Η Νέα Σαλαμίνα διανύει ίσως την χειρότερη της περίοδο των τελευταίων χρόνων μετά τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα που την φέρουν καθηλωμένη στην προτελευταία θέση.
Τα προβλήματα στο παιχνίδι της ομάδας είναι εμφανή και έχουν σχολιαστεί κατ’ επανάληψη. Πλέον, όμως, οι ευκαιρίες στέρεψαν και όπως έχουν εξελιχθεί τα δεδομένα, ενάντια στην Ομόνοια Αραδίππου οι παίκτες καλούνται να δείξουν επιτέλους χαρακτήρα αντιδρώντας πριν να είναι αργά. Πρόκειται για μια αναμφισβήτητα καθοριστική αναμέτρηση και επιβάλλεται να δώσουν τα πάντα στο γήπεδο.
Οι φίλαθλοι από την μεριά τους αναμένουν με αγωνία μια αντίδραση και αν η ομάδα θα ανταποκριθεί στις απαιτήσεις. Επομένως, το μόνο που απομένει, είναι αυτό να γίνει έστω και τώρα πράξη πετυχαίνοντας τη νίκη που θα φέρει την απαρχή ανάκαμψης.
Ο τραυματισμός Κουμπαρή το κάνει ακόμα πιο δύσκολο
Ο απρόσμενα σοβαρός τραυματισμός του Κουμπαρή ουσιαστικά δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο το έργο της τεχνικής ηγεσίας αφού περιορίζει στο ελάχιστο τις επιλογές για οποιεσδήποτε κινήσεις αλλαγής προσώπων, ή έστω βελτιώσεων, στα άκρα της άμυνας. Με τον Σεργίου να είναι επίσης καιρό τώρα εκτός, ο μοναδικός φύση δεξιός οπισθοφύλακας που απέμεινε είναι ο Λεούκο (σ.σ αναμένεται να επιστρέψει αναγκαστικά μετά το πειθαρχικό του παράπτωμα). Στην αντίπερα τώρα αριστερά, θέλοντας και μη, παρά το παρατεταμένο ντεφορμάρισμα, ούσα η μοναδική λύση ο Λέτζιακς θα διατηρηθεί στα αριστερά.
Γυροφέρνει στο μυαλό ως λύση και… η τριάδα
Τα συσσωρευμένα προβλήματα δίνουν αρκετές πιθανότητες στο σενάριο ο Τσέντομιρ Γιαννέφσκι να ρισκάρει επιλέγοντας το όχι και τόσο δουλεμένο φέτος 3-5-2 ώστε να καμουφλάρει τις αδυναμίες-ελλείψεις στα άκρα της άμυνας. Σε αυτό το σενάριο, τότε, αναμένεται να δούμε Τόμοβιτς, Μιχαήλ, Ντιακιτέ στον άξονα και Νάρσινγκ και Φερνάντεθ να καλύπτουν όλη την γραμμή αναλόγως ανάπτυξης παιχνιδιού δεξιά ή αριστερά.
