Η βελτίωση που δείχνει η ΕΝΠ με τον Νταμίρ Κάναντι στον πάγκο της, είναι τεράστια και οφθαλμοφανής στον οποιοδήποτε έχει παρακολουθήσει όλους τους φετινούς αγώνες της Παραλιμνίτικης ομάδας.
Μπορεί να μην άλλαξε πολλά ως προς την προσέγγιση των αγώνων, αφού σε μεγάλο βαθμό η Ένωση αντιμετωπίζει με αμυντικογενείς προσανατολισμούς τα ματς της, ωστόσο υπάρχουν κάποια δεδομένα και μία πολύ μεγάλη διαφορά…
Ξεκινώντας απ’ τα βασικά, ο Αυστριακός κόουτς ήρθε στην Κύπρο και βρήκε μια ομάδα έτοιμη, μια ομάδα φτιαγμένη από άλλον και ήταν υποχρεωμένος να πορευθεί μαζί με όσους ήταν ήδη στο “Τάσος Μάρκου”.
Από τις 18 μεταγραφές που έγιναν το Καλοκαίρι, οι 12 αφορούσαν αμυντικογενείς ποδοσφαιριστές, υπάρχει ένας ενδιάμεσος (οκτάρι) και μόλις οι 5 ήταν στις μεσοεπιθετικές θέσεις. Δείγμα της φιλοσοφίας και τις ιδέας που είχε ο πρώην προπονητής, Όρι Γκούτμαν…
-Αντεμπάγιο (γκολκίπερ), Παναγιώτου (γκολκίπερ) Ιωάννου (στόπερ), Κορίνους (στόπερ), Χούγκενχουτ (στόπερ), Μιλίσεβιτς (στόπερ), Μεντί (ακραίο μπακ), ΦΛίτερ (ακραίο μπακ), Κράινζ (κόφτης), Νόρτι (κόφτης), Μπένγκι (κόφτης), Σίλβα (κόφτης)
-Νταλίνια (οκτάρι)
-Γκότλιμπ (δεκάρι), Γιαντζούκοβιτς (εξτρέμ), Μπάρι (εξτρέμ), Ανδρέου (εξτρέμ) και Σαμ (επιθετικός).
Αρχικά ως σέντερ φορ είχε αποκτηθεί ο αδικοχαμένος Τζούλιους και μετά το τραγικό συμβάν με το τροχαίο, αποκτήθηκε ο Σαμ.
Το να περιμένει κανείς ότι θα μπορέσει εύκολα να μετατρέψει ο οποιοσδήποτε αυτό το ρόστερ σε μηχανή παραγωγή φάσεων, στερείται ποδοσφαιρικής λογικής. Από την στιγμή που είσαι γεμάτος μεσοαμυντικούς, εκεί πρέπει να δώσεις αρχικά βάση. Και το κάνει με εξαιρετικό τρόπο η ΕΝΠ του Κάναντι…
Το να γεμίζεις την αμυντική σου γραμμή, δεν σημαίνει ότι αμύνεσαι σωστά. Η ουσία είναι να μην επιτρέπεις στον αντίπαλο να φτιάχνει κλασικές ευκαιρίες, να μην του επιτρέπεις να δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για καλές τελικές. Με τον Γκούτμαν στον πάγκο της η Ένωση δεν είχε το πιο πάνω αφού ναι μεν παρουσιαζόταν με άκρως αμυντική προσέγγιση, αλλά επέτρεπε στους αντιπάλους της να φτιάχνουν μπόλικες ευκαιρίες, με αρκετές να είναι και κλασικές. Ενδεικτικά τα ματς με την Ομόνοια 29Μ, το ΑΠΟΕΛ, την Ομόνοια Αραδίππου…
Ο Νταμίρ Κάναντι κατάφερε να βελτιώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την ανασταλτική λειτουργία αφού στα παιχνίδια με αυτόν στον πάγκο της η ΕΝΠ ακόμα και στα σημεία που έχει καθ’ όλα παθητικό ρόλο, δεν επιτρέπει στον αντίπαλο της να φτιάξει πολλές κλασικές ευκαιρίες και δεν χρειάζεται ο Αντεμπάγιο να κάνει εμφανίσεις όπως αυτή με την Ομόνοια 29Μ, όταν είχε 3-4 απίθανες αποκρούσεις. Ακόμα και σε ματς όπως αυτό με την Ομόνοια που οι “βυσσινί” κέρδισαν εκτός έδρας με 1-0 και δέχθηκαν αφόρητη πίεση, 2-3 ήταν οι κλασικές ευκαιρίες που είχαν οι γηπεδούχοι ενώ και στα ματς με Εθνικό και ΑΕΚ που οι αντίπαλοι είχαν τον έλεγχο στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, οι πραγματικά καλές στιγμές που είχαν ήταν επίσης 2-3.
Προφανώς γίνεται προσπάθεια και μεσοεπιθετικά, αλλά για την ώρα λίγα πράγματα μπορούν να γίνουν. Ο κόουτς δείχνει πόσο πολύ το ψάχνει, δοκιμάζει παίκτες σε διάφορες θέσεις με τελευταίο παράδειγμα την επιλογή του Σαμπού στην κορυφή της επίθεσης αλλά για το επιθετικό κομμάτι θα κριθεί αργότερα, μετά τον Ιανουάριο...
