Γράφει ο Κυπριανός Κυριάκου
Και τι δεν γράφτηκε όταν η διοίκηση της Ομόνοιας ανακοίνωνε την πρόσληψη Γιάννη Αναστασίου πριν ένα δίμηνο για τον πάγκο της ομάδας μέχρι τη λήξη της σεζόν. Τα σχόλια πολλά και διάφορα και η κριτική ακόμα πιο έντονη, όμως η αναμονή και τα αποτελέσματα έδωσαν μια ηχηρή απάντηση.
Είναι γνωστό πως στο Κυπριακό ποδόσφαιρο αλλά και στην νοοτροπία του φίλαθλου κόσμου γενικότερα, απουσιάζει η λέξη "υπομονή", και τα πάντα θέλουμε να τα προδικάζουμε χωρίς να περιμένουμε.
Ο Ελλαδίτης τεχνικός αποτελεί το τέλειο παράδειγμα για να δούμε πως η αναμονή και η στήριξη μπορεί σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να αλλάξει άρδην και βαθμολογικά αλλά και αγωνιστικά δεδομένα ένα σύλλογο.
Όποιος θυμάται πως αγωνιζόταν η ομάδα του "τριφυλλιού" προ Αναστασίου σε σχέση με το τώρα, πολύ πιθανόν να πιστεύει πως στις αποσκευές του εκτός από τα απαραίτητα για την διαμονή του στην Κύπρο, έφερε μαζί του και 5-6 παικταράδες του εξωτερικού.
Προφανώς και δεν έκανε κάτι τέτοιο. Είδε, ασχολήθηκε, αξιολόγησε και δίνοντας έμφαση στον ποδοσφαιριστή ως αθλητή και όχι ως ταλαντούχο ή μη, κατάφερε να παρουσιάζει ένα σύνολο στο γήπεδο που έχει "ταυτότητα".
Με πρώτιστο γνώμονα την καλή ψυχολογία και το "εμείς", πορεύεται ανοδικά τόσο ο ίδιος όσο και η Ομόνοια γεγονός που ανεβάζει εκ νέου τις χαμένες προσδοκίες του κόσμου της.
Η ανυπομονησία στο οικοδόμημα των "πρασίνων" είναι τεράστια και μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο όσο κυλούν οι αγωνιστικές, καθώς θέλουν να δουν το "τριφύλλι" να πετύχει ότι πριν μήνες φάνταζε όνειρο…απατηλό.
