Η ''παθογένεια'' της Νέας Σαλαμίνας που τη φέρνει όποτε έχει την ευκαιρία να κάνει το μεγάλο βαθμολογικό για άλμα αλλά στο τέλος να μην ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του εκάστοτε αγώνα ή του κόσμου της εμφανίστηκε για άλλη μια φορά.
Θέμα νοοτροπίας, έλλειψη αποφασιστικότητας, θέμα διαχείρισης πίεσης, σύμπλεγμα κατωτερότητας, προπονητικά λάθη ή κάτι άλλο η αλήθεια είναι πως αυτό συνεχώς επαναλαμβάνεται.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο στόχος της 6άδας χάθηκε οριστικά, αλλά κακά τα ψέματα, μετά την εντός έδρας ήττα από τη Δόξα οι πιθανότητες μειώθηκαν στο ελάχιστο και μόνο με υπέρβαση και τύχη μπορεί να τα καταφέρει.
Το αν αυτή η ήττα της στοιχίζει στο θέμα ψυχολογία είναι δεδομένο, ωστόσο, θέλοντας και μη, πρέπει να δείξει αντίδραση. Αντίδραση που μπορεί να έλθει και μέσω μιας επιτυχίας στο κύπελλο που αποτελεί ο διαχρονικός της μεγάλος στόχος.
**Σίγουρα η ομάδα και οι ποδοσφαιριστές ανέβασαν τα τελευταία χρόνια τις προσδοκίες αλλά και πάλι όταν σου δίνεται η ευκαιρία επιβάλλεται να την εκμεταλλευτείς.
Δεν είναι ομάδα που πρέπει να νιώθει κίνδυνο…
Ανεξάρτητα της χαμένης ευκαιρίας η ομάδα της Αμμοχώστου δεν είναι ομάδα που με συνδυασμό αποτελεσμάτων μπορεί να μπλέξει σε περιπέτειες. Απέδειξε ότι είναι πολύ πιο ποιοτική και σταθερή ομάδα για να μπορέσει να εικάσει κανείς ότι θα έχει πρόβλημα.
