταν καθηλωμένη στην προτελευταία θέση. Κατάφερε νωρίς να μάθει το ρόστερ του, η δουλειά του άρχισε να φαίνεται απ' το πρώτο παιχνίδι με την Δόξα αλλά και στο επόμενο με τη Νέα Σαλαμίνα.
Αυτό ωστόσο που τον καθιερώνει ως ένα καλό προπονητή είναι τα επόμενα δύο τα οποία κέρδισε, αλλά ο τρόπος που το πέτυχε ήταν πιο σημαντικός απ' τους 6 βαθμούς.
Κόντρα στην ελλιπέστατη επιθετικά ΑΕΚ, χωρίς Τρισκόφσκι, Γιάννου, Φλοριάν και με τον Ακοράν στον πάγκο, το πλάνο ήταν η Ένωση να την κοντράρει στα ίσα. Έτσι ξεκίνησε απ' το πρώτο λεπτό, δεν της βγήκε αρχικά αφού η ΑΕΚ κυριάρχησε και σκόραρε. Ο κόουτς απ' τον πάγκο δεν πανικοβλήθηκε, παρέμεινε πιστός στο πλάνο του, απελευθέρωσε τον Ριέρα και στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα των "βυσσινί" ήταν απολαυστική, κυριαρχώντας απόλυτα και φτάνοντας στη δίκαη νίκη με ανατροπή.
Ένας... μέτριος προπονητής θα σκεφτόταν ότι η συνταγή που κερδίζει δεν αλλάζει. Αυτό ισχύει όταν υπάρχει δεύτερος αγώνας με τα ίδια δεδομένα αλλά στην προκειμένη περίπτωση ο Απόλλωνας στην Λεμεσό δεν ήταν τέτοιος. Οι "γαλάζιοι" είχαν και το έξτρα δέλεαρ μετά τις ήττες των προπορευόμενων ομάδων και αν η ΕΝΠ έμπαινε στο "Τσίρειο" για να κυριαρχήσει παίζοντας επιθετικά (όπως με την ΑΕΚ εντός), το πιθανότερο σενάριο θα ήταν το "πολλά με λίγα". Ο Γιανέφσκι (μαζί με τους συνεργάτες του Κκαρά και Οικονόμου) μέσα σε λίγες ημέρες ετοίμασε ένα εντελώς διαφορετικό πλάνο, με ενισχυμένο ανασταλτικά κέντρο, χωρίς ρίσκα και με πρωταρχικό στόχο την διατήρηση του μηδέν ξέροντας ότι όσο αυτό συμβαίνει κα περνούν τα λεπτά, μια αντεπίθεση μπορεί να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Κι έτσι έγινε στα μέσα του β' μέρους με τον Βαρέλα, που σκόραρε το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης.
Είναι τεράστιο πλεονέκτημα για έναν προπονητή να μπορεί να διαβάσει σωστά το εκάστοτε παιχνίδι και να μπορεί να μεταβάλλει την ομάδα του, αποφεύγοντας το προβλέψιμο και το μονότονο το οποίο είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί.
