Δηλώσεις σε μέσο της πατρίδας του παραχώρησε ο Vincent Créhin με αφορμή την φυγή του για πρώτη φορά από την Γαλλία ώστε να μετακομίσει Κύπρο για λογαριασμό της Νέας Σαλαμίνας.
Διαβάστε μερικές από τις πιο σημαντικές τοποθετήσεις του…
Γιατί αποχώρησες από την ομάδα μετά από 4,5 χρόνια ενώ είσαι ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία του (73 γκολ );
''Δεν ήταν εύκολο γιατί με τον κορονοϊό δεν ξέραμε τι θα γίνει με το πρωτάθλημα και την ομάδα. Περίμενα να μιλήσω με τη Le Mans ωστόσο ήρθε η ευκαιρία με την πρόταση της Νέας Σαλαμίνας. Όλα έγιναν σε μια βδομάδα''.
Πως και αποφάσισες τελικά να πας Κύπρο;
''Ο μάνατζέρ μου κανόνισε τα πάντα. Οι άνθρωποι της Νέας Σαλαμίνας είδαν βίντεό μου και ήθελαν να με αποκτήσουν. Τότε μάνατζέρ μου διαπραγματεύτηκε το συμβόλαιό μου. Δεν έχω δει κανέναν από την ομάδα και είναι λίγο περίεργο γιατί είμαι της παλιάς σχολής. Μου αρέσει πρώτα να συναντώ τον προπονητή και τον πρόεδρο πριν υπογράψω. Ξέρω ότι με θέλουν και θα έχω χρόνο παιχνιδιού''.
Υπάρχουν παίχτες στη νέα σου ομάδα που μιλάνε Γαλλικά ή τους γνωρίζεις;
''Όχι, καθόλου. Αυτό, όμως, είναι επίσης συναρπαστικό. Ξέρω ότι υπάρχει ένας Βέλγος που μιλά γαλλικά (σ.σ Λαμπό)''.
Με ποιά ευχή πας στο εξωτερικό;
''Πάντα ήθελα να παίξω στο εξωτερικό, αλλά σήμερα το βλέπω κυρίως ως ευκαιρία. Όπως πολλοί παίκτες, είμαστε λίγο μπλοκαρισμένοι στη Γαλλία αλλά θα θέλαμε να δοκιμάσουμε στο εξωτερικό. Δεν θέλουμε να κάνουμε τίποτα με ρίσκο ειδικά όταν έχουμε οικογένεια.
Συζήτησα πολύ με τη γυναίκα μου πριν υπογράψω. Θα πάω με την οικογένειά μου, τα δύο μου παιδιά, τριών και επτά ετών και τα δύο σκυλιά μου. Ακόμη δεν έχω βρει σπίτι στην Κύπρο. Φαντάζομαι είναι διαδικασίες που θα γίνουν όταν πάω. Για την ώρα έβγαλα διαβατήρια στα σκυλιά μου''.
Νιώθεις για κάτι λυπημένος τώρα που αποχωρείς;
''Αυτό που μου με λυπεί είναι δεν μπορώ να πάω με ένα ποτό με τους συμπαίχτες μου. Κάθε χρόνο όλοι συναντιόμασταν δύο βδομάδες πριν το τέλος του πρωταθλήματος για να σηματοδοτήσουμε το τέλος της σεζόν και να αποχαιρετήσουμε αυτούς που έχουν υπογράψει αλλού. Με λυπεί που δεν είπα επίσης αντίο στο κοινό της ομάδας γιατί το τελευταίο μου παιχνίδι ήταν εκτός έδρας''.
Ένα τελευταίο σχόλιο για τη Le Mans;
''Ωχ, υπάρχουν πολλά να πούμε. Φεύγω με πολλά συναισθήματα. Το είπα ξανά, είναι μια δεύτερη οικογένεια. Υπήρξαν μερικά πολύ ωραία πράγματα. Ανέβαινα κοντά στην εξέδρα όταν σκόραρα και ερχόμουν κοντά στον κόσμο. Ο κόσμος ήταν υπέροχος ακόμη και στις ήττες. Στην άνοδο θυμάμαι έντονα το πάρτι και το καλωσόρισμα που είχαμε όταν πήγαμε παρέλαση στο δημαρχείο''.
