Αρθρογραφία από τον Ανδρέα Μουσκάλλη όσον αφορά τις συμπεριφορές των προπονητών...
Παρακολουθώ το ποδόσφαιρο για πάρα πολλά χρόνια. Υπηρέτησα σε διάφορες ποδοσφαιρικές θέσεις, ως ποδοσφαιριστής, φίλαθλος, αθλητικός παράγοντας και επαγγελματίας προπονητής σε οκτώ ποδοσφαιρικές ομάδες. Απέκτησα μια μεγάλη εμπειρία και γνώσεις για το άθλημα και τα επιμέρους μοναδικά του χαρακτηριστικά . Ψηλάφισα τα ψυχολογικά του στοιχεία και την μοναδικότητα του.
Ειλικρινά στο άρθρο μου αυτό καταγράφω με πολλή εκτίμηση , αγάπη και αλληλεγγύη τις συμπεριφορές των προπονητών ποδοσφαίρου στους διάφορους αγώνες και μετά από αυτούς , στις δηλώσεις τους. Σημειώνω τις τεχνικές , τακτικές και στρατηγικές του παιγνιδιού τους, τις αλλαγές , την διαφοροποίηση της τακτικής και της στρατηγικής τους. Το ένα μου μάτι στους ποδοσφαιρικούς αγώνες, συγκεντρώνεται στο αγωνιστικό παιγνίδι και το άλλο μου μάτι ενστικτωδώς παρακολουθώ τις συμπεριφορές των προπονητών, την γλώσσα του σώματος τους, τις αντιδράσεις τους, τις κινήσεις τους.
Ο προπονητής είναι δημόσιο πρόσωπο και μοναδικό σε μια κοινωνία, όχι μόνο για τις ποδοσφαιρικές τους επιδόσεις αλλά και για τον χαρακτήρα του. Ο προπονητής αποτελεί πρότυπο για μια κοινωνία και έτσι πρέπει να προσλαμβάνει την αποστολή του, αλλά και την μεγάλη του ευθύνη.
Πράξεις , συμπεριφορές , ενέργειες και δηλώσεις του, γίνονται αντικείμενο ευρείας συζήτησης και ανάλυσης από τους αθλητικογράφους , ποδοσφαιριστές , παράγοντες , συναδέλφους, φιλάθλους και απλούς πολίτες. Η εμπειρία μου αναφέρει ότι ο προπονητής είναι το σημαντικότερο πρόσωπο σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα. Δέχεται τεράστιες πιέσεις από όλους τους συμμετέχοντες σε ένα ποδοσφαιρικό παιγνίδι. Από τους ποδοσφαιριστές , τους διαιτητές, τους παράγοντες , τους φιλάθλους.
Ο προπονητής δέχεται πιέσεις και επιθέσεις και από τους φιλάθλους της αντίπαλης ομάδας αλλά και από τους φιλάθλους της δικής του ομάδας. Ο προπονητής είναι μόνος του. Μοναχικός καβαλλάρης.
Βρίσκεται σε μια ποδοσφαιρική αρένα και δίδει μάχες σε όλα τα επίπεδα, για να επιβιώσει. Οι πνευματικές και ψυχολογικές πιέσεις είναι τεράστιες και το έργο του μοναδικό και επικίνδυνο. Οι πιέσεις που εξασκούνται σ’ ένα προπονητή, είναι τεράστιες και προσπαθούν να τον συνθλίψουν.
Η επιτυχία από την αποτυχία χωρίζεται από μια κλωστή και ένα τεράστιο αριθμό αστάθμητων παραγόντων. Δυστυχώς δεν έγινε κατανοητή και σεβαστή η θέση, το επάγγελμα, το λειτούργημα των προπονητών ποδοσφαίρου όχι μόνο στην πατρίδα μας αλλά και στην Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο. Λείπει ο σεβασμός για τον προπονητή και το λειτούργημα του, υπάρχει άγνοια για τις πιέσεις που έχει να αντιμετωπίσει, δεν λειτουργεί το στοιχείο του σεβασμού, της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς.
