«Ναι αλλά παίζαμε με παίκτη λιγότερο για τόσα λεπτά».
Πόσες φορές ακούσατε κάποιον να δικαιολογεί με αυτό τον τρόπο τις απώλειες της ομάδας του, είτε είναι προπονητής, είτε παίκτης, είτε παράγοντας, είτε φυσικά και οπαδός…
Το να παίζει φυσικά μια ομάδα με 10 εναντίον 11, είναι ντεζαβαντάζ. Αυτό είναι δεδομένο και δεν χρειάζεται να αναλυθεί περαιτέρω…
Ωστόσο αυτό από μόνο του ΔΕΝ είναι οιωνός αποτυχίας αφού ακόμα κι έτσι μπορεί μια ομάδα να κερδίσει ή να μην χάσει. Το απέδειξε με τον καλύτερο ο Νιλ Λένον και η Ομόνοια!
Σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι όπως αυτό με την Ανόρθωση για τα ημιτελικά του Κυπέλλου, το «τριφύλλι» έμεινε από το 9’ με παίκτη λιγότερο ωστόσο ο προπονητής του ούτε θόλωσε, ούτε μπλόκαρε, ούτε έκανε… τρέλες χαλώντας την ομάδα του! Με ψυχραιμία, ηρεμία και καθαρό μυαλό, ο κόουτς των «πρασίνων» κράτησε την ομάδα του οργανωμένη μεσοαμυντικά, δεν επέτρεψε στον αντίπαλο να φτιάξει μεγάλες ευκαιρίες και κινδύνεψε ουσιαστικά μόνο από κάποιες στατικές φάσεις.
Παράλληλα, φρόντισε να έχει συνέχεια ταχύτητα στην μεσοεπιθετική του γραμμή για να μπορεί να φεύγει στην κόντρα και να απειλεί με γκολ αλλά και για να κρατάει απασχολημένους τους αντίπαλους αμυντικούς που σε κάθε επίθεση της ομάδας τους ήταν έτοιμοι να… φύγουν ψηλά.
Ο Λένον διάβασε το παιχνίδι ιδανικά, κατάφερε να περιορίσει τον αντίπαλο και εξασφάλισε με σχετική άνεση την πρόκριση στον μεγάλο τελικό σε ένα ματς που αρχικά έδειχνε να στραβώνει. Και άφησε στην άκρη τις δικαιολογίες!
