Τις χειρότερες πορείες και καταστάσεις των τελευταίων χρόνων διάγει η Νέα Σαλαμίνα αφού η ήττα από την Ομόνοια 29Μ μέσα στο σπίτι της την κουρέλιασε ψυχολογικά καθηλώνοντας την στην προτελευταία θέση με το πέρας 11 αγωνιστών.
Πιο κάτω παραθέτουμε εφτά σημεία που αφορούν την ερυθρόλευκη επικαιρότητα...
1. Διοικητικές... δυσκολίες
Λόγω της επί σειράς ετών έντονης ενασχόλησης, της συνεχούς ανακύκλωσης μελών και του πεπαλαιωμένου μοντέλου που φέρνει ανά διετία διοικητικές αλλαγές, τα άτομα του συμβουλίου που μπορούν ενεργά να ασχολούνται με την ομάδα πλέον περιορίζονται στα δάχτυλα των δύο χεριών. Έτσι, με την πάροδο του χρόνου, δεν άργησε να έρθει η στιγμή, το Δ.Σ να έχει καθαρά διαχειριστικό χαρακτήρα και αυτό σε μη κατά βάση αγωνιστικά θέματα. Με την πλειονότητα των προσώπων να μην έχουν την ευχέρεια χρόνου ή οικονομική δυνατότητα, οι διοικήσεις παρουσιάζουν ολοένα και περισσότερα προβλήματα- δυσκολίες για να καθοδηγήσουν σε θετική πορεία το σωματείο.
2. Ακόμη και… έτσι
Παρά την κάκιστη πορεία δεν πρέπει να γίνεται λόγος για υπόνοιες υποβιβασμού τόσο νωρίς. Σίγουρα υπάρχει γενική αγανάκτηση και προβληματισμός για την κατάσταση που επικρατεί, ωστόσο, ακόμη τίποτα δεν κρίθηκε. Εν όσο οι ομάδες που προέρχονται από την Β΄ κατηγορία ελπίζουν γιατί όχι οι ερυθρόλευκοι; Ο συντελεστής βαθμών στην κάτω ζώνη παραμένει σε χαμηλά επίπεδα με τις αποστάσεις να είναι απειροελάχιστες. Μια νίκη επί της Ομόνοιας Αραδίππου μπορεί να αλλάξει κάπως το σκηνικό.
3. "Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει!''
Η μη διαπίστωση του προβλήματος είναι πολύ πιο χειρότερο από την ίδια την ύπαρξη του γιατί τότε μιλάμε για θέμα μη ποδοσφαιρικής αντίληψης. Η διοίκηση που είναι η μόνη που μπορεί να πάρει ριζοσπαστικές αποφάσεις, δείχνει με το πέρας 11 αγωνιστικών ακόμη να μην έχει αντιληφθεί ποιο είναι το πρόβλημα, πόσω μάλλον, την σοβαρότητα του για να μπορεί να το επιλύσει. Ενώ ξεκάθαρα η ομάδα παρουσιάζει ένα σωρό θέματα τραυματισμών βασικών ποδοσφαιριστών και έλλειψη φυσικής κατάστασης, εντούτοις, άλλαξε μόνο τον προπονητή αντί το επιτελείο βασιζόμενη μόνο στα θέλω του Σκοπιανού.
4. Ολοένα και… χειρότερη
Όσον κι αν δεν αρέσει, η πραγματικότητα είναι μια και όχι πάντα αρεστή. Με τα μέχρι τώρα δείγματα γραφής οι ερυθρόλευκοι μόνο αρνητικές επιδόσεις έχουν να επιδείξουν μολονότι πέρασαν δύο διακοπές πρωταθλήματος λόγω Εθνικής. Ενώ οι αντίπαλοι της βελτιώνονται και παρουσιάζονται αν μη τι άλλο ως σουλουπωμένα σύνολα, η ομάδα παραμένει στάσιμη αγωνιστικά και βαθμολογικά. Αυτό, πλέον, συσσώρευσε μπόλικο άγχος καθιστώντας το έργο αναγέννησης πολύ πιο δύσκολο από ό,τι αρχικά εκτιμήθηκε.
5. Κακός προγραμματισμός
Θέλει προσπάθεια για να γίνει τόσο κακός προγραμματισμός. Σε αυτό το κομμάτι αναφερθήκαμε ουκ ολίγες φορές κατά τη διάρκεια της σεζόν. Η ομάδα χρειαζόταν μόλις πέντε πινελιές για να ανέβει επίπεδο και αντί αυτού έγινε ακόμη χειρότερη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι μοναδικός αριστερός μπακ στο ρόστερ ο Λέζιακς. Και… να θέλει δηλαδή να κάνει αλλαγές ο προπονητής δεν μπορεί λόγω έλλειψης επιλογών.
6. Δεν μπορούν να αλλάξουν και πολλά
Η αλήθεια είναι ότι όπως εξελίσσονται τα πράγματα δεν μπορούν πλέον να αλλάξουν και πολλά ως δια μαγείας. Η ομάδα πρέπει να καταφέρει να πάρει όσους περισσότερους βαθμούς μπορεί μέχρι την μεταγραφική περίοδο Ιανουαρίου με την ελπίδα ότι αυτοί που θα έρθουν θα προσδώσουν την ποιότητα που χρειάζεται για να αλλάξει το αγωνιστικό επίπεδο και γενικά την όλη κατάσταση. Μεγάλο είναι και το στοίχημα να πετύχει σε όλες τις επιλογές. Επίσης, εκτός από ποιοτικοί επιβάλλεται να αποκτηθούν έγκαιρα και έτοιμοι ποδοσφαιριστές.
7. Στροφή στον επαγγελματισμό
Αν θέλει ποτέ η ομάδα να ευημερήσει και να δει το μέλλον με αισιοδοξία επιβάλλεται να εναρμονιστεί με τη νέα τάξη δεδομένων που δημιουργήθηκαν στο ποδόσφαιρο. Ο εθελοντισμός και ερασιτεχνισμός έδωσε τη θέση του στην ανταγωνιστικότητα και επαγγελματισμό. Δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο πράγμα και να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα (...στην προκειμένη περίπτωση πορεία). Εν όσο διατηρείται αυτή η μετριοπαθής στάση τα σκαμπανεβάσματα θα είναι αναπόφευκτα.
Δείτε την εκπομπή SUPER MONDAY με Σάββα Πουρσαϊτίδη:
