Τα πρώτα χαμόγελα ήρθαν στη 2η αγωνιστική για τον Ολυμπιακό και η νίκη επί της Ανόρθωσης με 2-1 έφερε ευφορία στα αποδυτήρια της ομάδας.
Ο Ολυμπιακός σε αντίθεση με το πρώτο παιχνίδι στη Λεμεσό έπαιξε με περισσότερη συγκέντρωση γεγονός που τον έκανε και πιο αποτελεσματικό με τα δύο γκολ στο πρώτο μισάωρο (Ιντζιά και Ζοάο Μάριο) τα οποία πρακτικά απελευθέρωσαν τους παίχτες του Γιώργου Κωστή. Ο προπονητής έκανε τις απαραίτητες αλλαγές στις τρείς γραμμές της ομάδας κι αν δεν υπήρχε πάλι το κενό διάστημα στα τελικά στάδια του αγώνα, τότε ο
Ολυμπιακός θα είχε λιγότερα δεδομένα να διορθώσει ενόψει της συνέχειας.
Η «μαυροπράσινη» ομάδα είχε συνοχή κυρίως στη μεσαία γραμμή εκεί όπου τα τρεξίματα του Κονομή πίσω από τον Βιεϊρίνια ήταν καταλυτικά κι απέδωσαν σε μεγάλο βαθμό, ενώ και τα κρατήματα μπάλας των Ιντζιά και Ζοάο Μάριο ήταν αυτά που κρατούσαν ψηλότερα ολόκληρη την ομάδα.
Η επόμενη ημέρα της πρώτης επιτυχίας ασφαλώς δεν διαφοροποιεί τον στόχο που τέθηκε από το ξεκίνημα που είναι η παραμονή, όμως ο Ολυμπιακός επιβεβαίωσε από νωρίς πως με συνέπεια στο πλάνο του προπονητή του θα «πουλά» ακριβά το τομάρι του κόντρα σε όλους.
