Αρθρογραφία από τον Ανδρέα Μουσκάλλη...
Παρακολουθώ με έντονο και διαρκείς ενδιαφέρον το Παγκόσμιο Ποδοσφαιρικό Κύπελλο 2026. Εχω την πρόθεση να ασχοληθώ εκτενώς με αυτό, μετά το τέλος του Τουρνουά.
Όμως δεν αντέχω τον πειρασμό και θα ήθελα να παρέμβω πρόωρα , για να σχολιάσω το φανταστικό παιγνίδι μεταξύ της Αιγύπτου και της Αργεντινής. Κατά την άποψη μου, ήταν ένας αγώνας, ο οποίος πρόσφερε στους θεατές αλλά κυρίως στους προπονητές ένα Ποδοσφαιρικό Σεμινάριο μεγάλης αξίας και προβληματισμού.
Η πλοκή του, η διακύμανση του αποτελέσματος , η παρουσία του Λιονέλ Μέσσι , η διαιτησία και το τελικό αποτέλεσμα, δίνουν τροφή προς όλους, ιδιαίτερα τους προπονητές και τους Ειδικούς του Ποδοσφαίρου για προβληματισμό και διδάγματα.
Το παιγνίδι ήταν εξαιρετικό, ιδιαίτερα η ομάδα της Αιγύπτου, καθήλωσε την φημισμένη ομάδα της Αργεντινής η οποία παρουσιάσθηκε στο παιγνίδι φοβισμένη και άτονη ιδιαίτερα το Α’ ημίχρονο. Το πάθος, η ενεργητικότητα, επιθετικότητα, η σωστή τακτική και η στρατηγική της ομάδας της Αιγύπτου , καθήλωσε την ομάδα του Λιονέλ Μέσσι , η οποία προσπαθούσε να ξαναβρεί τον εαυτό της, την υπερηφάνεια και τις αξίες της οι οποίες την χαρακτηρίζουν.
Μέχρι το 78’ λεπτό, η ομάδα της Αιγύπτου κέρδιζε με 2 – 0 και μπορώ να ισχυρισθώ ότι ήταν η καλύτερη ομάδα στο γήπεδο. Τι έγινε μετά το κομβικό αυτό σημείο του παιγνιδιού; Η ομάδα της Αργεντινής με αρχηγό τον Messi, έκανε μια ύστατη αντεπίθεση για ανατροπή του αποτελέσματος.
Οι πλείστοι φίλαθλοι λόγω του ότι δεν υπήρχε αρκετός χρόνος , δύσκολα πίστευαν στην ανατροπή. Πράγματι λειτούργησε το αίσθημα της υπερηφάνειας, της ντροπής, της αυτοσυντήρησης.
Οι ποδοσφαιριστές της Αργεντινής θυμήθηκαν το παρελθόν τους, τις επιτυχίες τους, την υπερηφάνεια του λαού τους. Σ’ αυτό το ψυχολογικό και πνευματικό γεγονός που λειτούργησαν οι ποδοσφαιριστές και η τεχνική ηγεσία της Αιγύπτου; Ολοκληρωτική οπισθοχώρηση της ομάδας και τα τελευταία στάδια του αγώνα ενδιαφέρονταν μόνο να αμυνθούν και όχι να επιτεθούν. Χάλασαν τις γραμμές τους, τις ζώνες τους και ταμπαρώθηκαν στην μεγάλη περιοχή τους. Και μου έκανε μεγάλη εντύπωση και όταν οι Αιγύπτιοι κέρδιζαν την μπάλα με τυφλές ενέργειες και αποκρούσεις την έδιναν συνεχώς στους αντιπάλους και δέχονταν ακόμα μια ασυνείδητη πίεση. Έκτισαν μια αμυντική ζώνη πολύ χαμηλά. Φοβερό λάθος. Με την τακτική αυτή, ο αντίπαλος μετέφερε πολλούς ποδοσφαιριστές ακόμα και από την αμυντική τους ζώνη μέσα στο μικρό κομμάτι του γηπέδου που αμύνονταν.
Η ομάδα της Αργεντινής σωστά ρίσκαρε στο παιγνίδι, ρίχνοντας όλες τους τις δυνάμεις στο επιθετικό τρίο και με φρεσκάρισμα των ποδοσφαιριστών της ομάδας. Θεωρώ ότι ο προπονητής της Αιγύπτου έκανε τεράστιο λάθος στην τακτική του και έδωσε την ευκαιρία στην αντίπαλη ομάδα να αντιστρέψει τα δεδομένα και να νικήσει.
Με τη όλη τακτική συμπεριφορά του, προσκαλούσε όλους τους ποδοσφαιριστές της Αργεντινής να επιτεθούν, μάλιστα χωρίς μεγάλο κόπο, διανύοντας μεγάλες αποστάσεις.
Εδωσε την ευκαιρία στους έμπειρους και ικανούς ποδοσφαιριστές της Αργεντινής, να ανατρέψουν το αποτέλεσμα. Διότι για να είμαστε ειλικρινείς οι δεξιότητες, εμπειρίες, ικανότητες των ποδοσφαιριστών της Αργεντινής, είναι αδιαμφησβήτητες και με ένα Μέσσι, πραγματικό αρχηγό και πνευματικό μέντορα όλης της ομάδας. Ολοι αυτοί οι σπουδαίοι ποδοσφαιριστές έπρεπε να διώχνονται μακριά από το μικρό κομμάτι άμυνας. Δεν σημαίνει ποτέ στο ποδόσφαιρο, ότι οι πολλοί ποδοσφαιριστές μέσα στην περιοχή, δίνουν αποτελέσματα. Τουναντίον αυξάνουν την πίεση του αντιπάλου και τον ενθαρρύνουν να συνεχίζει την πίεση και τελικά να επιβιώνουν. Από την εμπειρία μου δηλώνω ότι το σκορ 2 – 0, είναι πάρα πολύ εύθραυστο και επικίνδυνο και χρειάζεται έξυπνη, δημιουργική τακτική αντιμετώπιση του.
Το αποτέλεσμα 2- 0 χρειάζεται ιδιαίτερη ψυχολογική και αγωνιστική ανάλυση. Ποτέ εφησυχασμός και αλαζονεία αλλά εγρήγορση και συγκέντρωση. Ποτέ πανικός.
Στο παιγνίδι Αιγύπτου και Αργεντινής κονταροχτυπήθηκαν δύο νοοτροπίες, ψυχολογίας, πνευματικότητας , εμπειρίας, ιστορίας. Η Αίγυπτος παρουσίασε ένα εξαιρετικό παιγνίδι μέχρι το 78’ λεπτό. Μετά κυριάρχησαν τα ιστορικά στοιχεία, το μέταλλο των ομάδων, η εμπειρία και η ηγετική προσωπικότητα του Μέσσι. Επειδή η τηλεόραση έδειχνε πολλές φορές τον Μέσσι ψυχολόγησα , ψηλάφισα το πρόσωπο του. Το ψαχούλεψα. Κατάλαβα την αγωνία του, η οποία συγκρούετο με την υπερηφάνεια του.
Δυνάμωνε πνευματικά και ψυχολογικά αυτοσυγκεντρώνετο. Ηθελε επιστάμενα δεν υπήρχε πολλή χρόνος να ανατρέψει τα γεγονότα. Ηλθαν στο μυαλό του , οι τεράστιες ομαδικές και ατομικές επιτυχίες του. Επρεπε να πάρει από το χέρι την ομάδα του την ύστατη στιγμή και να τον οδηγήσει στην ανατροπή. Σκέφθηκε τον λαό της Αργεντινής. Ενοιωθε ένοχος αν πρόσφερε στους Αργεντινούς, πόνο, πίκρα και απογοήτευση. Παρακολουθείστε τα τελευταία δραματικά λεπτά τις κινήσεις και εκφράσεις του. Κατά την άποψη μου, ο Μέσσι και η ομάδα του, εκμεταλλεύτηκαν πλήρως, την ολοκληρωτική χαμηλή οπισθοδρόμηση των ποδοσφαιριστών της Αιγύπτου, ανασυντάχθηκε και έφθασε σε μια επική πραγματική ανατροπή. Το παιγνίδι αυτό αξίζει 100 Ποδοσφαιρικά Σεμινάρια για όλους μας, κυρίως τους προπονητές και τους ποδοσφαιριστές. Μπορεί μια ομάδα να νικήσει οποιονδήποτε μεγάλων ικανοτήτων αντίπαλο, όπως παρουσιάστηκε η ομάδα της Αιγύπτου σ’ αυτό τον αγώνα. Χρειάζεται όμως σωστή και έξυπνη αντιμετώπιση του. Καμιά ομάδα δεν είναι ανίκητη. Προτρέπω όλους τους προπονητές και ποδοσφαιριστές να μελετήσουν και αξιολογήσουν σωστά και εποικοδομητικά βαθιά όλες τις παραμέτρους του. Αγωνιστικές , τακτικές, στρατηγικές, ψυχολογικές, πνευματικές.
Συγχαρητήρια και στις δύο ομάδες για το ψηλού επιπέδου και συμβολισμό παιγνίδι τους. Μας έδωσαν πάρα πολλά στοιχεία τα οποία μπορούν να μας βοηθήσουν στην μετέπειτα πορεία μας.
Η Αίγυπτος για 80’ λεπτά, παρουσίασε την εξέλιξη και ανάπτυξη του Αιγυπτιακού ποδοσφαίρου και η οποία ποδοσφαιρική ομάδα εντυπωσίασε με τις εμφανίσεις της στο Παγκόσμιο αυτό ποδοσφαιρικό τουρνουά. Συγχαρητήρια.
Ανδρέας Μουσκάλλης
Προπονητής Ποδοσφαίρου
